Results for “Chamara Weerasinghe”

හීරෙනා පපුව දිගේ වේදනා කන්ද වගේ

නුඹ ළඟින් උන්නු දිනේ දිනපොතේ ලිව්වා මා

ආදරයේ උණ්ඩයෙන් මිය යමු තුටින්

ආදරයට කඳුළු ගෙනත් නුඹ ගියදා දුරස් වෙලා

කල්පයකට මැවූ පැතුම් මට මාවත් අහිමි කළා

පිටුපාලා රිදවාලා ඈතට ගියත් ඔයා

අඩි සීයේ පාර ගාව දුටුවා නුඹෙ නීල දෑස

සංකර නැති පිංකර ඇති නෙළුම් පොඩිත්තී

මගෙ වාරේ ආපුවාම ආදරෙ ගැන විමසුවාම

අමාවකට අත වනනා පිච්චමලී

ලමැද නුඹේ කිරි පුසුඹෙන් සිත කැළඹී

පිච්ච පතට පැණි පෙරලා බොන යාමේ

අම්මලාගේ හිත හදන්න

මට මනමාලියො බලන්න

නොගිය තැනක් නෑ

අප්පච්චී මං ආවා ඔබ නිදනා සොහොන ළඟට

කඳුළු බිංදු රටා අනේ ඔබේ සොහොන් බිම මතුපිට

ඒ කඳුලින් ලියැ වී යන්නැති දුක ගෙන හැමදාකම

ඈතින් ඈතට ඈතින් ඈතට

ඈතින් ඈතට ගියා...

මා ලඟ තිවු සිත අරන් ගියා

(ඇතුගල වෙහෙර වඳින ඇත් කඳ ළිහිනි රෑන...//)

නුඹ ගැන කියන වචන උහුලා ගන්න බැරුව

(ඇත් කඳ වෙහෙර මලුවෙ මං

ඇතුගල වෙහෙර වඳින

ඇත්කඳ ලිහිණි රෑන

ඇතුගල වෙහෙර වඳින

අතුරු සිදුරු නැතිව පිරුණු

සුපිරි අවන්හලේ මම දොරටු පාලයා

ප්‍රේම කරන නන්දොඩවන තරු විසිතුරු ලොවේ

බැද්දට සඳ වගේ ගෝමරි මල් මද කැකුළියේ

රන්දාපාමිනේ නැතියේ රන්කඳ වී මගේ

මං බැද්දේ ගොහින් බමර කොටක්

බුදු පදවි පතාගෙන

දරුවන් රකිනා

අම්මා තවමත් ගිනිහල් ගේ ගිනි අතරේ

බුදුන් දැක නිවන් දකින්න මේ සංසාරේ

අපි ඇසු බණ මදි වුනාද මේ ධම් දීපේ

සිල් ගත්තා පින් කෙරුවා දිවා රෑ දෙකේ

(දකුණේ පින් ඇති පින් බිම වැව්රු කන්නල

සමාවෙන්න විහාරයේ කඳුළු වැටුණට

මොර සූරන වැහි කටුවන කඳු ඉරාගෙන

දළදාවේ හේවා හඬ ඇහෙන කොට

මට වාගේ නුඹටත් දුක දැනෙනවද

දළදා වීදියේ දෙපසක යනෙන සඳ

(දෙඅත් අහිමි මං ඔබෙ අත කෙලෙස ලබන්නද

දෙඅත් තිබුණු දා බැඳි පෙම කෙලෙස බිඳින්නද...//)

මංගල මුදු පළඳන්නට අත් නැති හින්දා

දේවතාවී නුඹ මගේ කාර බාරි

(කිම වුනේ වදක බාරි //)

(මට නොවී දාස බාරි //)

දිලිසෙන්නට පත සිවුරක්

ගමන් වලට නිල රථයක්

ලේ තැවැරුණ මැතිඳු අතේ

දිවියම වාගේ දියකර ප්‍රානේ

දුක සේ දිවි ගෙවන්නෙ කොහොමැයි

මේ මනු ලෝකේ සුරිඳුනි මාගේ

දුබල එලිය ඇති පුංචි කාමරේ

තනි යහනක තනි වෙලා ආදරේ

හිතේ කිසිතෙතක් නැතිව මා කෙරේ

එක දවසක් මට ඉස්සර වාගේ

ඔබ ළඟ ඉන්නට ඉඩ දෙන්න

තව එක දවසක් හදවත මාගේ

ගාඩි කෙල්ලෙ නුඹ තැන තැන යන්න එපා බැද්දේ

කොනිත්තන්න රොඩී කොල්ලො මඟ බලාන ඇත්තේ

ගාඩි වුණත් වංසෙ මොටද කබල් ගගා ඉන්නේ

ගැල් පදවන්නේ සල්මල් උයනේ

(මල් පෙති යටින් නොවේ...//)

ගැල පදවන්නේ නිල් මල් පලසේ

ගමට වැඩ ඇති ගමේ ඉඳිවුණ පුංචි ආවාසේ

අපේ හිමිවරු විඳිනවා දුක් කටුක කටු වාගේ

සෙයිලමේ මහ තුසිත දෙව්ලොව සදිසි මහ වෙහෙරේ

(ගැටබරු කන්දේ මුදුනේදි බැඳුනු පෙම් හිත

දෙවිවරු වැන්දේ පුදකොට පිපුණු මල් මත

රජ්ජුරු බණ්ඩාර දෙවියනේ ඇගේ අත

ගෙදර බුදුන් කියලා ඔබේ දෙපා වඳින්න

තාත්තේ ඔබ මා ළඟ නෑ මට දැකගන්න

පියෙන් පියට දුර යන්නට වාරුව දුන්න

ගුරුගෙදරට හැමදා එන මවුපියො අතරේ

කවදාවත් මගේ පියා නෑ මම දුටුවේ

උප්පැන්නේ පියාගෙ නම ලියන තීරුවේ

හිනැහෙන්නට එපා හොරෙන්

දෙනෝදහක් අතර මැද්දෙ

මට හිතේවි නිල් දෑසට එබී බලන්න

ජිවිතයේ හොඳම හරිය අවුල් වෙලා යද්දී

තමා අතට තම අතවත් සෙවනක් නැති වෙද්දී

විරිත්තන්ඩ දහස් ගණන් මග බලාන ඉද්දී

කන්ද උඩින් හිරිගල් පොජ්ජෙන්

කොයිබට යනවද මයේ නෑනි

හිසකේ වලියක් පිටට හෙලන්