Hitiya Eda Nam Mage Langa Thaniyata
Karunarathna Divulgane
හිටියා එදා නම්
හිටියා එදා නම් මගෙ ළඟ තනියට
නුඹ නෑ අද මම විතරයි තනියම //
Search by song, artist or a line you remember.
Karunarathna Divulgane
හිටියා එදා නම්
හිටියා එදා නම් මගෙ ළඟ තනියට
නුඹ නෑ අද මම විතරයි තනියම //
Rohana Weerasinghe · 3:36
හිටියා එදා නම්
හිටියා එදා නම් මගේ ළග තනියට
නුබ නෑ අද මම විතරයි තනියම
Karunarathna Divulgane
කඳුළක් තලා මඟුල් මුදුවක් හදන්
නැකතක් අරන් මම එන්නම්
දෙවුරක් පලා හද දැවෙනා තරම්
Karunarathna Divulgane
කරඹ මල් පිපී සුවඳයි හේනෙ පැල මගේ
සුබ නැකතට සුදු පිරුවට ඇතිරුවා වගේ
කුරහන් මල් මද සුළඟට දඟ කරයි නගේ
Karunarathna Divulgane
කොහේ හෝ නුඹ නතර වී
කාට හෝ ජීවිතය දී
තුටින්නම් මට ඒ ඇති
Karunarathna Divulgane
(කොණ්ඩ කිරිල්ලියේ - කව්ද නුඹේ ප්රේමවන්තයා
කොණ්ඩෙ කපනවාද - කොණ්ඩෙ බඳිනවාද
කොණ්ඩෙ කපනවාද - බඳිනවාද කියාපන් එයා) //
Karunarathna Divulgane
ලා දළු බෝ පත් සෙමින් සැලෙන සේ
යශෝදරා දේවී...
වාවනු බැරි තැන රහසේ හැඬුවා
Karunarathna Divulgane
ළා දළු බෝපත් සෙමින් සැලෙන සේ
යසෝදරා දේවී
වාවනු බැරි තැන රහසේ හැඬුවා
Karunarathna Divulgane
මා මළ දා සුදු ඇඳගත්
වතුසුදු ගහ වාගේ
නුඹ තවමත් සුදු ඇඳගෙන
Karunarathna Divulgane
මා ඔබත් එක්ක සුහද කතාවක්
ඔබේ ඇසුත් එක්ක ප්රේම කතාවක් //
තොරතුරු විමසනවා
Karunarathna Divulgane
මාල ගිරවියේ මාල ගිරවියේ
මට ඔබත් එක්ක අපේ ගමට පියාඹන්න ආසයි
මම දන්න කියන ගහකොළ මල්
Karunarathna Divulgane
මගෙ දුවේ ඔබ අවදියෙන් නම්
මේ රැය මිහිරිම වෙලාවයි
දොර ඇරන් එළියට ආවොතින්
Karunarathna Divulgane
මාල ගිරවියේ මාල ගිරවියේ
මට ඔබත් එක්ක අපේ ගමට පියාඹන්න ආසයි
මම දන්න කියන ගහකොළ මල්
Karunarathna Divulgane
මැනලාද සතුට මට දෙන්නේ
ඉඳහිට දැන් දැන්
මැනලාම නොවෙයි පෙම් කෙරුවේ
Karunarathna Divulgane
මන්නාරම් බස් එක නෑ තාමත් ආවේ
පිරිත් කියා නතර උනා රජරට සේවේ
අප්පච්චී ඇයි තව නාවේ මේ මැදියම් යාමේ...
Karunarathna Divulgane
මරතෝඩිය රටා ඇඳි අතේ කැකුළු හිතේ
මොට්ටැක්කිලි තිරෙන් වැසී රටා වැළපෙන්නේ
මොට්ටු තෝඩි ඉරුවංගළ් එළියට අත වනනා
Karunarathna Divulgane, Abhisheka Wimalaweera
ඇය-
මතක ලන්තෑරුම් අඳුර මැද
ඔබේ හුස්මක සුවඳ දැනුණා
Karunarathna Divulgane
බිම වැටුන කිරි දතට
හඬන මගෙ ළපටි හිත
අඹ ගහේ ලේනෙකුට දුන්නා
Karunarathna Divulgane
මේ අහස මේ වගේ
ගන නිල් සළුවකින් එතී
සැරසුණ එක් වසන්තයක
Karunarathna Divulgane
මේ තරම් කඳුළු වැල් කොහේ තිබුණි දෝ
හැංගිලා නෙතේ
මේ තරම් සුසුම් වැල් කොහේ තිබුණි දෝ
Karunarathna Divulgane
මේ වසන්තය ගෙවී යන්නට ළඟයි
නුඹ පිපී හිනැහුනේ අවසාන දවසකයි
හිඳුණු ජීවිත පතුලේ හාරා
Karunarathna Divulgane
මිනින්දෝරු කන්තෝරුවේ මුලාදෑනි ටික
සුදු බණ්ඩි මගේ නිදා ඉන්න ඉඩම මනිනවද
ඈ ඇහැ ඇරේවි යන්න හොදයි දංවැල් අරගෙන
Deepika Priyadarshani, Karunarathna Divulgane
මුදු මුහුණේ සුව දැණුනේ, පිය ළඳුනේ මට විතරද
ඔබේ සුසුමේ සුව දැණුනේ, හිමි සඳුනේ මට විතරද..//
පුළුලුකුලේ සුව යහනේ, නිදි වැරුවේ මං විතරද//
Karunarathna Divulgane
නෑර එකක් කඳුලැලි අහුලා
පාර අසාගෙන සසර පුරා
මා හා ආ ඔබ
Karunarathna Divulgane
නෙතට උළෙලක් විය එදා ඔබ
කඳුළු බිදුවක් වුව මෙදා...
මේ තරම් හිත පාරවන්නේ
Karunarathna Divulgane
(නෙතු කඳුළු වලින් බොරු නොකර ඉඳින්
මගෙ පුංචි නගේ රවටා දෙගුරුන්
නුඹ ඇයිද නගේ පෙම් බස් දෙඩුවේ
Karunarathna Divulgane
නුඹත් හරි පුදුමයි
දුන් ආදරෙත් සොඳුරුයි
හිත පුරා නුඹ අතුරලා ගිය
Karunarathna Divulgane
ඔබ දන්නවනම් එක කඳුළු බිඳක්
හිත යටට වෙලා දුක් විදින තරම්
එක කදුල උනත් නෙතු යටට ඇවිත්
Karunarathna Divulgane
ඔබ මා හමුවුන මේ ඉර හඳ යට
කොතැනක සිටියත් මා මල දවසට
මගේ ළඟ තනියට ඉනු මැනවි
Karunarathna Divulgane
ඔබගේ සෙවනැල්ලේ
ඉන්නට සැනසිල්ලේ
අවසර දැයි කියන්න //