Results for “Karunarathna Divulgane”

ඔබට වරම් නැති මටද වරම් නැති

සෙනෙහස කොතැනද සැඟව ගියේ

ඉවත ගලා ගිය කඳුළක දියවී

ඔබේ සෙවණ මට නිවනක්

යගේය යන සිතුවිල්ලත්

මගේ හිතේ තිබු හින්දයි

පලංචියේ වැඩ ඉඳගෙන

මහ සෑයේ හුණු තවරන පියාණනේ

හුණු බදාම ඔසවා දෙන

පායා නැගී ඒවි රන් තාරකා

මා හා සිනා වෙන්නෙ නෑ ආදරෙන්

දේදුන්න සේ ඈ මැකී වෙන්වෙලා

පෙම් කවක්‌ ලියු නුඹ සිත් අහසේ

එය මකා දමා ගිය හැටි රහසේ

නුඹ මෙතෙක්‌ රැදී උන් මා මනසේ

පෙම් කවක් ලියූ නුඹ සිත් අහසේ..

එය මකා දමා ගිය හැටි රහසේ..

නුඹ මෙතෙක් රැදී උන් මා මනසේ..

පෙම් කවක් ලියූ නුඹ සිත් අහසේ

එය මකා දමා ගිය හැටි රහසේ

නුඹ මෙතෙක් රැදී උන් මා මනසේ

පේරස් මුද්ද දෙන්න පුංචි වැඩියි ඇගිලි නුඹෙ

හීනෙන් සකුන්තලා වෙන්න හදන බාල නගේ

හෝ පළු වනන්තරේ හෝ පළු වන්නතරේ //

පිනි පොදක් නැතිව සුසුම් හෙළන

වන්නි තුලානේ

උඹ හිනා වුණත් කරඹ මලක් සේ

පින්සර ඔබ හැර

පිළිබඳ සිතුවිලි වෙනතක දළුලාදෝ

ඔබ ගැන මා ගැන මතකය අමතක

පිවිතුරුය පළමු පෙම

බිහිසුණුය බිඳුණු දින

ලෙන්ගතුය සුවඳ ඔබ

පියෙකුගේ දුක කියා පාන මහ දිය කඳ කලා වැවේ

දරු සෙනෙහස දල්වා ගෙන රැළි නන්වා හඩා වැටේ

සීගිරියේ ගී පවුරේ කවි සිතුවිලි විමානයේ

පෝයට ඇවිලෙන හඳක් වගේ වුන්

දියණියනේ කිම මේ

මලක් පර වුණා වාගේ

ප්රථම ප්රේමයේ මතක අවදි වේ

අතරමගදී ජීවන යාත්රාවේ

කඳුළු මතු වේ මිහිරි වේදනාවේ

ප්‍රේමයේ අස්වැන්න

නෙලා ගෙපැලට ගන්න අවසරයි

සෙනෙහසින් කීරි වැදී

ප්‍රේමයේ මන්ද හාසිනි යෞවනේ සිහින සාදනී

නීල නයන නිල් දියේ සීත නලින නිම්නයේ

පාව යයි සුන්දරයි ජීවිතේ ..

ප්රේමයේ මන්දහාසිනී

යෞවනේ සිහින සාදනී

නීල නයන නිල් දියේ

ප්රේමයේ මන්දහාසිනී

යෞවනේ සිහින සාදනී

නීල නයන නිල් දියේ

රන් වැට සේ මා//

මහ බෝ සමිඳුට රන් වැට සේ මා

රන් කොත සේ මා//

රන්මසු උයනේ කඳුළු පොකුණ ළඟ

මින්පසු අප නෑ හමුවන්නේ

රන්රසුදැල් පිරි වාසළ මුදුනේ

රොබරෝසියා හෙවණේ ඉදන්

ඔබ කී කතා සුළඟේ ගිහින්

හිනාවෙන හැම මලක් ගානෙම

රෝස තොල් සිඹිමි තොල් මත කඳුළු බිඳු රැඳෙයි

ඔබ ආදරේ කියා දුන්නෙත් ඒ වගේ තමයි

මේ රැයයි සඳයි හරියට ඒ නුඹයි මමයි

රුවක් ඇදෙනවා කවුදෝ එනවා

මීවිත ඇතිරිය දෑස වසනවා

හද පොදි බැදි රුව දියකර පා කර

සඟවන්න එපා හසරැල්

දල්වන්න එපා ගිනිදැල්

ඔබම කෙරේ සිත බැදුණු දිනේ සිට

සක්මන් කරන මළුව පාළුයි දේවී

මං විතරයි ඔබ කිසි දිනෙක නොඒවී

ඉක්මන් ගමන් එපා පා පැකිලේවී

සමනළ වැව පුරවන්නට

බෙලිහුල් ඔය ගලා ඇවිත්

ආදර කඳු තරණය කර

සඳ හිනැහෙන රාත්‍රියක හෙමින් හෙමින් ඇවිද යන්න

සිතුවම් කල පාට පාට සිහන ලොවක තුරුළු වෙන්න

මුදු දෙතොලට දෙතොල තියා හැදු වැලක් තෑගි දෙන්න

(සඟවන්න එපා හසරැල්

දල්වන්න එපා ගිනි දැල්

ඔබම කෙරේ සිත බැඳුණු දිනේ සිට

සත් මහලින් බැස එන්නම්

ඔබ මා පිළිගන්නවනම්

ආදරයේ පියගැටපෙල පාර කියාවී

සෙවනැල්ල ඔබේ මා වෙන්නම්

මගෙ සිත රිදවූ තරම මදි

වියපත් වූ අතීතය අරන්