Results for “Sashika Nisansala”

මා අහසේ ලියූ දේ,

පෙනුනේ නුඹට විතරමයි

මා සුළඟට කියූ දේ,

මා නොවේ ඒ රාවණා

ප්‍රේමයෙන් මං නෑවුනා

මිදුමක් සේ මීමුරෙන් මිදෙනා

මගේ සඳ ඔබ සිතූ සඳ කිම

වළා රොදකින් සැඟවිලා

සරා සඳ ඔබ කියා සිතුවද

මහා නගර මැද වහා ඉගිල යන

යාන වාහන සේ

දුවයි මිනිසා මහා කලබලයෙන්

මහත්තයෝ මම දන්නවා නුඹේ කඳුලක බර

මහත්තයෝ මට දැනෙනවා නුඹේ සුසුමක තෙත

ඈත් වෙලා ඉන්නට බෑ මට නුඹ මඟ හැර

මල් සර හී සරින්

ඇස් පිල්ලම් යටින්

වින්ඳා කාටත් හොරෙන්

මලක් වී මා පිපෙනවා නම්

බුදු සුවඳ ගලනා ඉසව්වේ

ජීවිතේ ගංඟාව හිනැහේ

මල්සර හීසරින් ඇස් පිල්ලම් යටින්

වින්දා කාටත් හොරෙන්

කවුරුත් නැති සිත් මලින්

මනමාලිය වී සොඳුරු දිවිමග ගමන් මග ඇරඹී

අපෙන් වෙන්වී යන්න පිටවී සුභ නැකත එළඹී //

සිරි මැදුර ඝනඳුර මකාලන තාරකාවිය වී

මට කියා දෙන්න දැන්

ඔබේ සෙනෙහෙ ගඟ දරාගන්න හැටි

ලොවට හොරෙන් //

මට කියාදෙන්න ඇසේ කඳුළු සඟවගන්න

බෑ හිනාවෙන්න ලොවේ මුහුණු රවට්ටන්න

බෑ මට නම් හිනාවෙන්න ලොවේ මුහුණු රවට්ටන්න......

හමුවුනු දාම හිමි වුනු සේම දැනුනා

සිතිවිලි සෑම සමවුන සේම හැඟුනා

ඉපදුන හීන.. සැනසුම දීම

මායා මගේ හිත වටකර සැරිසරනා මායා

ඒ මායා නසා මල් උයනක් මවා

පිදුවේ ඔබටයි බැතින් මා

මේ අහස පුරා තාරුකා අරන්

මම ආදරයේ කවිය ලියන්නම්

රතු රෝස හීන මාළිගේ ඉඳන්

මේ සෙනෙහස සිතට හරි බරයි

දරා ඉන්නේ කෙහොමද මගෙ

සිත පුංචි වැඩියි //

නවතින්න හිත අස්සේ මම එන්න ඇහුවාම

නුඹ හොරෙන්බිම බලන් ඉන්නවා

ළං වෙන්න බැරි කමට දුර ඉඳන් බැලුවාම

නිසංසල සඳක්

පැතුම් මල් ගොඩක්

සුපෙම්බර හඬක් ළඟ

ලේ කිරි කර පොවලා

දහ දුක් විඳිමින් නුඹ උස් මහත් කළේ

මගේ දෑසින් මේ පව දැකගන්න නොවේ

නොපෙනෙන සේ රැඳී එක මොහොතක් හරි

ඔබ දැකගන්න ලැබුණොත් යළි

නෙතු කඳුලින් පෙඟී ඇති හිස්තැන් මැකී ජීවත්වෙන්න මට ඒ ඇතී

නොපෙනෙන සේ රැඳී එක මොහොතක් හරි

ඔබ දැකගන්න ලැබුණොත් යළි...

නෙතු කඳුලින් පෙඟී ඇති හිස්තැන් මැකී

නුඹ වැළඳ නැලවෙන්න බෑ නුඹ දුරයි

ඔය දෑස හෙමි හෙමින් මොනවද කියයි

නුඹ දුටුව මුල් දිනය මතකෙට නැගෙයි

නුඹේ සිත හිස් අහසක්

මගේ සිත කවි දහසක්

ලං නොවේ අප දෙදෙනා

ඔබ මා හමුවුනදා දෑත් දරා..

පෙරභවයක බැදුනා - මෙන් බැදුනා..

සවනට රහසින් කීවා

ඔබ මා හමුවුන දා

දෑත් දරා

පෙර භවයක බැඳුනා

ඔබ මගෙ හදවත රිද වූ තැන හිඳ

හිත මගෙ ඉකිබිඳ හඬන නියා

දැක දැක නොදුටුව විලසක යන්නට

පාරමිතා නොපුරමු අප දෙදෙනා

මතු මතු සංසාරේ

පාන සිනා සුළගට විසිකරමු

පවන් රොදක් සේ මිදී යන්න ඇත්නම්

සුපුල් මලක් සේ රැගෙන යන්න ඇත්නම්

මේ බැමි සිඳ බිඳ දා

පිනි මලකට හිමිදිරියෙම සක්මන් මලුවේ

ඇවිදින් යන මන් සලකුනු කවුරුද කීවේ

හිරුදෙවියෝ ළඟට එන්න පාරයි ඇහුවේ

සඳ එළිය මමයි නම් සඳසාවි මගෙ මැණික

තරු එළිය මමයි නම් කුමුදිනිය මගෙ මැණික

ලස්සනට ඔබ ලීව පෙම් වදන් දකින සඳ

සඳ කදුළු බොදවෙලා මේ තරු රෑන ගොළු උනා

මට උහුලගන්න බැහැ මම ආදරෙන් පැරදුනා

ඉතින් අවසරයි මට සමුගන්න සුභපතා