Results for “Rohana Weerasinghe”

අහසයි ඔබ මට නිම් හිම් නොපෙනෙන

ඉණිමං බඳිනු බැරී

පොළොවයි ඔබ මට

අහසයි ඔබ මට නිම් හිම් නොපෙනෙන

ඉණිමං බඳිනු බැරී

පොළොවයි ඔබ මට

මහා මෙරක් ලෙසට

හිතේ උපන් බරට

හඬා දොඩා පල නොලබන හින්දා

ආසිරි වන් ආයුබෝවන් දිනෙහි ඔබ උපන්

සව් සරින් සව් බෙලෙන් වෙසෙනු රත්තරං

ඔබට ජයම වේ - ඔබට සැපම වේ

දහසක් හිරු සඳු පායාලා

ඔබ යන මග මල් පීදේවා

කඳුලැල් දෙනෙතින් පාවීලා

දකුණේ පිං ඇති පින් බිම වැවුරුකන්නල

සමාවෙන්න විහාරයේ කඳුළු වැටුනට

මොර සූරන වැහි කටු එන කඳු ඉරාගෙන

දවසින් දවසට කොළයෙන් කොළයට

කොළ අඩුවෙනවා දින දසුනේ

මොහොතින් මොහොතට මා ගැන සටහන්

දෙගුරුන්ට අවනතව විවාවී

නැවුම් සෙවණක් සොයා

පියාඹා යන්න ඔබ

දෙවැනි බුදුන් ලෙස

ලොවම උවම් කළ

ලොවක පිදුම් ලද

දූවිල්ලෙන්

වත්සුණු තවරා

කුමර කුමරියන් වී

එක සිත දෙතැනක නතර වෙලා

ඔබේ සිතයි මගේ සිතයි

දෙසිතම එකම සිතක් වී

එපා සඳේ ඔබේ සිනා මේ රැයේ

පිපී දිලේ හිතේ යොවුන් ආදරේ

මල් මාවතේ තරු සාදයේ

ගඟට කපන ඉණි ගඟදිය රැගෙන යති

සැපට වැඩුණු කය පොළොවට දිරා යති

අපට නොවේ බඹුටත් මරු ලඟාවෙති

ගමන් මගක් තිබුණාද මේ

ප්‍රේම චාරිකාවේ.......

ගිමන්හලක් හමුවේද මේ

ගුමු ගුමුව වදුලේ

සිලිසිලිය සුලඟේ

මුනු මුනුව නදියේ

හා, හා, බලාගෙනයි

දෙතොලේ කටු ඇනෙයි

සිප ගන්නේ ඔය මල් බලාගෙන හොඳේ

හදේ කොතැනක හෝ හිඳී ඔබ

නිදා නොනිදා මෙන්

බලා අවසර සොයා කල් දැන

හැන්දෑකරේ අඹ මල් වට බමරු නටන්නා

නින්ද නැතත් මං තනියෙන් හීන දකින්නා

මලේ සුවඳ මත් බමරුන් මලට ගෙනාවේ

හෙළ කුල සිරිතට සුභ නැකතින්

මංගල ගමනට යන දියණි//

ආසිරි ගී මැද අතපැන් වත්කර

හිමි නැති පෙමකට ඉකිබිඳ හැඬුමට

සිත මගෙ බොළඳ වෙලා

අන්සතු හදකට පෙම් කළ වරදට

හිමි නැති පෙමකට ඉකිබිඳ හැඬුමට

සිත මගෙ බොළඳ වෙලා

අන්සතු හදකට පෙම් කළ වරදට

හිටියා එදා නම්

හිටියා එදා නම් මගේ ළග තනියට

නුබ නෑ අද මම විතරයි තනියම

ඔන්න යාළු පෙර කාලෙක

කෝලම්කාරයොත් එක්ක

කොලොප්පමින් කාලේ ගෙවපු දූවක් තිබුණා

නුඹ සඳක් වෙලා පායා

මට එලිය වුනු වගයි

නුඹ සඳක් සේම බැස යයි

නුඹ සඳක් වෙලා පායා

මට එලිය වුනු වගයි

නුඹ සඳක් සේම බැස යයි

මා ඔබත් එක්ක සුහද කතාවක්

ඔබේ ඇසුත් එක්ක ප්රේම කතාවක්

මා ඔබත් එක්ක සුහද කතාවක්

මා ඉතින් යන්න යනවා

මට යන්න අවසරයි

මට අරන් යන්න ඇත්තේ

මධු චන්ද්ර යාමේ මෝදු වේ

උන්මාදනීය රාත්රියේ

අනංග දෙවොලේ දල්වා දීපාවලී

මධු චන්ද්ර යාමේ මෝදු වේ

උන්මාදනීය රාත්රියේ

අනංග දෙවොලේ දල්වා දීපාවලී

මගේ හිත කරදරයි ලිපේ ගිනි අවුළුවා

හැමදාම අඳුර මේ උඹ අතින් දවන්නේ

පඩි දාට මං දුන්නු සොච්චමෙන්