Results for “Nirosha Virajini”

ආදරයේ උණුසුම් සුසුම් සුවඳද මෙතරම්

එහෙනම් සැළමුතු පෙම තුල නිසසල වී

ලොව නවතීවා සැනෙකින්

අහසම රිදවා කදුලු ඉල්ලගෙන... මං යන මග උන් නුඹ දැකලා

ආඩම්බර හිත මොනවද මුමුනා... මේ ඇස් නුඹ ලඟ නතර කලා

හිතුමතේ ඇවිදින් රැදුනේ... ආදරේ ඉල්ලලා

අහසම රිදවා කදුලු ඉල්ලගෙන... මං යන මග උන් නුඹ දැකලා

ආඩම්බර හිත මොනවද මුමුනා... මේ ඇස් නුඹ ලඟ නතර කලා

හිතුමතේ ඇවිදින් රැදුනේ... ආදරේ ඉල්ලලා

ඇහි පියන් යට ඉන්න නුඹ සැමදා

එඹා ගිය ඒ කඳුළු බිඳු සඟවා

ලෝකයට හඩගා කියන්නට බෑ

අඳුර ඉකිබිදින තුරු සිටියට සැගවී

සුවද නුඹ ලගයි නුඹ කොතැනද මලවී

නාඩනු දුක් කදුල තුරුලටම වඩිමී

අපරිමාන වූ මිනිසුන් නැති ලොව

අම්මා මෙන් කිසිවකුත් නැති

ඔබේ සෙවණ යට අරුමය අම්මේ

බුදු සමිඳුන් මෙන් මහා කාරුණික

ශාන්ත මෙත් බර පියාණෙනි

හද ගැබ දැල්වෙන පවිටු හැඟුම්

ඇයි මේ වාගේ හමුවුණේ ඔබ හුමුවුණේ

රහසේ වෙන් වී යන්න හිතාගෙන ඇයි අප හා බැඳුනේ

ඔබ හා සතුටින් සිටි ඒ කාලය වැඩි වූ නිසාද මේ තරමට දුක

දේදුන්නේ සත් පාට හංගලා

හිනැහෙන්නේ කොයි සිටද හැංගිලා

දේදුන්නේ සත් පාට හංගලා

දේදුන්නේ සත් පාට හංගලා

හිනැහෙන්නේ, කොයි සිතද හැංගිලා //

පිදෙන්නේ සුවඳින්ම නැහැවිලා

දුහුල් මලෙක මල් පෙත්තක

එහා මෙහා පෙනෙන පරිදි

සියුම්ව ලිව්වා වූ මගේ පෙම් පණිවිඩය

දුහුල් මලෙක මල් පෙත්තක

එහා මෙහා පෙනෙන පරිදි

සියුම් ව ලියුවා වූ මගෙ පෙම් පණිවිඩය

දුන්නු වේදනා... මේ නෙතින් උදුරලා

මතක රැස් වෙලා හිත අයාලේ ගියා

හිතෙන්නේම නෑ ඔබ මගේ නොවෙ කියා

හද මා‍ගේ සනසන්න සඳ ‍රේණු‍වේ

හිත ගාව ළඟ ඉන්න රෑ සීතලේ

පියඹලා ළං ‍වෙන්න ‍මේ යාම‍යේ

(හද පෙලන්න පෙලන්න පෙලන්න

මට දැනුණා ඉඟියක් කලින්ම

ඔබ කියන්න පෙර තව හිතන්න

හමුනොවී ඈතින් ඉඳන් හිත නොරිද්දන සේ පායා

සඳ අහයි මා ලද උතුම්

හමු නොවී ඈතින් ඉඳන් වෙන්නොවී මෑතින් ඉඳන්

හඳ පානක් සේ ඇවිදින් ගම්මානෙන් මේ නගරෙට

ගංගාවක් තරමට සිහිලස පිදුවයි නුඹ මා හට

නෙත් දාහක් පසුකර විත් මට හිමි දෙනුවන දුටුවිට

දැවටී ඉඳ පෙම් තෙපුල් කියා නොකියා ඔබ මා දමා ගියා

ආදරේ ගිනිදැල් මවා අහසේ හැදූ මාළිගා නිසා

බිඳ දා හිත හිස් වුණා කියා මේ ලෙසේ ඔබ නොතැවෙන් මෙදා

හීන ගේන හැම රෑකම ලඟ හිටියානම්

නෑර කටුව ආවානම් සසර පුරා මං

ආලවන්තකම කියන්නෙ බෝසත්කම නම්

හෙවනැල්ලටවත් පාඩුවේ ඉන්නට ඉඩක් කඩක් නෑනේ

චාටු වදන් වැකි දරාන ඉන්නට ටවනම හිතක් ඹ්නේ

සුපෙම් ඇනුම් පද රෑනයි ඔච්චම් තරවටු ගානයි

හිමි නැති පෙමකට ඉකිබිඳ හැඬුමට

සිත මගේ බොළඳ වෙලා

අන් සතු හදකට පෙම් කළ වරදට

හිත රිදෙන තරම් මාගේ ඔබට දැනේ නම්

දුරින් ඉන්නේ නෑ ඔය තරම්

දෑස් රිදෙනකම් බැලුවත් ඔයා එන්නෙ නෑ ඉතින්

ඉගිලෙන්න තහනම් නම් දුරක්

ඇයි දුන්නේ මට අත්තටු දෙකක්

අපි ලිව්වේ ලස්සන කවි දෙකක්

කරදිය සුළඟට සුසුමක් හැරදා

මුර කුටියේ නිදි වැරුවද අයියන්ඩී

හිත තුල තෙරපෙන සිතිවිලි පොදි බැඳ

කිරි කෝඩු හිතට ආල නුඹේ දෑස යාවුනා

මගේ කෝල කමට ලෝල හැඟුම නුඹට පේවුණා

සබදේ සුවඳේ කුළුඳුල් ආදරේ

කිරි කෝඩු හිතට ආල නුඹේ දෑස යාවුනා

මගේ කෝල කමට ලෝල හැඟුම නුඹට පේවුණා

සබදේ සුවඳේ කුළුඳුල් ආදරේ

ලසොවින් සසැලී

කළු වළා ඇවිත්

සිත නිවා දැමුවත් ජීවිතයේ

ආ ආආආ ආ ආ ආආආ ආ

මා පැතු ලෝකය ගියේ ඇයි පාළු වෙලා

මා අද සැනසෙයි මේ දුක කාට කියා

මගේ ගාවට හීන ගෙනල්ලා

නුඹ ඈතට යන්න ගිහිල්ලා

මැව් හීනය තුරුළු කරන් මා උන්නා

මං කිරිල්ලියක් තමයි මේ මගේ පිහාටූ

මට ඉගිළෙන්න නොදෙන එකයි හරි කණගාටූ

හිත සනසවන්න හිස අතගා දෙඩුවත් චාටූ