Hewanallatawath Paduwe

හෙවනැල්ලටවත් පාඩුවේ ඉන්නට ඉඩක් කඩක් නෑනේ චාටු වදන් වැකි දරාන ඉන්නට ටවනම හිතක් ඹ්නේ සුපෙම් ඇනුම් පද රෑනයි ඔච්චම් තරවටු ගානයි විහිළු කළොත් මං දුර දිග ගියොතිින් ඇස් රතු වෙනවාමයි // ඇවිටිල්ල අඩු නැත්තෙ මෙතරම් දුක නැද්ද ඇයි මෙහෙම සරදම් මිදි වැලට රැවටිච්ච ගානයි පෙම්පත් ලිය ලිය පුද දෙන්නට එන ඔබේ හිත මට ඕනෑ නෑ නෑ නෑමයි හෙවනැල්ලටවත් ........ හිත මගේ කියවන්න බැරි නම් මං ඔබව පිළිගන්නේ නැතිනම් ගඟුලකට ඉනි කැපුව ගානයි මඟතොට රැක ඉඳ උඳුරන්නට එන මගෙ හිත දෙන්නේ නෑ නෑ නෑ නෑමයි හෙවනැල්ලටවත් ...........//