Results for “Damith Asanka”

ආදරේ හිතෙනවා මුදු හැඟුම් රෑ පුරා

ගේනවා ඈ රෑ නුරා.. හීතලේ මා පෑහිලා

ජිවිතේ විඳිනවා සඳ හොරෙන් පායලා

ආදරේ නෑ ආදරේ

ජීවිතේ පැතු ආදරේ

(සඳත් නෑ රෑ අන්දකාරයි...//)

ආදරේට කෝඩුකාර පුංචි කිරිල්ලී

මතක නැද්ද අපි දිව්වා වෙල් ඉපනැල්ලේ

පාට පාට හීන පිරුණු නුඹේ ලෝකයෙන්

නැති බැරිකම් මගේ දෑසින් හංගා සෙනෙහස දුන් මාගේ අම්මා

හැකි පමණින් ඔවදන් දුන්න හින්දා

හැම මොහොතේ මට හයියක් වුණා

අනන්ත ප්රේම ලෝකේ

වියෝවක් නොවේවා

උප නූපන් ජාති ජාති

(අනන්ත ප්‍රේම ලෝකේ

වියෝවක් නොවේවා

උප නූපන් ජාති ජාති

අවන්හලේ ඔයාගේ සුව විඳින්නෑ කියා

දහස්වරක් දිවුරන්නම් මම නළලේ අත තියා

පවන් සලන නුවන් අගින් පෙණ ඇහිලා බලා

බාගෙට සැලුන් දොරින් රිංගා

නාගෙන ඕඩි කොලොන් බෘංගා

එක්ටැම් ගෙවල් දොරින් ඉරිදට පියාඹනා

බාගෙට සැලුන් දොරින් රිංගා

නාගෙන ඕඩි කොලොන් රුන්ගා

එක්ටැම් ගෙවල් වලින්

බලන ගලේ විහාරයට පෑයූ සදකී

පෙරහැර දා නුවර ඇවිත් මට හිමි සාවී

නුඹ හිටියේ රජ වීදියේ වාගෙයි කුමරී

දැවී තැවුණු සිත් නිවී පහන් වන

දිනක් උදා වූවා

කලක් සිතේ පිළි සිඳුණු දොළක් ගැන

දේදුන්නක් පායලා

අහසේ සැනසුම් සිනාව,

මට දරන්න බැහැ මසිතම,

(ගින්න මිහිමත හිර කරන්

පොළොව මීදුම දෙන තරම්

දන්නවද මගෙ රත්තරං

හදිස්සියට උගස් තිබ්බ මගේ ආදරේ

අහස උසට පොලී වෙලා ප්රේමියේ

බේරගන්න බෑ මගෙ හිත කූඩුවේ

හදිස්සියට උගස් තිබ්බ මගේ ආදරේ

අහස උසට පොලී වෙලා ප්‍රේමියේ

බෙර ගන්න බෑ මගේ හිත කුඩුවේ

ඉල්මහේ සඳ නිදිකිරාවී

පැලේ ඉස්මත්තෙන්

මං මගේ දුක සඳට පවසමි

ඉද හිටවත් මා මතකෙට එන්නේ වත් නැතිද

සෙවනැල්ල වගේ ළගින් උන්න ඔබේ හිතට

පාළු රැයක මා තනිකර යන්න තරම් දුරක

ඉඟුරු වගේ හිත පොඩිකරගන්න එපා ප්‍රියාදරී

වසඟ වෙලා නුඹේ සිතට රහට දැනෙයි සුබාසිරි

පහල වත්තේ කෝලිකුට්ටු පීදනවා ප්‍රියාදරී

ජිවිතේ මහ පුදුම හමුවීමක්

සොයා ආ මග දුකම හිමි වූවත්

සෙනෙහසකි මේ මහා සාගරයක්

කඳුළු තරු කැට ඉකි බිඳී

පෙරුමිදමි ලිගිහී

ඔබෙ සෙනෙහස අහිමි වූ දා

කඳුළු තරු කැට ඉකි බිඳී

පෙරුම්දම් ගිලිහී

ඔබේ සෙනෙහස අහිමි වූ දා

කඳුළු උනන ඔය ඇස් දෙක

පෙන්න පෙන්න හැමදාකම

එපා තවත් රිද්දවන්න මගේ වස්තුවේ

කට කැඩිච්චි කතා කියයි මේ උඩිච්චියක්

මග හැරිච්චි හීනය ආයේම පලිච්චියං

හිත වැටිච්චි නුඹ හින්දා බැඳ වරිච්චියක්

කෙටි කාලයේ පෙම්වතෙක් වෙලා

වැඩි කාලයක් දුක් වින්දා

ඒ කාලයේ ආදරේ කලේ

කිරිල්ලියක් හැඩ වෙනවා කන්නාඩිය ගාව

කුරුළු හඬක් සැරින් සැරේ තාර පාර ගාව

වරෙන් කියා නොකීවාට සැරින් සැරේ විසිල් ඇසෙනවා

(කුසුම් සරා බැල්ම හෙලයි නාඹර තාලෙට

යෞවනයෝ මාන බලයි මල් හීසරයට....//)

ගැටිස්සියෝ ඇස ගැටෙනා හැමවිට රූබර

මාගේ ගැමි ජීවිතේ අතැර කොළඹයි ගියේ

කොළඹ රුදුරුයිද මා දැක්කේ ඊයේ උදේ

(දූලි කුණු පිරුණු නගරේ රැඳි....//)

මගෙ හිත ගාව දග දාපු මනමාළියේ

නුඹ ගිනි තියල මල් යහන කොහෙදෝ ගියේ

කෝ මට දුන්න ඔබෙ බොරු ආදරේ.

මගේ හිත ගාව දඟ දාපු මනමාලියේ

නුඹ ගිනි තියල මල් යහන කොහේදෝ ගියේ

කෝ මට දුන්නු ඔබේ බොරු ආදරේ....

මගේ ප්‍රථම ආදරේ සුවඳ හද තියා

(ඒ උතුම් ආදරේ රැගෙන ඔබ ගියා......//)

හුදෙකලා සිතේ මගේ