Results for “Shana”

සිඹින තුරා ලග රැදෙන තුරා මා

ඔබෙ වීලා සැනසෙන්නා

රෑ අහසේ මුදු පහසේ

ඔබේ රුව නැත මැකීලා, කල් ගතවීලා

මුළු දෙනෙතින් බලාලා, සිත සැනසීලා

ජන කවියක් ගොතාලා, කව් පද මාලා

නිදහස් ලෝකේ සරා

මනුසත් නාමෙන් සිත් සනසන්නා

සංකා ප්රේමෙන් නිවා

හඬවන්නේ ඇයි මාව රහසින්

සඟවන්න ඔය නුරා බැල්මන්

තහනම් හීනයේ දෑස යාවුණේ

මැණිකේ නැතිව තව දවසක් කුමට ඉතින්

(මගේ පණ කෙන්ද වැව මැද සැඟවුණාදෙන්.......//)

සීපද හඬට.......

හදේ කුකුසක් සඟවා

නුඹ මගෙයි කියා සීතා

හිත දෙකොන තබා

සදා මා පැතූ සිනාවේ ඔබේ දෑස වාසනාවේ

දයාලූ පෙමින් උදාවේ සැනසීම මා පැතුවේ

සදා මා පැතූ සිනාවේ ඔබේ දෑස වාසනාවේ

සදා මා පැතූ සිනාවේ ඔබේ දෑස වාසනාවේ

දයාලූ පෙමින් උදාවේ සැනසීම මා පැතුවේ

සීත හැන්දෑකරේ....

සොඳුරු මතකය අවදි කරමින්

සිහිනයෙන් හද සනසවයි

වසර ගණනක් නුඹව පැතුවා වසර ගණනක් පෙමින් බැඳුණා

නින්නාද වේ ගී රාවේ...//

පියඹා සැනසුම සොයන්නෙ

බඹරෙකු විලසින් මා

මා සිතුම් කළඹයි - සැඳෑ කල අවුදින්

නීලඹර කර හුදකලා - සුමුදු සඳවත සඟවලා

සුසුමි ලන ඝනදුර මවා

දකින තුරා අඩ නුවන් අපේ

සඟවා ළය මත ඔබෙ වත රහසින්

කියාදෙන්න ළං වී

සීත රැයේ....

මා තනිවී සිටි දවසේ මා සනසාලා

ආවාදෝ ඈත ඉදන් සුවඳක් වීලා

හිනැහුනා ළං වුණා හිනැහුනා

අපි සීත සන්තෝෂයේ සැනසුනා...

නුවරු හිම කබා පොරවලා

රන් කඳ පෙම් පෙර පිනකින්

ඔබ ලැබුනෙන් අද සැනසෙමි මං

තිසරණ සරණින් දෙවි රැකවරණින්

සීත යාමේ මා සිටින්නේ තනිකමක් දැනුණා

මීදුමෙන් මා සනසවන්නේ සිසිලසක් දැනුණා

හදවතින් මා ඉකි ගසන්නේ ඇයිද මං තනි වී.......

සුසුමන් මැව්වා සේයාවන් රහසේ තනි වීලා

පැතුමන් ඉන්නා ආසාවන් මහදේ සැඟවීලා

සීතල ගේනා....

වියැලුනු ඝණ අදුරට පෙම් කෙරුවාය

පෙම් සුව සැඟවුනු පෙම සිත හඬවාය

නුඹ නැති හැම රැයකම ගත උණුහුම්ය..

දෙව්ලිය විලසින අහස් කුසට නැගිලා

සැඟවී ඉමි මම ලතැවුන සිත සඟවා

(සඳවත එනු මැන මේ මුළු සසර පුරා

බලා ඉන්නේ හිනා වෙන්නලු

හිතින් රඟ රඟ සැණකෙළී

තනියක් ඇත්නම් හැරී යළි එන්න

හිත ඉල්ලන දේ

සැනසුම - හොයනව යන යන තැන

සැනසුම - දැනෙනව ඇති තැන

සිතෙහි නම් සැකයක් ඇතේ

මාගේ සැනසුම ඈ වේ

නිරතුරු හමුවන්නේ කොහෙදෝ යලී

බොඳ වෙලා වසාන මදහාසේ

සිහින ඉකිලන දෑස කෙලවර

සැඟවී තියේ කඳුලක් සේ

කඳුලට සුසුමට ලෙන්ගතු වී

සැනසෙන්න ද මා කෙලෙස යළි //

ජීවිතයම එක රැයක දුටු

ගයා සුවඳම පතුරනා

ගිලන් වූ සිත් නිවා සනසන

පහන් හැඟුමන් උපදනා

රැව්වට රිද්දෙන ඔය දෑස තෙත් වන්නේ

මහා නෙතු සඟවා මා අත නලවන්න

නින්දේදී නොදැනෙන්න මා හෙමින් ඉම්බා

සෙනෙහේ බැඳී එදා සැනසුම් සුවේ පතා

අප ලංවෙලා උන් නිසා ලෝකයේ බෝ දෙනා

කී කතා ඇසේ...

සෙනෙහෙ සිතින් සැනසිල්ලෙන් සිතුවිල්ලෙන්

වෙමිනි එකම මවකගෙ දරුවන්

නුවන් පියෙන තුරා ඉඳිමු අපි හසරැල්ලෙන්

ඔද වැඩි මිහිරේ රස ඕලේ

දුරුතු සිහින හා පාවෙන අතරේ

සැනසිළි නේවිද සිත කාගේ

නැලවිල්ලක් වාගේ පැරුනු සිත නිවනා

සැනසිල්ලයි ඔබ සියළු දුකින් මා සිත මුදනා

සෙවනැල්ලක් වී ....