Sende Andure
සැදෑ අඳුරේ වලාතීරේ අපේ මතකේ වියකුනාවේ සිතුවමක් සේ රිදුනු දෑසේ ඔබේ පිළිරූ බොඳ වුනාවේ විසිරි මතකේ කඳුළු අවුලා පිපුනු සුනරෙක් පැතුම් ගෙවිලා මතක සිතිජය මතින් ඇදිලා අතීතය දුර පාවුනාවේ නිවී නෙතු තාරකා වැල් සාදවා දුක් වේදනා ගෙන් මලානික වී හදේ මදු මල් බිමට බරවී නිදා වී නැගෙන තුරු යලි සඳලියේ පායලා ආකාස ගංගාවේ මහද උල්පත උණන සෙනෙහස නොසිඳේ නුඹ නම් කිසිදා සිතග පවසට උණන සුසුමක ඔබේ සුසුවඳ ගිලී කිමිදී ගීතයක් වී ඇසී නෑසී විහඟ වීණා සරද ගොලුවී කළුවරේ කලු තිතක් වී බොඳ වෙලා වසාන මදහාසේ සිහින ඉකිලන දෑස කෙලවර සැඟවී තියේ කඳුලක් සේ
