Results for “Kalu”

කටේ තියාගෙන වැනිලා පලම්

කලු කුමාරයා ඇගේ මල තලන්

අතට ලැබුනේ ටෙම්පරි පනම්

මතකයන් යුග වදී

තවත් තනිවී ලැගුම් කළුවරේ

ඉරක් දිදුලන තැනා

අලුත් හාදයෙක් ඇවිදින් ගම පුරාම පීර පීර

කළුත් සුදුත් භේද නැතිව අකලට බහ තෝර තෝර

හීන පෙන්වමින් නොනිදා නොමිලෙ මුලින් මාර මාර

(අලුත් සඳ යලි නැඟෙන්නේ

කළුවරේ ඇයි තැවෙන්නේ......//)

සුවඳ මල් හෙට පිපෙන්නේ

මාරයා මිසක කවුරුද ඔබට ලං උනේ

දෙතොල් කළු වෙලා ඉරුවේ සඳුන් දුන්නවේ

දෙනෙත් රතු ගගා බිවේවේ පිරිත් පැන් නොවේ

ඒ ඒ චන්dra යා කෙරේ

කලු වලා පා කෙරේ

ආකාසයේ

සඳ හාවුන් හඬනා

කළුවර රාත්රියේ

ආලෝකය දුන්

මාගේ තරමට ගරලපෙන්නත් ඕනෑ

කළු වෙන්න්ත් හොඳ නෑ සුදු වෙන්නත් හොඳ නෑ

මොනව වුණත් මට ඉක්මනටම ඕනෑ

අම්මා නැති මට කිරි අම්මා වී

කළු‍වර ගෙදරට මිණි පහනක් වී

දැනගත් දා සිට පෙරුම් පිරූ ඒ

බලාගෙන හිඳින්න බැරිකමයි

මගේ රැප යදින්නේ කළුවරයි

හීන වෙන තමන්ම තමන්ට

සිනාවේ.... උදාවේ....

මගේ දිනිඳු කැළුම් හෙළා මා බලා

පිපීලා.... සැලීලා....

(නොයනු මැනවි දා.. තනිකර එළියේ...//)

ඝණ රෑ කළුවර - තනියම කුටියේ

ගතකල දිවියේ... රස තැන් සිහිවේ

රස්තියාදු වෙන්න ඕන විදිය අහපන් පුලියාගෙන්

මාරපන් අහපන් දාලා ගියපු කලුවාගෙන්

වටිනාකම් අහපන් අපෙන් ඇයි අහන්නෙ යුකියාගෙන්

නලලත කුංකුම තිලක තියාලා

නීල වර්ණයෙන් කැළුම් නෙලාලා..//

පාද කිකිණි සොලවා

අපි අ‍පේ වී ....

‍සොඳුරුයි කළුවර නැගී අහසට

ආද‍රේ මුදු එළිය විසි කර

දැන් ඉර ගිලෙයි මුහුදේ

කළුවර පිපෙයි දෙපසේ

වෙන් වෙමු ඉතින් හමුවෙන සිතින්

සුරිඳ බලන්න අහෝ මා දේසේ//

නටන්න වාගේ මේ කළු මීට්ටා

වාහෙ අපොයි මගෙ වාහෙ අපොයි

අද හමුවි කතා කරමු

ආල හිතට උඩින් වැටෙන කළු වලාව

පිපිරි වැහි ඇද වැටුනට

ඉර බැසයන ගොම්මන් යාමේ

තරු එක එක දිලිසෙන කළු ආකාසේ (ඔව්, ඔව්, ඔව්)

ගලා ඇදෙන රිද්මේ නැහැවි

ඉර බැසයන ගොම්මන් යාමේ

තරු එක දෙක දිලිසෙන කළු ආකාසේ

ගලා හැලෙන රිද්මේ නැහැවී

දිළිසෙන තරු ඇති

කළුවර රෑක

තනි තරුවකි තවමත්

අලුත් පුදුම අටෙන් එකත් මේකලු

කලු සිංහල මවුපියන්ට දාව උපන්න

සිංහල බැරි පුංචි පුත්තු ඉන්න දිවයින

හිමියනි මම බුදුරැස් දැක ගත්තෙමි...

කළුවර ගොමුකොට ගිමන් දවන මඟ

ගමන් කලෙමි දුර සසර පුරා...//

මගේ භාරිය

දැකුම් කලුයි නුබ කරන්නාවූ රාජකාරිය

අඩක් ඉවත් කර ඇඳේ විසිරුණු සාරිය

නිලුපුල් දෑසින් මදෙස බැලූ

නයන කළු ඔබ මගේ කළු

නයන කළු ඔබ මගේ කළු..

ඈත එපිට හිම කන්දෙන් කලු වළාව සමඟින් ආ

ආදරයේ පිණි කැට පොදි

(සිලි සිලි ගා සැලුනා පිණි කැට බිඳුනා...//)

ලෝකේ වර්ණවත්///

කළු සුදු ලෙසිනි දුටුවේ

බිංදු එක අතරේ///

රඟදෙන්නා

නෙත් කැළුම් පිපුණු රන් සඳවත

හෙලනා රාග හැඟුමන් මා වෙත

මෝල් ගහේ දළුලනතුරු

කලු කපුටෝ සුදු වනතුරු//

අපේ කුස්සියේ කලු ලිප්ගල

දෑස පියාගෙන තදින් මවාගෙන, හිතින් අඬාගෙන, ගැන ගැන යන්නෙ දඩාවතේ

මතින් කපාගෙන කලුවර පොළොව මත වැටෙන හඳ එළියකින්

දරාගෙන හිතින් භයානක දවස් ගෙවුණෙ හරි හිමින්