Results for “Roshan Fernando”

ඔබ මගේ ජීවයයි - මා හදේ රිද්මයයි

කුලුඳුලේ සිත් මලයි - ආදරේ

මල් පිපෙන කාලයයි - කුරුලු ගී නාදයයි

ඈ මගේ හිත ගත්ත පෙම්වන්ති

නැ නැ මාගේ පෙම්වන්ති

ඈ මටයි ආදරේ

අහන් ඉන්නවා නම් කියන්නම් මම

ඔයාට කොච්චර ආදරේද කියලා

මේ පපුවේ ගැහෙනා හැම හුස්මක් ගානේ

අහස නුඹ වගෙයි විටෙක රුදු වෙනවා

මා කෙරේ වේදනා යළි යළිත් දුන්නා

ඔබ නොවේ මා තරම් පෙම් කලේ කිසිදා

අහස වසා සුදු සඳ දිලෙනා

ලොව නහවා සඳ රැස් දහරා

ලුම්බිණි උයනේ සල්මල් අතරේ

අම්මේ ඔබේ පුංචි පුතා තවමත් උතුරේ

සටන් බිමේ ඉදිරි පෙලේ අවසන් සටනේ

රට රකින්න මට සවිබල දුන්නට අම්මේ

අන්දර වැටට රුවේ නුඹ දුටුවා ගම්බද පැලේ

හීන කලත්තන හිතේ මට දැනුනා සීත වගේ

(පිනිබාන කාලේ නිදිකුම්බා මැදුරේ

(එරබදු මල් පොකුරු ගැහේ...//)

(නැකැතට වැඩ කරන රටේ....//)

නාඹර කිරි කවඩි සිනා පා

ගම ගාල්ලේ වැඩ මොරටුවේ අරටු ඉරනවා

රුහුණේ නගා මේ කිරි රස පදම හදනවා

හබරණ නැන්දාගේ අභරණ වෙට්ටු කරනවා

දැනෙන දුක් වේදනා - හිත අස්සෙ හිරකරන්

සැනසුනමක් නැති වෙලා ඔබ හින්දා රත්තරන්

ඔබ මගෙන් වෙන් වෙලා අද දුරට වී ගිහින්

දෛවයේ සරදම් ඔබෙන් ලද

දරාගන්නට නොහැකි වුනි මට

ඔබෙන් ලද උණහුම ද අරගෙන

දුක දන්නේ වෙන කවුද ඇස් දෙක තරම්

මම උන්නේ ඔබේ වෙන්න අත් දෙක අරන්

එනමුත් අපේ කම් එක් කල තවත්

දුර ඈත රටක තනි වී

සිහිවෙන හැම මොහොතක් ගානේ - නෙතඟට කඳුළු පිරේ

එන්න හිතයි පියඹා ඔබේ කුටියට - මාගේ කිරිල්ලියේ

ගෙවුණු අතීතය මතකෙට එන්නට කටයුතු කරන්නෙපා

මිහිරි වදන් හෝ දුක් දෙන කඳුලක් මින්පසු ඔබෙන් එපා

දැවුණු තරම් හද හැඩුවා අනන්තයි

හදවත පාරන සොඳුරු හැඟුම්

හිරකරගෙන හිටියා ඇති දැන්

සවනට ලං වී ආදරයෙන්

හදවතින් ඔබව පැතුවට සංසාරේ පුරාවට

වෙන්වෙන්නේ කොහොමදැයි එය මට කියනවද නුඹ

හංගන්න දෙයක් නෑ මට නුඹේ හිත මගේ ළඟ

හමුවෙන්නට සමුගන්නට ඇවිත් යන එන

දුම්රියපොළ පෙම්වතුන්ගේ සරසව් උයන

අවුරුද්දෙම තුරුලිය ගොමු මලින් සැරසුන

හඩවන්නට මේ තරම් නෙතු රිදවලා

මා හැරගියදා ඉදන් සිත තනි කරලා

කවදාවත් මා රිදවා නෑ ඔයා

හිත හිරි වට්ටන ඔය ලොකු ඇස් දෙක

හිත හිරි වට්ටන ඔය ලොකු ඇස් දෙක ලියාගන්න සින්නක්කර

නිදන් කරන්නද මං මගේ පන ටික අහංකාර ඔය හිත යට

හුස්ම දිගේ ඉහළ එන්න මට ඔයාව දැනෙනවා

ගැස්ම දිගේ වැඩි කරන්නේ නුඹම කියා හිතෙනවා

සිත නිවන සඳ සෙවණ මගේ ජීවිතේ ඔබ

කසාවතට පුංචි පුතේ නුඹ දන් දුන්නේ

මම සසර දුකින් එතෙර වෙන්න හිතාගෙන නොවේ

මට සමාවෙයන් රත්තරත් පුතේ

කවියකට පද සොයන

කවිකාර සිත අතර

හැඬකාර ඔය දෑස

කෝ ඔයා කොහේද දැන් ඉන්නේ මගේ රත්තරන්

නෑ එදා මගේ ලඟින් ආදරේ කොඳුරමින්

කඳුලට හුරුවී මගේ නෙතු වැළපේ

කුරුළු පිහාටුවක් වගේ මට තුරුළු වී හෙමින්

කණට කොඳුරලා ආදරේ කියූ තරම්

මගේ පණටත් වඩා මම ආදරෙයි

සඳ සළුව විලස ළඳේ

දෑසම සරසන ළඳේ

තාලෙට රගනා ළඳේ

ලස්සන ඔබ දුටු දා

සත්තයි සිත බැදුනා

හොරැහින් මදෙස බලා

මා සිත බැඳුනේ

ඔබටයි ප්‍රිය ළඳුනේ

සැමදා මා ආදරෙයි ආදරෙයි ආදරෙයි

මගේ හිත් විල පෑදි දිය කළඹා ඒ දියෙන් දෝතක් අරන්

මගේ අතැගිලි තුඩින් දඟකාර කමට ඉස

ඔබ වින්ද නින්ද බින්දා ඒ හීනේ හිටියේ ඔබයි

මගේ ජීවිතේ ඔබ නම්

ඔබේ ජීවිතේ මා නම්

මේ ආදරේ පුදන්නම්

හෝයියා හෝ හෝ මහ මුහුදේ ගිහිල්ලා

හෝයියා හෝ හෝ අපි මාලු ඇල්ලුවා

හෝඩි හෙලේ...