Results for “Chandana Liyanaarachchi”

ඇහැල මල් ‍පිපෙනා දෙවට දිගේ නුඹ පියමැන්නා

පුන් පෝය දාක සඳ විලසින් මුහුණ පෙනෙන්නා

ඈත මෑත කොතැනක හෝ කවුරුත් නොයෙනා

(බක් මී මල් පෙති ගං දෑලේ

නුඹ නැති දා වැලපෙන තාලේ

රෑට ඇසේ හඳ ඇති කාලේ

බුදු පුතේ වෙසක් සඳ වාගෙයි අපේ බුදුගෙයි පහන

මගේ හිතේ කඳුළු දිය වෙනවා රහසින් හැමදාම

ඔබ වැරදි කළත් සමාව දෙන වෙසක් පෝය දාට

දඟකාර හසපාන හැඩකාරියක් සේ

කිමිදෙන්න සඳ කැන්විලේ

හංස ගමනේ සිත සැලේවී

දේදුන්නක් වී නිල් අහසට ඔබ එන්න

මල් වැස්සක් වෙන්නම් ආදරයෙන් මං

ඔබ අරගෙන යන්න

දෙනුවන් හඩාවී මා සිත දැවේවී

සෙවනැල්ල සේ දැවටිලා වෙන්වයාවී

සුලඟක් සේ ඔබ හමුවී එනන්ට

හිරිගඩු නංවන ලස්සන රෑ ඇති

හදවත ගැස්සෙන ස්නේහ ඇස් ඇති

ගත සිත පුබුදන කෝඩු බැලුම් ඇති

හිනැහෙනා අත් බනු දෙඅත් මත දොඩන පෙම්බස් රැය පුරා

එමතු නොව මගේ ඉසිඹු අල්ලා කෙටෙන පණිව්ඩ හඳපුරා

ඔබට මතකද මාත් සමඟත් ඔහොම හිටියා සිත් පුරා

හිරිගඩු නංවන ලස්සන රුව ඇති

හදවත ගැස්සෙන ස්නේහ රුව ඇති

ගත සිත පුබුදන කෝඩු බැලුම් ඇති

ඉරබටු තරුව වෙන්න හැකිනම් මට

ඉරගල වැටෙ වේලාවේ

පුර හඳ වෙන්න බැරිද මට නුඹ ළඟ

(ඉර මඩලට පෙම් කලාද

පුංච් කිරිල්ලී

ඈත ඈත පියඹුවාද

කඳුළු ගලා ගංඟා සේ

මා හඬනා හෝරාවේ

ඔබ කොහෙදෝ මා ළඳුනේ

කවි සීපද ඇහෙන ඈත

කුරහන් මල් පිපෙන රෑට

සරා සඳ ‍පෙමාතුර ගී ගයාවි

කිරි වෙහෙරට ඉහලින් දග කරන සඳවති

වැඩසිටි කන්දට ඔය අත වැනුවා දැන් ඇති

මැණික් ගග දිගට පෙම් කවි පිරෙයි මිහිරැති

කියාගන්න බැරි තරමට ඔබට ආදරෙයි

දරාගන්න බෑ තව නම් හිතේ ආදරේ

හිතාගන්න බෑ තවමත් ඇයිද නුඹ කෙරේ

ලියතඹරා මල ඔබද ලදේ

මා වසඟයක් කැරූ

විෂ බදුනක් ගෙන මධුවිතය කියා

ඈ රූ සොබා සිහිනේ සරා

ඉඳු නීල ආශා මවා

ප්‍රේමේ නුරා සයනේ මවා

මගේ ආදරේ තරම්///

දන්නවා නම්

ඇයි කඳුළු ඇස් දෙකේ ඔය තරම්

මහද ගගන තලේ සොදුරු සඳ සම්පත නුඹයි

මහද මිහිතලේ ලකල තුරු සම්පත නුඹයි

මහද තුරු හිසේ ප්‍රථම මල් සම්පත නුඹයි

මහද විලේ රැලිති නගන හංසිනී

රොන්න් පිරුන සිනා විසුල සියුමැලී

සුවඳ ඇවිත් දැවටී සුළඟේ එතී

මලක සුවඳ දැනෙන්නේ

මලක සුවඳ පතනන්නේ

ඒ මල පරවුණු දාටයි

මනමාලකම් පාන උන්මාදිනි

මේ නෙත් දෙකේ පැටලිලා

රහසේම නොදොඩාම ඉන්නට එපා

මංගල දිනයේ උදයේ දෙව් මන්දිරේ

අතගන්න බෑ කියා

අවමන් කළේ ඇයි //

මටත් තිබුණා ප්‍රේමයක්

තාම ඉඳහිට මතක දළුලන ප්‍රේමයක්

කාලයේ දුර ගෙවා ආ මුත්

මේ ගීය ගැයුවෙ මා උනත්

ඒ ගීයෙ පද නුඹේ

මා හීන ලොවක රඳවලා

මේ කඳුළු තොටුපලයි සමුගෙන යන්න මට බැරි..

මේ කඳුළු තොටුපලින් සමුගෙන යන්න ඇයි බැරි...//

මගෙ ලඟට වෙලා ඔබ පෙම්බස් මුමුණයි සොඳුරු..

මෙවලම් මොකටද මෙතරම් පැළදුවෙ සමනළියේ

උස් අඩි පාවහන් යුගල යයි විසිවී ලොල්ලේ

මල් පෙති වල පාට ගෑවෙ ඇති සියුමැලි දෙතොලේ

මියයයිදෝ මන්දා

ඔබට ආදරේ හින්දා

හදවත දෙදරා

මුතු මාල හතක් ගෙල වට පළදන්නම්

සුදු සේල ගොතා ඔය වත සරසන්නම්

බක්කි කරත්තෙන් කැන්දන් යන්නම්

නීල අහසේ වලාවන් සේ පාවෙලා

යෞවනයේදී පැතුම් මල් පීදිලා

පියකරුයි ජීවිතේ සුන්දරයි චේතනා