Hinahena Ath Banu

හිනැහෙනා අත් බනු දෙඅත් මත දොඩන පෙම්බස් රැය පුරා එමතු නොව මගේ ඉසිඹු අල්ලා කෙටෙන පණිව්ඩ හඳපුරා ඔබට මතකද මාත් සමඟත් ඔහොම හිටියා සිත් පුරා ඔහොම හිටියා සිත් පුරා දෙනෙත් ගෙන මා දෙවුර සතපා ගිය ගමන් දුර ගව් ගනන් පුරුද්දක්වී හදට ගොඩවූ දැනෙයි යන විට පසුකරන් යකඩ කඳවුව ඉබේ නලියයි සුදෝ කෝ දැන් හස නුඹෙන් සුදෝ කෝ දැන් හස නුඹෙන් පෙරදවස මා ඔබ දකින්නට නිතර එන හැටි මැවෙනවා දැනුදු දැන් දැන් එතැයි සිතමින් දෑස් නිරතුරු කෙවෙනවා නමුදු සිහිනෙකවත් නොයෙන්නට නින්ඳ මට පිටුපානවා නින්ඳ මට පිටුපානවා හිනැහෙනා අත් ....