Results for “Sunil Edirisinghe”

(පිලේ පහන නිව්වා මං ගොම්මන් අඳුරේ

තනිකම වරෙන් ඉදිකඩ පැන මං නිදි පැදුරේ...//)

පෑල ලියේ හීතල හන ඇවිත් මගේ තනි රකින්න

පිණිබර යාමේ සැවුලන් හඬලනවා

අම්මා වටකර ලිප ගිනි මැලවෙනවා

කොළඹ රේල්ලුව රජ ගමනක එනවා

පින්නේ රැයේ කඩ අගුවක නිදනවද

ලොරියක ගෝනි මත්තේ නිදි කිරනවද

කරවල වාඩියක සිරවී තැවෙනවද

පොළොවෙන් මතුවන මිණිකැට

මනරම් දිවයින මගේ රට//

ගැතියන් නොව පිටරටකට

චන්ද්‍ර මණඩලේ සැතපුණ පුංචි සාවියේ

මන්ද කියාපන් නොකියා හැංගිලා ගියේ

පාන නිවුණ සේ පාළුයි ලැයිම් කාමරේ

පුර පෝය හඳට පෙමින් බැඳුනු තාරකා ළඳුන්

ගී හඬින් කියන පෙම් කතාව අසාගෙන වරෙන්

නීල වළාවේ ඇගෙ පෙම් කතාව අසාගෙන වරෙන්...//

පුර පෝය හඳ විතරක් එවා

නුඹ නෑවිදින් හිටියට ගමේ

අමනාපයක් නෑ දරුවනේ

පුර පෝය හඳට පෙමින් බැඳුනු තාරකා ලඳුන්

ගී හඬින් කියන පෙම් කතාව අසාගෙන වරෙන්

නීල වළාවෙි...

රා රා රා බොම්බියේ

මුවා වෙයන් නංගියේ

රා රා රා බොම්බියේ

රෑ වැඩ මුරය අවසන් වන කණිසමට

නුඹෙ මුව පෙනෙයි පරවුණු කුසුමක් ලෙසට

අරුණළු කැරලි වැටෙනා සඳ අළුයමට

රජ පෙරහැර මැද ඇතා නටනවා

දා කරඞුව ඇලවෙනවා

දෙදහස් වසරක් රැකගත් කරඞුව

රජෙකු වුණත් ගිලන් වෙලා

රජෙකු වුණත් ගිලන් වෙලා

එක්තැන් වුණ දා

චිත්‍රපටය: ආදර හසුන (1986)

රන් දෙවොලින් බැස එන් දෙයියෝ

අපේ හිතට වැඩපන් දෙයියෝ

ආ..ආ...ආ...

රන් මලක් ලෙස දෙව් බඹුන් දෝතින් පිදූ මේ පින්බිමේ

පස් පිඩක් ගිලිහී නොයන්නට රන් වැටක් ඇත සිව්කොනේ

රන් මිණි සරුව පිත්තල අබරණ ඇඟට

දැම්මම නුඹ පෙනෙයි රජකුමරියක ලෙස

නුඹ රැඟුවත් නලඟන සේ

රන් සමනලයෝ පුංචි කැකුලියෝ

දේදුන්නේ නැඟිලා //

මීදුම් සළුවේ, තුරු මල් උයනේ

රන්මැලිසෑය විය දිවි අඹරට නැගෙන

සුදොවුන් පියා විය සක්විති මග තනන

සමනළ පව්ව විය දුක සැප සමව දරන

රෝස කුසුමක් පිපී

නොවිඳි සුවඳක් දැනී

නොළඳ සුවයක් සදා පුබුදුවා

රුදුරු තුරු වදුලේ

තියුණු කටු අතරේ

දිලෙන සියුමැලියේ

සදාකාලික නොවූ ලෝකේ

සදාකාලික ප්‍රේමයක්

සොයා නෙක ගම් දනව් පීරා

සකිසඳ නුඹමය කළණ මිතුරු සඳ

කෙනෙකුට සිතුසේ ලබනු බැරී

බිතු සිතුවම් රූ මිතුදම් වෙයමද

සඳ කාන්ති දෙන රාත්‍රියේ

සඳ කාන්ති දෙන රාත්‍රියේ

මේ රංග මණ්ඩපයේ

සඳ මල පිබිදුනු නිල් කඳුරැල්ලක

රන්තරු පොකුරක මල් ඇතිරිල්ලක

හසරැල් කැල්මක දුක් කඳුරැල්ලක

චිත්‍රපටය: මාතර ආච්චි (1973)

සදකඩපහණක කැටයම් ඔපලා

පාවෙන දේදුණු ලැගුම් ගනී

සංසාරේ පෙර ආත්ම භවයක

මහින්ද මාහිමි පහස ලැබූ මේ නගරේ

යළි ඉපදෙන්න මා පින් කර ඇත්තේ //

සන්තාප මාවතේ සංවේදනා මැදුරේ

සංවේගයෙන් දන්වා සිටින්

වෙන්වීම මා ඇගෙන්...

සතර දිගින් එන සුලඟට සතර අතින් ඇතුළුවන්න

අප වසනා නවාතැනේ කවුළු නිබඳ ඇර තබන්න //

ඒ සුලඟින් මුල් ඉදිරී අතරමංව දිව නොයන්න

සයුරක් නොදුටු ගඟුලක් කිසිදා ගලන්නෙ නෑ

වෙරළක් අහිමි සයුරක් කිසිදා හඬන්නෙ නෑ //

කඳුලක් නොසැලු නෙතකින්

සීතල දිය පිරි සුනිල විලයි

ඒ විල මැද ඔබ සුවඳ මලයි

ගිමන් නිවාලන සුළං රැලක් වී

ශිල්ප සොඳින් දැනගන්න ගිහින් නුඹ

යහතින්දෝ කොළොම්පුරේ

ඉන්න නොවේ මියැදෙන්න හිතයි මට