Sandakada Pahanaka

චිත්‍රපටය: මාතර ආච්චි (1973) සදකඩපහණක කැටයම් ඔපලා පාවෙන දේදුණු ලැගුම් ගනී කැලතුනු රසයක පැන ආ බුබුලක් අකුරු වැලක් දෙහදක ලියැවේ යුගයෙන් යුගයට නොමියන දහනක දිවියක පදනම මතුවෙද්දී නොපෙනෙන ඈතට ඈ ගෙන යනවා (සියුමැලි කැකුලක් මැළවෙද්දී)..// දහසක් පෙති මත රහසක් කොඳුරා තුඩින් තුඩට ගෙන යන බින්දූ ගව්වක් ඉහළට ගොනු කොට රඳවා පොපියන දෙතොලක් එහි කැන්දු අහසත් ගුගුරා කලුවක් වපුරා ඒ හා මුහුවුණු වැහි බින්දු ඈ ගෙන යද්දී නටඹුන් අතරෙක (තවකෙක් ඈ වෙත හද රැන්දූ)..// සදකඩපහණක කැටයම්.. හදවිල ඉපැදුණු කැකුලක් නොකලත නටුවෙන් ගලවා දුරක යවා මිහිලිය තෙත් කොට ගිලිහුණු කඳුළක් සත්සමුදුරකට මුහුව ගියා ඔබට උරුම වූ රිදුනු තැවුනු දැවුණු හද එක්ටැම් මැදුරක කවුළු අරා රුවන් විමානෙන් පියඹා එනතුරු (පොපියන හදවත සිටී බලා)..// සිටී බලා..