Pura Poya Handa
පුර පෝය හඳ විතරක් එවා නුඹ නෑවිදින් හිටියට ගමේ අමනාපයක් නෑ දරුවනේ යහතින්ද නුඹලා සෙයිලමේ සතපා උකුළේ උණුහුමේ අම්මා මිහිරියට ගැයූ මමයි පුතේ ඒ කවියා නැළැවිලි ගී ලියූ දුක්බර කවි කොයි තරම්ද මේ දිවිමග ලියූ නුඹට ඇහෙන්නට නොතබා මම රහසින්ම ගැයූ නෙළා දෙන්න අත දිග මදි වුණාට ඉර හඳ තරු පොකුරු ගතේ වෙහෙස මවු කිරිවල උල්පත කොට දුනි සරු නුඹලා නමින්ම පේවනු මිස හසරැලි දකින තුරු පතා නොසිටියෙමි කිසිදා බුදුබව පියවරු
