Results for “Nanda Malani”

බුදු තාත්තෙ බොන්න එපා - බුදු තාත්තෙ බොන්න එපා

එතෙරක දහදුක් විඳ අමිමා කාසි සොයා දෙන්නේ

සුරා සැලේ ඒ සේසත දියකර ඔබ ගෙදරට එන්නේ

බුදුන් දහම් සඟ තෙරුවණ වැඳ අවසර රුගෙන සියල්

අසන් මහතුනේ අනාථ රටක ගැයෙන විරිදු සුරල්...

(කේන්තියට කියන විරිඳු)

චන්ද්‍ර මඩුළු යට සුරංගනාවන් - දූ සනහන්නට ගීත ගයනවලු

දුවේ එපා ඒ කතා අහන්ට - මේ නැළවිලි ගී මමයි ගයන්නේ

රන් තැටියක කිරි පැණි පුරවාගෙන - හඳහාමි දූ බලන්න එනවලු

දනන් රුහිරු බී පණ නල හප කරන

හයින් හාගතේ තබවා උන් පෙලන

එවුන් මරු කටට නොයවන දෙව්වරන

දන්සැල් දොරෙහි නැත යදියෝ

සල්පිල්වලය පුරවැසියෝ

පන්සිල් රකිති මැරවරයෝ

දස මසක් මා කුස තුළ උන් පුතුනේ

දැන් ඉතින් අප වෙන්ව යා යුතුවේ

වීසි කරමි වන ලැහැබට දෑස පියාගෙන

(දේදුනු පායා පාට වැටෙනවා

ජීවන අහස් තලේ

ආ.දර පවනේ සුසුම් කුසුම් වැල්

(දීග නොගිය පුංචි නෑනෝ ඔබත් ඇවිත්

රබාන ළඟ වාඩිවෙයන්කෝ වාඩිවෙයන්කෝ......//)

රබාන ළඟ මං නැතුවට දුම්බර අක්කා අගේට

චිත්‍රපටය: වජිරා (1981)

දෙනෝ දහක් දෙනා පුතේ නුඹ පුදනවා

යස ඉසුරු දෙපා මුල තබනවා

දෙනෝ දාහක් නුවන් අතරේ

කවුරුදෝ මා

තනි කළේ

දෙවියන් විසින් දුන් පඬුරක් ලෙසින්

ප්‍රියයාණෙනි ඔබ සුුරකිමි බැතින්

ප්‍රියයාණෙනි

ධර්මාධිකරණයට කැඳවීමි

ස්වාමීනී මෑ

මැගේ නම ලංකාය

(දොල ලඟ ගුරු පාර දිගේ ඒවී

සිනහ පපා ටිකිරි නඟා...//)

(දිය නාගෙන කුඹුක් ලිඳේ නංගෝ

දොර කවුළු විවර කරන අරුණ උදයේ

සීතල සුළඟ ඔබේ සුවඳ රැගෙන හමවා

නිදි යහන දෙනෙත නිසල කරන මොහොතේ

දුර ඈත තුරු වදුලේ

කටු අකුලේ පිපි නිදිකුම්බා මල් කැකුළ ඹබයි

මඳහස මුව මඬලේ

දුර පෙනෙන තැනිතලා - අනුරාධපුර දිහා..

පුන් පෝයදා - වේ ශ්‍රියා සාදු කිය කියා..

ඈත කිරි පාට - පේන සරුසාර

ගලන ගඟකි ජීවිතේ

දයාලූ ලෝකයේ...//

මිහිර පතා ආදරේ

ගඟට ඉවුරක් සේ රැක ඉන්නම්

කෙතට නියරක් සේ ළඟ ඉන්නම්

වැයෙන වස්දඬු රාවය වෙන්නම්

ගෙඩි සියයක් බිම හෙළුවත්

අපප්චිට එක ගෙඩියයි...//

අපි රැකෙන්නෙ ඒ ගෙඩි විකුණලයි හන්දියේ

ගුම් ගුම් ගුම් - ගුම් ගුම් ගුම් - ගුම් ගුම් ගුම් - ගුම් ගුම් ගුම්

හදවත උදුරාගත් වන ඉඹරා රහසේ මට කොඳුරයි

ගුම් ගුම් ගුම් - ගුම් ගුම් ගුම් - ගුම් ගුම් ගුම් - ගුම් ගුම් ගුම්

(හා පැටියන් වගේ මුව පැටියන් වගේ)..//

සමනලයින් වගේ රැඟුම් රඟන රඟේ

(පුංචි හපන්නු බලන්න පුංචි හපන්නු)..//

හද විල කලඹන පෙම් ජල රේඛා

ඒ විල මැද සීතල සඳ රේඛා

දෑසේ තවරා ආදර රේඛා

හඳ හාවුන් හඳේ පැන යාදෙන් ඔහේ

දඟ නෑ ඒ වගේ කිරි දරුවන් මගේ

කිරි දරුවන් කිරි දරුවන් මගේ...

හන්තාන අඩවියේ

මැදුරු කුළුණු සුදු සඳලු තලා පිස

මේ එන්නේ ප්‍රේමයේ සුවඳ නොවේ

හෙළ දෙරණේ කඳුළ සුසුම

සිනාව සොම්නස මගේ ය

මා ගයනා මේ ගීයේ

හෙවනැළිද ඉකි බිඳී ඝන අඳුරේ

ගහ කොළ ද පන අදී බිම වැතිරී

අභය ඉල්ලා යදින්නී ඈ

හිරු දැවී සඳු ගිලී කප්කෙළක් තරු නිවී

අඳුරු විය විමානය හුදෙකලා මග නොමග

පැටලිලා තනිවෙලා හිරු ලෙසින් සඳු ලෙසින්

(හිරු දෙවියන්ගේ නෑයෝ සඳ දෙවියන්ගේ නෑයෝ

ආදි අපේ මුතු මිත්තෝ ඉරෙන් හඳෙන් වැඩ ගත්තෝ...//)

හිරුට හොරා පිබිදී ගොවිපළට ඇදෙනවා

ජීවිතේ කවියක්

ආදරේ.... සොඳුරුතම වදනක්

කඳුලැලි බිඳක්... හසරැලි පොදක්

කඩමණ්ඩියේ දොල අයිනේ නුඹව පෙනී

නැවතී බලනවා මොහොතක් කොහොම හරී

කතා නැතුව හිටියත් ගොළු වෙලා අපී