Results for “Kithsiri Jayasekara”

සඳකත් පිණි දිය කඩා හැලෙනවා

දැව මුවා කුළුණු හිස පහන් නිවෙනවා

මං එනතුරු අද්දර අල්තාරේ

ඇසි දිසි ටෙලි නළුවේ

කිවිවර කවි සමයේ

සිත්තර තෙලි තුඩගේ

අවු කණ්නාඩියෙන්

බලන්නට තරම්

මේ ගිම්හානය තියෙන්නෙ නෑ

මේ චක්‍රාවාටයේ

ගලා යයි ජීවිතේ

කෙම් බිම සෙව්වෙමි ආද‍රයේ

කැමීලියා මල් සුවඳට

සඳ කෙමි මත් පා තිය තිය //

මගේ කුටියේ කවුළුදොරින්

දැල්වෙනා පහන් නිවා දමා මගේ අතින්

දල්වමී ඔබේ නුවන් පහන් සදා ඉතින්

ලෝකයෙන් ලඟා වෙනා අනේක වූ රිදුම්

දැල්වෙනා පහන් නිවා දමා මගේ අතින්

දල්වමී ඔබේ නුවන් පහන් සදා ඉතින්

ලෝකයෙන් ලඟා වෙනා අනේක වූ රිදුම්

M: දිස්නෙ ලගනා නිල්ලට පෙලනා ස්වප්න මල මාගේ

ස්වප්න මල මාගේ හෝ...

දිස්නෙ ලගනා නිල්ලට පෙලනා ස්වප්න මල මාගේ

ගිණි මලක් පිපුනාය දොරකඩ

වරක් නොව තව වතාවක්

සඳක් සේ දිළිසුනා පුරපස

හීන අරන් රෑ තරු මල් අහසෙ පිපෙනවාලු

වසන්තයක නැවුම් සුවඳ හිතට එබෙනවාලු

කල්ප පුරා නෙතු උතුරා ගැලූ කඳුළු වේලු

(කැමීලියා මල් සුවඳට

සඳකෙමි මත පා තිය තිය...//)

මගේ කුටියේ කවුළු දොරින්

කෙටිම කෙටි කතාවක්

මං ඔබ ගැනම ලියන්නම්

මා අතැර ගියේ ඔබ බව

මතකද ඔබට මතකද

හිරුද මිය ගිය එක සැඳෑවක

මරා දැමුවා ඔබ අපේ

මී පැණි රහසක්

ගැලුවා සුකිරි කන්දෙන්

සීතල පහසක්

නුරා බිඳු වෑහෙනා

නග්න රාත්‍රියේ

වළා සළු උණා දමා

(ඔබේ කොපුලේ අනාථ වූ සෝ සුසුම්

පාවී ඒ.. පාවී ඒ

භවේ ආලෝකේ මට පෑව නෙත් කැලුම්

ඔය ඇස් පියාන ඔහොම ඉන්න

රහසක් තියෙනව කියන්න

රහස ඉවර වුනත් එපා

පෙම් කවක් ලියනවා මම ආයේ

මල් ගහක් ගහක් ගානේ

ඔබ ටිකක් නතර වී බැලුවෝතින්

පෙනෙනා නිසා අඳූරේ පවා

සිහිනේ වටී පැතුමට වඩා

මුළු ලෝකයේ සැරිසරා

සිත නතු නැති සමනළී

මට බිඳුවක් ඉන්න කියා

ළඟ පාතකට ද දන්නේ නෑ

ඉපල් රිකිලි සුළං

බිඳිනා උයන් තුරු සෙවණේ

කඩා හැලෙනා කඳුළු වස්සානේ