Results for “SANA”

දෑස නිලුපුල් තෙමා

කඳුළු මුතුවැල් සලා

දෙතොල සුසුමින් පුරා ඉකිබිඳ

දිනෙන් දින ඔබ මා වෙතින්

දුරස් වන විට මගේ මනසට

තවත් ළංවනු පමණෙකිය ඔබ

දූ අනුරාධා - දූ අනුරාධා - දූ අනුරාධා

කෝමළ අත් පා සෙමින් සැළේ -හිනැහී යළි මව් තුරුලෙ වෙලී

හදවත රැඳි දුක් සෙමින් මැකී - ජීවිතයම සොම්නසින් පිරේ

දූ දරුවන් අප අතහැර යාවී උන්ගෙ දරුවන් රකිනු තියා

මුත්තනුවන් මිත්තනියන් තනිවෙමු මහගෙයි උළුහව් පියසි වටා

විලඳ නැතත් මොනවාහරි කවලා හැදුවේ අප ළඟ රැදෙයි කියා

දුක හිතුනම සනසවන්න

හිත බිදුනම හදාදෙන්න

ලඟින් උන්නු ආදරී...

දුරාතීතේ ප්‍රේම සිහිනය

ලොවට හඬගා කියන්නම්.... //

ඇඟිලි තුඩගින් වාලුකාවේ

එදා මෙදාතුර කඳුළට විවරවු

දෑස් පියන්පත් කවුළු වසා

ළයේ ගලා ගිය සෙනේහයේ සුව

එක යායට මල් පීදුණු බිම් තීරේ

පාර දිගේ කනින් කනට කොඳුර, කොඳුර

ඔබයි මමයි විතරයි හිටියේ

(එක යායට මල් පීදුණු බිම් තීරේ

පාර දිගේ - කනින් කනට - කොඳුර කොඳුර

ඔබයි මමයි විතරයි හිටියේ...//)

එනමුත් නෑ සැනසෙන්නේ සිත මාගේ දැවේ ගින්නේ//

රජ සැප මට මන්ද කෙලෙස මෙ උසුලම් ද//

දියණිය ඇදුරින්ඳු රුව මාගෙ සිතේ ඇන්දූ

ගමේ කෝපි කඩේ දෙන්න දෙපැත්තේ දාං අදින්නේ

ගැටව් කතා බහට කඩ එළි පත්තේ රංචු ගැසෙන්නේ

ගමේ රටේ අහේනියයි ළමයිනේ

හද මා‍ගේ සනසන්න සඳ ‍රේණු‍වේ

හිත ගාව ළඟ ඉන්න රෑ සීතලේ

පියඹලා ළං ‍වෙන්න ‍මේ යාම‍යේ

(හද සැනසෙනවා රෑ තරු යායේ

සිත නලවනවා විසිතුරු ලීලේ

පායන්නකො ආයේ මේ මහ රෑ යාමේ

මියැසි රැගුම් උතුරා දෝවා

ස්වප්නය මා වින්දා

නැවතී සංසාරේ

හීන වළාකුළු අතරේ සැඟවිලා

ලංවෙලා ආදරේ .... ලංවෙලා ආදරේ

පාවෙන සුළගේ ඉන්නම් දැවටිලා

හිච්චි නගේ! හිච්චි නගේ!

හිච්චි නගේ බාලේ හිඳ හැංගි හොරා

ලපටි හිතින් මට මතකයි විහිළු කළා

හිච්චි නගේ ..... හිච්චි නගේ .....

හිච්චි නගේ .....බාලේ හිඳ හැංගි හොරා

ලපටි හිතින් මට මතකයි විහිළු කළා

හිච්චි නගේ! හිච්චි නගේ!

හිච්චි නගේ බාලේ හිඳ හැංගි හොරා

ලපටි හිතින් මට මතකයි විහිළු කළා

හිමි සණරාමර ලෝක සිවංකර

ලොව්තුරු බුදු සමිඳේ

මා හද මැලවෙන මල් දෝතට ගෙන

හිරු සැඟව ගිය බැවිනි

ඉඟිබිඟි ද තරු ඇසිනි

නල නුරාගී සරිනි

ජගදානන්දන මහා කාරුණික

සිරසවන්දන ශීල ගුණෝපිත

අනූපමේය වූ එවන් නාමයට

ජම්බු ජම්බු දොඩම් පේර ඹ්නෑ තරම්

මෙන්න මෙන්න මං ගෙනාවා දැන ගහෙන් කඩන්

මේ තියෙන්නේ පිනි ජම්බු

උහුලමි තනිවම කඳුළක මතකය මගෙම වෙලා තිබූ වසන්තයේ

දුටුවෙමි ඔය රූ ගම් දොර එන මග නොදැනිම රිදුමක හද දැවුණේ

නාදුනනා විලසින් මා මඟහැර බිම බලනා ඔය නෙතු අතරේ

කඳුළට බියේ සඟවනා

නෙතු අග කදුළු බොදඋනා

මුතු කැට වගේ කියා එදා මෙමා

(කඳුළු පිසදාලන සඟවාලන

රැයේ සෙනේ මල්

සිතම සනසාලන සතපාලන

කඳුළු සඟවා ගන්න නොහැකිව දෑස අසරණ වුණා

අතැර යන්නට ලෝභ හිතුණා දහස් වර ලතැවුණා

ආදරෙන් අපේ බැඳුණු අතැඟිලි ගිලිහුණා වෙන් වුණා

කවදාක හෝ පිටත් වී

යා යුතුයි යන තැනැත්තා

කණගාටුවෙන් හඬන්නේ

කවුරුදෝ අර කවුළුවෙන්

හිනාවී එබි කම් කළේ

ඒ හිනාවේ මා වෙළන්නද

කොහෝ කොහෝ

කොහේ ඉඳන් කොහෝ කියනවදෝ

අපේ ගමේ රබන් පදේ

ලස්සන නම් නෑ පෙනෙන්නේ

ඉස්සර සුවඳයි දැනෙන්නේ

එදා සොඳුරු පිය දසුන්