Results for “Damith Asanka”

මල් වලට තටු ඇවිල්ලා පියාඹන්න හදනවා

ඇල්මකට අත වනයි සොයා යන්න හිතෙනවා

ඊයේ පෙරෙදා නාඹර වූයේ

මං හින්දා කවදාවත් කඳුළු සලන්නට එපා

නුඹ හින්ද මං වින්ද දුක නුඹට දැණෙනු එපා

ඒ වේදනාව බර වැඩියි

මට දුන්න දුක් ගින්න ඇවිලෙයි ඉතින්

රිදවන්නෙ විදවන්නෙ මාගේ හිතින්

කොයි කාට වූවාද මේ දුක් සුසුම්

මට දුන්නු දුක් ගින්න ඇවිලෙයි ඉතින්

රිදවන්නෙ විඳවන්නෙ මාගේ සිතින්

කොයි කාට වූවාද දුක් මේ තරම්

මට හීනයක් වෙලා ඔබේ ඔය ආදරේ

සිත තාම දන්නෙ නෑ මා ඇයිද පෙම්කලේ

සඳ රාජිනී නුඹයි මගේ හද මන්දිරේ

මායිම් ගමේ වීරමනී නුඹ කාටද අයිතී

ඒ පැත්තට ගියොත් හැබැයි තුවක්කුවට අයිතී

සාමේ තියන් යුධ කෙරැවට සාමය නෑ පිබිදී

මේ අනන්ත රාත්‍රියේ සඳේ නුඹ කොහේ

තාරුකා කියන්නකෝ නිදන්නෙ ඈ කොහේ

අඳුරේ ඉගිලී නොපෙනී ගියේ සුසුමයිලු මා ඇගේ

පටන් ගන්න හැදුවත් යළි ජිවිතේ

මතක් වෙන්නේ ඔබවයි සිය දහස් වරේ

දුරස් වෙන්න කීවත් හැමදා වගේ

මියදෙන්න පෙර ආයෙ එකම වරක්

දැක ගන්න ඔබ එන්න එය සැනසුමක්

උනදේ උනා හඬලා දැන් නෑ පලක්

මේ තරමට වේදනා

දැනුනේ ඔබේ ආදරෙන්

වෙන්වී ගිහින් මාගේ සුදු හංසියේ

මියැදෙන්න පෙර ආයේ එකම වරක්

දැකගන්න ඔබ එන්න එය සැනසුමක්

වුනදේ වුණා හඬලා දැන් නෑ පලක්

(නවම් මහේ ගෙට ගෙනා නැවුම් කලේ බිඳිලා....//)

(පිපාසයෙන් ඉන්න වේවි....///)

නැවුම් කලේ බිඳිලා

නිහඩ වෙලා ඉන්නේ ඇයි කියන්න රන් කඳ

කඳුළු සලා හඬන්නේ ඇයි හිනැහෙනා නෙත

අඳුරු වෙලා සඳ පායපු මගේ ලෝකය

නොලැබ ඔබෙ ආදරේ

ගෙවෙන මොහොතක් දිගේ

තුන් කල්පයක වගේ

නොලැබ ඔබෙ ආදරේ

ගෙවෙන මොහොතක් දිගේ

තුන් කල්පයක වගේ

නොලැබ ඔබේ ආදරේ ගෙවෙන මොහොතක් දිගේ

තුන් කල්පයක් වගේ හිත දවනවා මගේ

සුවඳ පෙරදා ඔබේ කොහෙද සැඟවී ගියේ

නුඹ කාටදෝ ආදරේ //

සරසවියෙ මල් අතරෙදි //

නුඹ කාටදෝ ආදරේ //

නුවරඑළියෙ සිසිල් බවයි විටකදි හද මඬල

මහවන්නියෙ විරල බවයි විටකදි හද මඬල

කොළොම්පුරේ රුදුරු බවයි විටකදි හද මඬල

නුවරඑළියෙ සිසිල් බවයි විටකදි හද මඬල

මහවන්නියෙ විරල බවයි විටකදි හද මඬල

කොළොම්පුරේ රුදුරු බවයි විටකදි හද මඬල

පාලොස්වක සඳ දැක්කට හිත පිරෙන්නේ නෑ

ඒ ලස්සන පුංචි රුවට හිත මකන්න බෑ

ආල කතන්දර කිව්වත් හිනාවෙන්නේ නෑ

පමා වෙලා මුණ ගැහුනු නිසා

දරාගන්න බැරි කඳුළු උනා

මගේ හිතත් මට අහිමි වෙලා

පණ සේ ලංවීලා

සිත් සේ පෙම් බන්දා

ඇයිදෝ හැරයන්නේ මා

පන සේ පණ වී මා ළඟ උන්නු ඒ කාලේ

අඳුරේ සඟවා නුඹ ඇයි ඉන්නේ මේ වාගේ

හඬවා මෙලෙසේ මා හැරදා යන්න එපා

පරිස්සමට තියාගන්න හිත මට දිලා

හදිස්සියට සෙනෙහස නුඹ දුර අරන් ගියා

කඳුළු බිංදු එකතු කරමි ඇස් දෙකට හොරා

පහලොස්වක සඳ දැක්කට හිත පිරෙන්නෙ නෑ

ඒ ලස්සන පුංචි රුවට හිත මකන්න බෑ

ආල කතන්දර කිව්වත් හිනා වෙන්නේ නෑ

පත්තායම වී මනින්න ලෙන්ගතුකම් බැහැ ගනින්න

පුංචි හාමිනේ පුංචි හාමිනේ....

හන්තානට මුවා වෙන්න නෑඹුල් සුසුමක් හෙලන්න

පායන සඳේ සීතල රැයේ

පෝය වගේ හිනැහෙන්නේ

නාදෙට නුඹේ සැලුනා මාගේ

රෑ පුරා හීනයම බිඳ හෙලා විරාග දුක තියා

නුඹ ගියා මුසා බස් පවසලා මනාල සිත් දවා

සිත් පහනේ තරු වැලපේ ආදරේ නමින්......

රජ පෙළපතක සිටියත් මෙමා

මගේ සිහසුන ඔබේ පෙම තමා

අපේ සෙනෙහසට ආසිරි පතා

රත්තරන් මාගේ ... සුරගනක් වාගේ ....

ඇස් වලින් කීදේ ආදරේයි නේ

හුරතලේ මූනේ මල් මිටක් වාගේ කම්මුලක් ගානේ හාදු වූනේ