Results for “Prince Udaya Priyantha”

ආදරෙයි කියා මගේ දෑසට කඳුළු දුන්නට

ආදරේ නිසා කවදාවත් තරහා නෑ මම

කීව කතා නෑ අමතක ගියත් දුරකට

අම්මා දිලෙනා රන්මිණි පහනක් වේවා

සසරේ මතුදා සම්මා සම්බුදු වේවා //

හිතේ පිරුණු ආදරේ සාගරේ සමයි

කැළැ මලේ කොහේ ගියාදෝ

නිවාඩුවට ගමේ ගියාදෝ

නවාතැනේ නෑ වැඩපලේ කතාවේ

කැලණි ගඟට සඳ වැටිලා

කැලණි අහස හඬන්නේ

පැරණි පෙමක සුවඳ දිගේ

මා එදා කියූ දේ ඔබට මතක නැතිදෝ

කියූ වදන් මතකේ තියා ගන්න බැරිදෝ

මේ වතාවෙ පමණයි සමා දෙන්නෙ මා නම්

මා හඬවලා ඔබ මගෙන් වෙන්වෙලා

මා නෙතු හඩයි රෑ දිවා තනිවෙලා

මා මෙසේ තනිකළේ ඇයි කියන් මා ප්‍රියේ

(මහද ප්‍රේමාදරේ සිහින වැල් යා කෙරේ

ඉතිරේවි ගංඟා ලෙසේ

සිතුම් රැල් නංවලා.. මල් පීදිලා

මකුළු දැලක සවියක් නැති ඔබේ සිත

කොහොම දරා ගත්තද මං දුන් දුක

මහමෙරට වැඩි සවිමත් මගෙ හිත

මලක් සිඹින්නදී යළි උදුරා ගන්න නම් එපා

නුඹේ සෙනෙහස පුදා මා රවටා යන්න නම් එපා

මහ මෙරක් තරම් ඔබ ගැන මැවූ ප්‍රේම කල්පනා

මම කුරුළු පෙම්වතෙක්

අතු අග්ගිස්සෙන් කිචි බිචි ගානා

මගෙ කුරුළු පෙම්වතී

මේ අහස පුරා තාරුකා අරන්

මම ආදරයේ කවිය ලියන්නම්

රතු රෝස හීන මාළිගේ ඉඳන්

මේ අහස පුරා තාරුකා අරන්

මම ආදරයේ කවිය ලියන්නම්

රතුරෝස හීන මාලිගේ ඉඳන්

ඔබ හා ගෙවූ අතීතේ මාගේ සිතේ රැදේවි

අපගේ පැතුම් නිමාවී දෙහදක් දුකින් තැවේවි //

අප දෙදෙනා වටලා මුරකාවල් දමලා

ඔබ හමුවූ දිනේ මා ගොළුවී ගියේ

ආදරේ නිසා

මල්වන් ඔබේ සිනහා මැවේ

(ඔබ පෑ පෙම් සිනා

මා හදේ සැඟවුණා

ආදරෙන් මලක් සේ

(ඔබ සුසුම් හෙලන්න

ඒ සුසුම් සිහිල මට විඳගන්න

රෑය ගුලි වී ඉන්න

පෙම්වතුන් සිනාසේ

අප කඳුළු සලන්නේ

දෙතැනක හිඳ තනි වී

පිණි වැටෙනා මල් යායේ පාවී යයි සුනිල් වළා

බොඳ මීදුම් කඳු අතරේ ඔබව සොයා මා එන්නේ

නිල්වන් දෑසින් මා මත් කරනා සුන්දර අරුණැල්ලේ

(සමුදෙන්න සමුගන්න නම්

හඬවන්නෙ ඇයි මේ තරම්

නොරිදා සිතින් බැඳිපෙම් නමින්

සඳ දිහා බලන හැම රැයකටම

මට මතක් වුණා රත්තරං ඔබ

අමතක කරන්නෙපා පිදූ පෙම

සඳ කුමාරියක් දීගෙක යනවා

රබන් සුරල් හඬ රැව් දෙනවා

තුරු ලතා මඩුල්ලේ කී කතා ඇසෙන්නේ

(සඳ කුමාරියක් දීගෙක යනවා

රබන් සුරල් හඩ රැව් දෙනවා

තුරු ලතා මඩුල්ලේ කී කතා ඇසෙන්නේ

සඳරේණු වෑහෙනා මේ සීත රාත්‍රියේ

ඔබ ඉන්න මාගේ ළඟින්

හද පිරුණු වේදනා පිසදා සිනා සලා

සීගිරියේ කුරුටු ගීත ලස්සනයි

ඒ ලස්සන ගී ලියන්න බෑ මට දුකයි

මුළු කොලේ පුරා ලීවේ එක පේලියයි

සීගිරියේ කුරුටු ගීත ලස්සනයි

ඒ ලස්සන ගී ලියන්න බෑ මට දුකයි

මුළු කොලේ පුර ලීවේ එක පේළියයි

සිතින් ඉවසන්න බෑ

මේ තරම් වේදනා

තවත් විඳවන්න බෑ

සුදු මල් පොකුරක් අතින් දරා

මා ඔබේ සොහොන ළඟ තනිවී

රහසේ සැලෙනා කඳුලැලි තවරා

සුදු වැලි විසිරුණු මාවත අද ඔබ

යයි අවසන් ගමනේ

ඔබ හා එන්නට මා පින් කර නැත

සුළං කපොලු බිඳගෙන නුඹ එන්න පගිල්ලී

නෙතින් කඳුළු ඉහිරෙන කොට ඉන්න නොසෙල්වී

පැතුම් මලක සුසුවද මට හිඳියි තුරුල්වී

සුළඟට හාදු තියන්න

හෙමිහිට මට සිපගන්න

නිතරම ඔබ සිහිවෙන්න