Results for “Charitha Attalage”

සඳවතියේ ඔබ මගේම යැයි කියාලා

මං අහස බලා උන්නා

අහස බලා උන්නා

සඳවතියේ ඔබ මගේම යැයි කියාලා

මං අහස බලා උන්නා

අහස බලා උන්නා

සංසාරයේ මා හමුවී තියේදෝ

දෑසේ ඉනාවේ මා මත් වුනාදෝ...

මේ හුදකලාවේ සීතල සැදෑවේ

සංසාරයේ මා හමුවී තියේදෝ

දෑසේ ඉනාවේ මා මත් වුනාදෝ

මේ හුදකලාවේ සීතල සැඳෑවේ

සංසාරයේ මා හමුවී තියේදෝ

දෑසේ ඉනාවේ මා මත් වුනාදෝ

මේ හුදකලාවේ සීතල සැඳෑවේ

සංසාරයේ මා හමුවී තියේදෝ

දෑසේ ඉනාවේ මා මත් වුනාදෝ

මේ හුදකලාවේ සීතල සැඳෑවේ

ඔන්න මලේ

ඔය නා මල

නෙලා වරෙන්

මුවගේ හස කැන් දිලුණේ

නෙතගේ කඳුළැල් නිවුණේ

හදෙහී පැතුමන් පිපුණේ

මුවගේ හසකැන් දිලුනේ

නෙතඟේ කඳුලැල් නිවුනේ

හදෙහී පැතුමන් පිපුනේ

මුවගේ හස කැන් දිලුණේ

නෙතගේ කඳුළැල් නිවුණේ

හදෙහී පැතුමන් පිපුණේ

මුවගේ හස කැන් දිලුණේ

නෙතගේ කඳුළැල් නිවුණේ

හදෙහී පැතුමන් පිපුණේ

සදා කාලේ මා හදේ වීණා

මවා පෑ සිනා

මගේ හීනේ මා සොයා ආවා

සදා කාලේ මා, හදේ වීනා

මවා පෑ සිනා

මගේ හීනේ මා, සොයා ආවා

සදා කාලේ මා, හදේ වීනා

මවා පෑ සිනා

මගේ හීනේ මා, සොයා ආවා

සදා කාලේ මා, හදේ වීනා

මවා පෑ සිනා

මගේ හීනේ මා, සොයා ආවා

සදා කාලේ මා, හදේ වීනා

මවා පෑ සිනා

මගේ හීනේ මා, සොයා ආවා

පවට බරනුව දැකලා, පඬුපුලට සංකා

නොමැත සක් දෙයියා, අහෝ, අද

කව්රු අඳිනුද හාවා, රුදුරු දන බෝමා

පවට බරනුව දැකලා, පඬුපුලට සංකා

නොමැත සක් දෙයියා, අහෝ, අද

කව්රු අඳිනුද හාවා, රුදුරු දන බෝමා

පවට බරනුව දැකලා, පඬුපුලට සංකා

නොමැත සක් දෙයියා, අහෝ, අද

කව්රු අඳිනුද හාවා, රුදුරු දන බෝමා

පවට බරනුව දැකලා, පඬුපුලට සංකා

නොමැත සක් දෙයියා, අහෝ, අද

කව්රු අඳිනුද හාවා, රුදුරු දන බෝමා

නිල් වරල පුරා මල් අතුරලා

බිඟුන් මත් කරන

රන් මුව මඩලින් රැස් විසිරුවා

නිල් වරල පුරා මල් අතුරලා

බිඟුන් මත් කරන

රන් මුව මඩලින් රැස් විසිරුවා

ඇහැරවන්න මා

මේ නින්දෙන්

මේ හීනය මහ කළු පාටයි

ඇහැරවන්න මා

මේ නින්දෙන්

මේ හීනය මහ කළු පාටයි

සයුරු රැල් වියරු වී ගොඩ ගලද්දී

මුහුදු ලිහිණියන් හඬනවා අනතුරක් දැනී

නුඹ තැනූ නෞකාවේ පාව යන්නෙමී

සයුරු රැල් වියරු වී ගොඩ ගලද්දී

මුහුදු ලිහිණියන් හඬනවා අනතුරක් දැනී

නුඹ තැනූ නෞකාවේ පාව යන්නෙමී

තවම තිලකය නළලේ නොතියා

සඟවගෙන නුඹ ඉන්නවා නම්

හිසේ එක මල් රේණුවකින්වත්

තවම තිලකය නළලේ නොතියා

සඟවගෙන නුඹ ඉන්නවා නම්

හිසේ එක මල් රේණුවකින්වත්

තවම තිලකය නළලේ නොතියා

සඟවගෙන නුඹ ඉන්නවා නම්

හිසේ එක මල් රේණුවකින්වත්

කොහොඹ කණුවේ රැහැයියො ඉන්නවා

උන් රෑ මගෙ තනිකම මකනවා

නුඹ තාමත් දොරකඩ ඉන්නවා දැනෙනවා