Results for “Amarasiri Peiris”

සඳකැන් ඇවිදින් සුපිපුන කුසුමන්

සිඹිනා නිසල රැයේ

සිතල උමතුව ඉදිකටු තුඩඟින්

සඳුද අවදියෙන් තරුද අවදියෙන්

මේ නිශාන්තයේ...

ඔබ ළඟ නැති තව දිනක් ගෙවී යයි

සපුමල් සුවඳ වගේ

හොරෙන් හොරෙන් හොරෙන් ඇවිදින්

මේ පාළු රෑ යාමේ

සරාගි .... අඩවියේ දස දහස් මලින් සුගන්ධ වූ

උන්මාව වේ .... හැගුම් පැතුම් කෑ ගසා උන්මාද වේ

ආදරේ ආදරේ දෝංකාර දි සිනාසේ

සරස වසන්තය ආයෙත් එනවානම්

මගේ තරුණ විය මා ඉල්ලාගන්නම්

අපේ අතීතයේ මල් මාවත් වල ඇවිදන් යන්නට

සසිරි බර සැපත නොම දුටු සිරිමතිය

අයස ළඟදි මා ළඟ වුන් යසවතිය

නිරස කුල බොජුන් වැළඳූ රසවතිය

සසර මග දිගේ ගලා බසිමු ගලා බසිමු සදහම් ගඟුලේ

(නොවැටී යනතුරේ වැටෙනා හිස.....//)

පත්ඉරු මත ලියවා කළ මහ මෙහෙවර

[ සීතා මා සිරියා ඉන්නේ කොහෙදෝ අනේ මෙකලා

බෝ වීය සෝකා මාගේ දෙදරා හදා...//

මේ වාර යාවී නිසැකා ඈව නොදැක මාගේ//

සිරි ඝටීකාර සෑ රජුන් නමදිම්

පුන්යර්තින් සරණා

බුද්ධ පරායන සාධු ජන සරණ

සිව් වසරක් කුමරිය ඔබ

මා වෙත ගෙන ආ සෙනෙහස

අට්ටික්කා ගසක පිපුණ

ස්නේහයේ නගරයයි සිත මගේ

මාවතක් හෝ නොවූ රාගයේ

වන්දනාවේ ගිහින් ඉන්න ආසයි මටත්

ස්නේහයේ නගරයයි සිත මගේ

මාවතක් හෝ නොවූ රාගයේ

වන්දනාවේ ගිහින් ඉන්න ආසයි මටත්

සොඳුරිය කාලය කොතරම් නපුරුද

දිවි හිමියෙන් කඳුළැලි පුරවාගෙන

රැකගත් ආලය උදුරා ගෙන ගිය

(සොඳුර අප ගිමත් කල් පිපුණු මල්....//)

පිපුණු මල්....

හිතත් පපුවත් මැරුණු පොළොව පිට

සොඳුරිය

කාලය කොතරම් නපුරුද

දිවි හිමියෙන් කඳුළැලි පුරවාගෙන

සොඳුරු ගංගා දාරයේ

සඳ තෙමෙන හැන්දැ යාමයේ

ආදරේ පින්සල් තුඩින්

සුහදිනියේ සඟවන් සෘජු බැල්මේ ඇරැයුම්

දෙවියන් දිවැසින් කල ප්‍රතිමාවී දිලෙනා

සදමිනියේ ඔබ නම් සැණකෙලියයි මගෙ නම්

ත‍ටු ඇවිල්ලා...ඔබ ඔහේ යනවා

කොහොම කීවත් නවත්වන්නට බෑ

ප්රේමම ආලින්දයේ එන්න නවතිමු

තුමුල බල ඇති තෙදැති දෙවඟන

සැකයි මට ඔබේ කුමරි බඹසර

රජුගෙ මිරිවැඩි ලකුණු තිබුණලු

උදම් රළ ඔබ උදම් විය යුතු නෑ

ගෙන ගියේ ඔබ මුහුදු පතුලට

රැගෙන යායුතු උන් නොවේ

විරාග රාගය අතරේ තනි වූ ආලය

විරාම දෙයි එක් හදකට උදා පරාජය

විරාග රාගය අතරේ තනි වූ ආලය

වැහි කිරිල්ලී

අහස රිදවා කඳුළු ඉල්ලා කෑ ගසා හඩනා

දුර අහසේ සැරි සරනා

විසිරුනු තරු පත් සිඳුනා

හිම පිණි පවනක් සැලුනා

තිගැසියේ යම්තම් සිත මගෙ කිතිකැවුනා

වලා අතුල සිරි යහනේ

උණුසුම් හිරු කෙඳි පොරවා

ඉන්ද්‍රචාප කුමාරයා නිදා වැටෙනවා

වනයේ වන මලක් නොවී උයනක පිපුණේ ඇයි

කියන්න මට මගෙ පුංචි කුමාරි එහෙම කලේ ඇයි

දෙදෙනෙකු හට පොදු මලක් වෙලා නුඹ පිපුණේ

වැරදිකරු වෙමි වැරදිකරු වෙමි

ලොවට හඩගා වරද පිළිගමි

ඔබේ ආදර බිසව නාමෙන්

වසන් වෙවී ඉමු ගං ඉවුරේ

සීත කඳු අතරේ

පාළු කන්දට හිස තියාගෙන

වසත්කළ ගී ගැයූ සියොත් කැළ

නිහඬවම කිමද මේ අහස්තල

සිඳ දැම්මේ කවුරුන්ද සරත්සර

වැස්ස නුඹ හැඩයි

මා හෙමි හෙමින් තෙමන්න //

තෙමි තෙමි තෙමි තෙමි

විහඟ ගීතය නිහඬ ඇයි

කියනු මැන කොඳුරා..

නොපෙනෙනා දුර ඈත කුටියක සිරවෙලා..