Results for “Chandana Liyanaarachchi”

නෙතින් ගලා යන කඳුලැල් හමුවේ

පිවිතුරු පෙම් කැකුළක් මිලිනව හැඬුවේ

මා පිදු පිවිතුරු පෙමට මුලා වී

නිදි යහනට හෝ ඇවිදින් යන කොට

කොහොම හිතන්නද මගේ නොවෙයි කියලා

අද හවසටවත් දකින්න ඇත්නම්

නිල්වන ලන්දේ වෙල් ඉපනැල්ලේ

සුවඳ ආදරයේ මිලින වී සැඟවේ

වස්සානය ආයෙත් එන්නෑ

ඔබ හිමි නැති බව දැන දැනමයි ආදරේ කළේ

මගේ හිත මට වඳ දෙන එකමයි වුණේ හැම වෙලේ

පැරදුම මම අරගන්නම් දුක තනිවම විඳගන්නම්

ඔබ කුමුදිනියක් වී හිනැහේ නම්

මම පහන් තරුව වී ළඟ ඉන්නම්

ඔබ රැල්ලක් වී ගඟ පාවේ නම්

ඔයා දුරස් වෙලා කියලා හිත පිළිගන්නේ නෑ

ඔයා වෙනස්වෙලා කියලා අදහා ගන්නත් බෑ

ඔයා මගෙයි මං ඔයාගෙයි දුරස් වෙන්නෙ නම් නෑ

පමා වැඩියි ඔබ පමා වැඩී

මට මුණ ගැසුනේ ඔබ පසුවී

පෙර හමුවීනම්

පායන්න සඳ සේ ඔයා

තරු අහසේ රැජිණක් වෙලා

සිත් අහස මට පවරලා

පෙම් පණිවිඩයේ කඳුළැල්ල ගෙනා

ඒ රාවේ ඇසී හද ඉකිබින්දා

ඈ සොයා යන්නදෝ

(පෙම්බර හිතකට ලෙන්ගතු ඇරයුම්

ඇත්තටමද ඔබ කීවේ මෙලෙසින්

ඇස් දෙක ඉඟි කළ කතන්දරේ පෙම්

පිපි මල් දෙකක් ලෙසින් බැදුනා අපේ සෙනේ

ගිලිහී වැටී තියේ නොසිතා අකාලයේ

ඈත පා වෙලා සුසුම් වැල් ගලා

පොල්රුප්පාවේ දඟකල සෙල්ලම් ‍

සුළ‍‍ඟේ පාවී සිතට දැනේ

පිටගම් යනදා එය සිහිවෙනවා

ප්‍රේමය ලොව හැම තැනම ඇතී

හැමදෙනටම හමුවෙලා ඇතී

එනමුදු ප්‍රේමය කිමැයි කියා

රන් තාරකා පීදිලා රැයේ

හසරැල් මවා සිහින කුමරියේ

නොසැලී මා නුවන්

සද කුමාරි මාගේ මනාලි

තරු වරල උනා දමාවි

රෑ කවුළු දොරින් එබේවි

සමන් මලයි පිච්ච මලයි එකට සුවඳ දෙන්නේ

සුවඳ මලයි රුවැති මලයි හදට හාදු දෙන්නේ //

මුදු සුවඳයි රුව මඩලයි

සමාවෙන්න බෝපතකට කඳුළු බිංදු වැටුනා

ඔයයි මමයි මේ මළුවෙදි එකතු වෙන්න පැතුවා

දරා ගන්න බැරි ගින්දර බෝ සමිදුට කිව්වා

සමාවෙන්න රත්තරනේ වරද මගෙ අතේ

දරාගන්න බැහැ ගිනිසිළු නැගෙයි සිත් මලේ

දේවතාවියක් සිටුගෙයි හඬා වැලපුනේ

සඳ හාදු දිදී වළාකුලට සේද යහනතේ

නිල් තාරකා කුමාරියන්ගෙ ප්‍රේම විජිතයේ//

නුඹ තාම නිදිද

සඳ කුමාරි මගෙ මනාලි

තරු වරළ උනා දමාවි

රෑ කවුළු දොරින් එබේවි

සඳ යාත්‍රා කළා වගෙ මතකයි

ඔබ නේත්‍රා වලින් මට පවසයි

හැම මාත්‍රාවටම සිත සැනසෙයි

සඳපානේ ගැයුවා සිංදූ

හොර රහසේ දෙනුවන් බැන්දූ

අවිහිංසක මල් හිනාවේ

සදට ආදරෙයි කියලා

බිඳු කදුලින් දෙනෙත වසා

සද සාවිය සෑගවුනා රෑයේ

සඳු හා මේ රාත්‍රි යාමේ

මුමුණන්නේ පෙර කී කතා

සඳු හා තරු මල් දිලේවී

සසල වුනත් සිත නිසල කෙරේවී

ඔබගේ නිලුපුල් නෙත් කැල්මෙන්

කඳුළු ගඟක් වුව පහන් ටැඹක් සේ

සෙනෙහස සුවඳයි පියුමක් වාගෙයි

සිහිනය මිය යයි ඔබ දුර ඈතයි

මතකය සමරයි හදවත වැලපෙයි

සිහින අසපුවේ ඔබ හා මා

බැඳී සිටින්නම් තුරුළුවෙලා

එපා එපා වෙනතක දැවටෙන්නට

සිත පරව ගියා

වත මිලින උනා

කදුලින් දෑස තෙමා

සිතකින් නොවේ

ඔබගෙන් සමුගන්නේ

පිළිතුරු නැති හන්දා

සිතින් අදිනවා ආපසු යන්න නොදී

ඇස් දෙකෙන් අදිනවා වාගේ අහිංසකී

යන්නම ඕනෑ වී නම් මගෙන් මිදී