Maliniye

හිරු පිබිදෙන විට කඳුවැල් අතරින් රැස් දහරක් වී ඔබ එන්නේ නෙත් හරවා මම ඉවත බැලූ විට මල් කැකුළක් වී හිනැහෙන්නේ ඔබගෙන් වෙන් වී තනි වී ඉන්නට ඇයි මාගේ සිත විමසන්නේ එනමුත් එසේ මා තනිවූ මොහොතක සිතුවිල්ලක් වී ඔබ එන්නේ මාලිනියේ මාලිනියේ මාලිනියේ මා ලාලනියේ... දෙනෙත් යොමා මා අහස බැලූ සඳ හිරු සඳු වී ඔබ හිනැහෙන්නේ මග තොටදී මා තනිවූ මොහොතක සෙවණැල්ලක් වී ඔබ එන්නේ මාලිනියේ මාලිනියේ මාලිනියේ මා ලාලනියේ... නිදි යහනේ මා දෙනෙත් වැසූ විට සිහිනෙක දැවටී ඔබ එන්නේ ගීයක පද මැද තනිවූ මොහොතක තනුවක් වී සවනට එන්නේ (මාලිනියේ මාලිනියේ මාලිනියේ මා ලාලනියේ)...//