Results for “Krishantha Erandaka”

අපි වෙනම හඬමු දෙතැනකට වෙලා

නෙතු පිරි දුක ලිහී සිත නිවී යන තුරා

අපි වෙනම හඬමු දෙතැනකට වෙලා

අව්වේ මුතු ඇට වපුරා

ඒ මුතු පනමට හරවා

අපේ කුසේ ගිනි නිවලා නුඹ කුසගින්නේ

දුරක සිට දුටු නුඹේ සඳවත

මනරම්ද කොතරම්

කලා සොළසක් පිරුණු සඳ මෙන්

ඉක්මන් ‍නොවුනානම් අපි

අපි අප‍ගෙයි තාමත් හිතවතී

‍මේ වසන්තය නෑවිදින් සිටියානම්

කලාවැවට වැහි වැහැලා ඉපණැලි බිම ‍තෙ‍මෙන්න

සරා සඳට දුක හිතිලා සඳ දියකැන් ‍හෙලන්න

මනා රුවට පීනා එන මින් රළ ඔබ බලන්න

(කිරි ඉද්ද ගහට සුද අරගෙන සඳ එන දවසට

සිහිනයක් වෙලා ඔබ හිදින්න මගෙ ඇසිපිය යට

ඒ ඇති මැණිකේ මට.. ඒ ඇති මැණිකේ මට

ලෙන්ගතුයි කියලා

මටත් සැක බෝම හිත් පෑරෙයි

ළඳේ නුඹේ නෝක්කාඩු බැල්මක්

ලියු කවි පද හදක් අතරේ

ලියාගන්නට බැරිව ලතැවුණු

එකම එක දිග පුංචි කවියක්

ම‍ගෙ ආදර පවසට ඔබ

නියං කලට හඩන අහස

ම‍ගෙ ආදර වරුසාවට

මල් පිපෙනා වසන්තයට අයිති ‍වේද පුර හඳ

ඔබ තරුවක් වී කළුවර රෑ මා බලන්න එනවද //

සුභ සිහින ‍පොතම ඉවර ‍වෙලා ‍ගොළු වුනාම සීපද

මම නුඹට ආද‍රෙයි නු‍‍ඹෙ‍ පෙමට ආද‍රෙයි

මට නැතුවට ඔහුට පුදන ‍පෙමට ආද‍රෙයි

‍‍ප්‍රේමය මල් උයනක් යැයි සිතා සිටින විට

මන්දාරම් අඳුර මැදින්

හිරි‍පොද වැහි වැ‍ටෙන ‍වෙ‍ලේ

මා හා ඇවිදන් යන්නට

‍මේ නිහඬ බව බිඳෙන්න

තව ‍මොනව හරි කියන්න

ඔය ‍නෙත් අගින් සිනාසී

‍මේ නවාතැන්පලට එන්නැයි

ඔබට ‍කෙ‍ලෙසින් කියන්නද මා

‍මේ නවාතැන්පලට එන්නැයි

නිලුපුලේ නිල දෙන්න මට

මම කඩුපුලක් පුබුදුවමි දවාලක

දොළේ දොළදුක කෙලවර කළ හැක

ගඟුලැලි හැඩයි වස්සානය ආවාම

සඳවත හැඩයි තරු අඹ‍රේ පිපුණාම

සිහිනය දිගයි සිතුවිලි ලය රැඳුනාම

පංච කල්‍යාණියේ - සෞම්‍ය මේ රාත්‍රිෙය්

නින්දෙ - අඩ නින්දෙ පැටලී මෙසේ

මන්ද නෙතු මතම නොනිදා රැඳී

‍රෝස මලට කියනවාද මා මියගිය බව

කියන්‍ ‍නෙපා ‍රෝස ග‍හේ කටු විසවුනු වග //

මල වටකර කටු සැදු‍නේ ‍පෙති රකින්න නම්

සැදෑ අඳුරේ වලාතීරේ

අපේ මතකේ වියකුනාවේ

සිතුවමක් සේ රිදුනු දෑසේ

තිසාවැව ළඟ රළපනා‍වේ

බලා ඉන්නම් හු‍දෙකලා‍වේ

උනා සළුපිලි සඳ කුමාරිය

වී පැදු‍රෙන් ඉගිලී යන කුරුල්‍ලෙකු ‍‍ලෙසින්

ඉගිල යන්න බෑ මට මියුලැසි‍යේ ඔබ ලඟින් //

ඔ‍බේ ‍දෙ‍තො‍ලේ ‍මොලකැටි බව නාදුනන ‍ලෙසින්