Results for “Dayan Vitharana”

අහසවගේ මම ඉන්නයි හිතුවේ

ඉර හඳ ගැන විශ්වාස තියා

පොලව වගේ මට ඉන්න සිදුවුනේ

අපි ආයේ දවසක හමුවෙමුද මේ අද වාගේ

දැන් ඉර ගිලෙයි මුහුදේ

කළුවර පිපෙයි දෙපසේ

අපි හෙට ගැන පසුව හිතමු

අද හමුවි කතා කරමු

ආල හිතට උඩින් වැටෙන කළු වලාව

ඈත ඉදන් හිනැහුණාට අටවක සඳ

මල් නැති වුණාට තනියක් නෑ මේ ගහ යට

දුර කන්ද නගින පෙම්වතුනේ අත්වල් බැඳ

අවසාන වසන්තය ඔබේ ළඟට ඇවිදින්

ඔබ නෙළා නොගත් මල යළිත් ඔබට පුදමින්

අවසාන වසන්තය ඔබේ ළඟට ඇවිදින්

හිත මා සොරාගෙන ගියේ ඇයිද ඩැෆඩිල් මලේ

හිම වාගෙ සුන්දර හස කැන් රඳවා හදේ

මුමුණා කියන්නේ නල රැළින් කඳු මානයේ

දැයම පුබුදුවාලූ නිමල පහන නිවුණා

අවිඳු අඳුර දුරලූ නුවණ පහන නිවුණා

(සසුනඹර දිලුණ අපි සෝම සමිඳ

දිගු කලක් මා හිතේ සිරකර

මහාමරක් බර අප අපේ ගැන

කවුරුදෝ දන්නේ //

හන්තානේ කඳු මුදුමට සඳ නුවන් විදා

ගංදෑලේ දඟකල ඔබ කොහිද සොයනවා

දියවැල් රැගෙන පහලට

හිත ගන්නට නොහැක සුළඟට

කොහෙන් කෙළවර වේද හමනත

අසන්නද කළු ගල් කුලෙන්

හිත මා සොරාගෙන ගියේ ඇයිද ඩැෆඩිල් මලේ

ඔබ මාගෙසුන්දර හසකැන් රඳවා හදේ

මුමුණා කියන්න නළ රැළින් කඳුමානයේ

ජීවිතය ඔබෙන් දැන ආදරයෙන් සිප

ලඟම තබාගෙන මුතු කැටය ලෙස

මේ කුලකින් රිංගන තරු එළියක් ලෙස

ජීවිතය ඔබෙන් දැන ආදරයෙන් සිඹ

ලඟම තබාගෙන මුතු කැටයක් ලෙස

මේ කුලකින් රිංගන තරු එළියක් ලෙස

කුළුදුල් මතක පොතේ පිටුවක සිටිය ඔබේ

හදවත රැගෙන ගියේ කවුරුද දන්නේ ප්‍රියේ

මා ළගින් නුඹ ඉදන් ලියූ මුතුවන් අකුරු වැලේ

ලොව විසල නෙත් ඉදිරියේ අපි නාඳුනන දෙදෙනෙක්

මුව කොනින් වත් සිනා නොසලන නාඳුනන දෙදෙනෙක්

මොහොතකට ඔව් මොහොතකට අපි නාඳුනන දෙදෙනෙක්

මගේ ජීවිතේ ..

සතුට රැඳී තිබුනේ තව කෙනෙකුන්ගේ

නෙත් සඟලේ යැයි හසරැල්ලේ යැයි සිතුවේ නෑ

මහද දෝතින් ගෙන පැතූ

පතුම් කුසුමෙහි පෙති කඩා හැර

නුවන් යුග කඳුලින් තෙමා හැර

මල් රේණුවක් බිම වැටෙනවද

මුදු හඬ පවා මට ඇසේ

ඔබ හෙමි හෙමින් අඩි තියා තියා

මනමාල අහසේ සරා සීත වැසි සේ

ආදරියේ ඔබ ඒවි නම්

මල් යාය සුපිපෙන්න සෙනෙහෙන් වෙලාගන්න

මව්නේ සදා වඳින දෑත ඔබ කිරිකර පෙවූ

කිරේ ණය ගෙවන්නට මා වැන්දත් නිරතුරු

ගුණයහපත් කම් දන්නා අම්මේ පිවිතුරු

මේ තරම් විසල් අහසක් තරුවලින් වසන්නට බෑ...

ඒ වගෙයි මගේ හැගුමන් තරුවලින් ගණින්නට බෑ...

නෙත් පියවෙනා තුරා කොහොම කියන්නද මමත්...

මේ අමාවක රැයේ

පුර හඳක් ඒවී

හිත පුරා පිපෙණා

නමක් නොදන්නා මලක්

පිපී

තනිවී

නෙලනු බැරි මල් ඇයි මේ සොදුරු

හිතක නැති මල් ඇයි මට රුදුරු

පැතූ මලේ රුසිරූ

නොරිකො සං ආයේ එන්න //

සුකුරා මල් සුවඳ දැනෙනවා

සඳ විතරක් පාර කියනවා

ඔබෙ නීල නෙතු නිම්නයේ

මගෙ ආදරේ සඳ නැගේ

හසරැල් සැලේ

ඔබේ සුසුම් පවන් සලයි - මගේ කොපුල් පුරා වෙලෙයි

ඔබේ සුසුම් පවන් සලයි - මගේ කොපුල් පුරා වෙලෙයි

ඔබේ සෙනෙහස ගොඩ ගලයි

පුදසුනක නිසල බව ලද පෙමට තිබුණි නම්

හදවතක නොවෙයි මේ තරම් සුසුම්

මට කියනවාද මට කියනවාද

රෑ සඳ ඇවිත් ගියා ඉවුර මැදින්

රහසේම හිඳින්

ආදර බිඳුවක් ඇබින්දක්

සඳට හැකි නම් දුර ගෙවාන

ඉදිකඩ පැන ගෙට එන්න

ඔබට නොහැකි ඇයි