Results for “Bathiya N Santhush”

පිනි බිදුවක් වෙන්නට ආසයි

මිහි මත සිසිලස ‍රැදුණු

දිය ‍රැල්ලක් වෙන්නට ආසයි

පුරුද්දක්ද සසරේ හුරු වූ - පරද්දන්න බැරි සේ දිනපු

අනන්ත වූ ප්‍රේමයකින් බැදුනේ...

හරස්වෙන්න හැදුවත් කවුරු - වරද්දන්න හැදුවත් කවුරු

රෑ තිස්සේ ඇවිල්ලා නුගී නුරා අවුළුවා

ඔබ ඇවිල්ලා හිත කොනිත්තා දැල්වුනා

පණ වගේ ලංවෙලා හද විලේ සැරිසරා

නානානේනා නනෙ නානා //

නාතම්දෙනා තම්දේ නානා //

රන් කුරහන් මල සේමා

රන් පාටින් පෙනියි දිලීලා

නිල් යායේ කරල් පැසීලා

සංතෝසේ හිතේ පිරේයා

රන් සමනලයෙක් ඇයගේ මුහුණේ පැණි බොන්නට ඇවිදින්

(කොහොමද සමනලයාට ඉතින් අපි ඇත්ත කියා දෙන්නේ)

ඇයගේ ගීයෙන් මත් වූ කොවුලන් ඇය ලගටම ඇවිදින්

රැස් විහිදෙන සමනලියකගෙන්

ඉගියක් ලැබුනාම

රැක ගන්නම් දුර අවකාශේ

රෑ පුරා පයනා තාරුකා

පහන්සේ දිදුලනා දෑස පා මාදිහා

හිනැහෙනු බල බලා ලංවෙලා ඔබ එදා

රූ සරා රෑ සඳ ගඟනේ ඈත පායා වාගේ

ආදරෙයි මා සරා යා...

සියවර රෑ පේනවා සිහිනේ සැමදා රෑම රහසේ පායා

සඳ රෑ මගෙ දෑස මානෙ පායා

දැනුනා ඔය නීල දෑසේ සේයා

මතකේ ඇත ප්රේම හීනේ චායා

සරා සිහින රහසේ දිවුරා කියා

සිතේ කඳුලු පහසේ මැව්නා සිනා

ඔහේ ඇවිද හා මා හද සිතුවිලි විල කලඹා

නෙතු ඔබ මා ගැටුනා ඒ ගංතීරේ

ඔබ මට ඉඟි කෙරුවා හැබහින්දෝ නොදැනේ

නෙතු ඔබ මා බැඳුනා ඒ ගංතීරේ

(නැති වුවත් මවු බිමේ අඟලක් තමන්ගේ යැයි කීමට

නුඹයි හැම බිම් අඟලක්ම නිදහස් කලේ ලක් මෑණිට

ජිවිතේ හැම මිහිරි දේවල් අහිමි වූවත් ඔබ හට

සැලෙනා පින්නේ තෙමෙනා

කොහොදෝ යන්නේ නොදොඩා

විසදා දෙන්නේ කවදා

(කෝල තාලයෙන් මූණ හංඟමින් මා දිහා බලන්නී

කවුළුවෙන් එබී නෙත් කැළුම් වලින් ආදරෙයි කියන්නී

ආලවන්තකම් නෑසියන් වෙතින් වසන් කර හිඳින්නී

සිහිලැල් වූ සිහිනෙක මා හා...

දැවටී ආවා.. ඔබෙ සේයා...

සිහිලැල් වූ හැඟුමක මා හා...

සිහින පැතුමන් ඈගේ

සැබෑ කර දුන්න සිතා

වෙන කාටවත්ම ඈ

සිහිනයක්ද මේ නපුරු දකින්නේ ඇහෙන්නේ

මිනිසත්කම් ඇයි මේ වියැකිලා

ලක් මව කම්පා වෙලා යන්නේ දරුවන් සිත් පෙලා

(සිරි සංඝබෝධි මාලිගාවෙදී මා

දැක ප්‍රානෙ හානි වෙන්ට බැට දෙම්...//)

(අල්ලා බන්දා රන්දා බින්දා

සිතක් නම් සිත්තම් රැනයි ඔබත් මං වාගෙමයි

මිනිස්කම් කම් බෙම්මෙන් යාවි

එදත් උනා සත්තයි

සීතලේ තරු දිලෙනා මැදියමේ

චාටු දී නෙතු හා යාවෙලා

පාළුවේ මුතු පිනි දිය පා වෙලා

හදවත ගැඹුරේ ධීර චේතනා..

මේ සිව් හෙළයේ දසත විසිරුවා..

එක්වෙමූ.. සුරකිමූ.. ලක් මෑණියන් සෑමදා..

නැගිටිමු යලිත් නැවතුණු තැනින්

ලක් මෑණියේ නුඹ අත අල්ලමින්

නැගිටිමු යලිත් වැරදුණු තැනින්

අහසේ හිරු හා සමයි

පොළොවේ මිණි වාගෙමයි

මුහුදේ රළ සේ ගලයි

සුන්දර යායේ එක් දවසක ඒ ගිම්හානේ

උණුසුම අතරින් අප මුලින්ම එහි හමුවූයේ

අප අවිද ගියා ගී ගැයුවා සොඳුරු සමයේ

තාරුණ්‍යයේ......හීන නම් සුන්දරයි

ඒ සොම්නසින් පාවේවා සිත සඳක් සේ ....

මේ ජීවිතේ සෝක කඳුලැල් නිවු

සීතලේ තරු දිලෙනා මැදියමේ

චාටු දී නෙතු හා යාවිලා.....

පාළුවේ මුතු පිනි දිය පාවෙලා

තුරුල් වෙන්න ආසයි හැන්දවේ

ඉගිල්ලෙන්න ඇත්නම් අකාසේ

හිතින් පෙම් කලා මං ඔබ දන් නෑ නේ

උන්මාද ප්‍රේම ගීය ඇසෙනා

ගිම්හාන රෑක ඈත මුමුනා

තරු ඇස් වලින් සඟවා

උන්මාදිනී හැංගුණා

අනුරාග දෑසින් බලා

සොඳුරුයි සුපෙම් ලෝචනා