Results for “Kalu”

කළුවරට හිත බය හින්දා

ඔය පපුවෙ උණුහුම වින්දා

ඇස් බැන්දු රෑ හීන පෙන්නා

කට්ට කරුවල රෑක යනකොට

හොඳට සප්පායම් වෙලා

පට්ට ලස්සන ළඳක් දුටුවට

යා නොවූ දේ නිසා විඳි ඒ සිනා වියැකී ගියා රහසේ

නුඹේ හිතේ චේතනා නොදැනී වගේ රැඳුනේ සිතා නොවේ

නුඹ නොකියා කියනා

කළුවන් කළු රුවයි අප ගම මදින්නා

මණ්ඩි නැතුව රා හැමටම බෙදන්නා

එන එන කැකුළු මල් නෑරම තලන්නා

මාමේ අපෙ කළු මාමේ

කලවානේ කළු මාමේ

යාමේ හැන්දෑ යාමේ

මාමේ අපෙ කළු මාමේ

කලවානේ කළු මාමේ

යාමේ හැන්දෑ යාමේ

මන්ගෝ කළු නැන්දේ

මොක දැ මේ පැත්තේ

හැන්දෑ යාමේ බලා

මංගෝ කළු නැන්දේ මොකදෑ මේ පැත්තේ

හැන්දෑ යාමෙ බලා ගෙදරින් පැනගත්තේ

මංගෝ කළු නැන්දේ මොකදෑ මේ පැත්තේ

මේ තරම් සියුමැලිද කළු ගල්

හිතන්නටවත් බැරි නිසා

මම ගියා අවුකන බුදුන්ටත්

මේ තරම් සියුමැලිද කළු ගල්

හිතන්නටවත් බැරි නිසා

මම ගියා අවුකන බුදුන්ටත්

නා දල්ලක් ගෙනෙන්නට හැකි නාමල් උයනෙන්

නුඹේ දෙතොලඟ හිනා කොහෙන් ගෙනෙන්ද කීවත්

සීගිරියේ ලෙන් දොරකඩ නිලන නිලුපුලන්

නිලම්ඹරේ කැලුම් පිරි සරා සඳ වගේ

මගේ හදේ සඳා රැදී ඉන්න ප්‍රිය ලදේ

නිලම්ඹරේ කැලුම් පිරි සරා සඳ වගේ

නිලම්බරේ කැලුම් පිරි සරා සඳ වගේ

මගේ හදේ සදා රැඳී ඉන්න ප්‍රිය ළදේ

නිලම්බරේ කැලුම් පිරි සරා සඳ වගේ

නුරා කැලුම් දෑසේ

වරලස මල් ගැවසේ

තිසරු ලමැද සරසන්නේ මගේ දෙවුදූ

ඔබ විතරමයි උන්නේ ඇස් දෙක වගේ

වෙන කවුරුවත් නෑ මට නුඹ වගේ //

ඔය දෑසටත් මා නැතිනම් අගේ

(පීනමුකෝ කළු ගඟේ කිරි බැබළෙන හඳපානේ...//)

දෙගොඩ තලා යන වතුරේ තරඟ නැඟී පෙන විසිරේ

කිරි බැබළෙන හඳපානේ

රෑ කලුවරේ සඳරැස් දිගේ නුඹ ඇවිත්.....

මුදු සිහිනෙක රැදෙයි මගේ

සිහින කවිකාරි........//

රෝස ගහේ ඇති කටු හරි සිනිඳුයි

දෑස තෙමා එන කඳුලැලි සුමුදුයි

වේදනාව දුක උහුලා පුරුදුයි

සැදැ අහසින් සළා කළුවර

කුනාටුවකි එන්නේ

දිරා ගොසිනි දිගු වැල් පාලම ජිවිතයේ

සැන්දෑ කළුවර ගලා හැලෙන විට

සෙනෙහස දැල්වුනු නිවෙස සොයා එමි

ඔබේ සිනා සඳ මඩල මුවාවෙන්

සැඳෑ කළුවර කුර ගගා විත්

ඔබේ පැල්පත මගේ දසුනෙන්

ඈත් වූ සඳ මගෙ සරා සඳ

සතර වටින් කළු කරගෙන වහින වෙලාවේ

මට මුවාවෙන්ට ගසකුත් නැති සැඳෑ වෙලාවේ

අතර මගක සිටි මා කුඩේ යටින් කැන්දා

සවන සනසා ලගින් ඉන්නට

කවුරුවත් නැති පාළුවේ

ගීතයක් වේවා මගේ සිත

සුපුන් ස‍ඳේ කැලුම් පිරේ

විල්තෙරේ පියුම් පිපේ

සිහිනෙන් ඔබ සිහිවී හිඳියි දෝ කෙසේ

තැටිය මැද්දෙ කළු කරාපු

පහන් තිිරය මැදට ආපු

හනුමන්ටත් පුදුම හිතෙනවාලු

තුරුණු කිරිල්ලී කොහේ ද යන්නේ

තුරුණු කිරිල්ලී

පාට පියාපත් රිදෙනා දවසක් ඒවී

මම මිනෝල් කරයි අහසේ පාට.

කලු, කැත, විනාශ.

අලු කරයි සීමාවන්.

කලාව නම් වූ අහසේ, ගොඩක් දෙනෙක් තරු වෙයි,

මං මැරුණ දවසට, නිල් අහස කළු වෙයි.

තක්සේරු කිරීම සුදුසු නෑ අඩුවෙන්,

සිරිමහ බෝධියේ ලංසුව පැහැදිලිය.

කළුගල් වලට විකුණාගෙන සීගිරිය...

සීගිරි කුරුටුගී බයිලා කලහැකිය.

දුව මාගෙ දෝ අම්ම ගේ දූ නොවේදෝ

කළුපාට දූ කාගෙදෝ

පාසැල් නොයන්නේ වස කම්මැලීනේ