Sanda Kaluwara

සැන්දෑ කළුවර ගලා හැලෙන විට සෙනෙහස දැල්වුනු නිවෙස සොයා එමි ඔබේ සිනා සඳ මඩල මුවාවෙන් ජීවිතයේ දුක් වෙහෙස නිවා ගමි... කුරුළු කැදැල්ලක උණුසුම කැටිවුණ අමා සුවය දෙන අතු පැල සෙවනේ අසරණ වූදා මට ඔබ පමණයි මඳකට හෝ සැනසුම ගෙන දෙන්නේ... පිබිදෙන ලොව හා තරඟ කරන්නට හෙට අළුයම යළි පිට විය යුතු වේ ඔබෙන් දුරුව වෙසෙනා හැම මොහොතෙම ඔබේ හදට වැඩියෙන් තව ළංවේ...