Results for “Asanka Priyamantha”

ආදරෙයි මං ඔය හිතට තාමත්.

හීනයටවත් ඔයා දැං නාවත්.

වෙන්වෙලා අපි දුරින් ඉමු කීවත්.

ආදරෙයි මං ඔය හිතට තාමත්

සිහිනයටවත් ඔයා දැන් නාවත්

වෙන්වෙලා අපි දුරින් ඉමු කීවත්

අහස උඩින් උඩු ගුවනින් අම්මා එනකන්

දෑසේ කදුළු මලක් මිසක් සිනහ මලක් නෑ

ඕන පදන් එවන සල්ලි වීසි කරන තාත්තාට

අහිමි උනත් ඔබට තවත් පෙම් කරන සිතින්

නපුරක් නම් වෙන්න එපා කියා පතන්නම්

මම ශාප නොකරන්නම් කවදාකවත් ඔබට

(අන්ද මන්ද නොකරන් සිත බැන්ද ආදරේ....//)

ලන්ද වෙල උඩින් පුර සඳ පායනා රැයේ

නින්ද නෑ මගේ ඇස ලඟ මන්ද කාරණා

අඳුර ඉකිබිදින තුරු සිටියට සැගවී

සුවද නුඹ ලගයි නුඹ කොතැනද මලවී

නාඩනු දුක් කදුල තුරුලටම වඩිමී

අනේ මහත්තයෝ අරගෙන ආවාට දානේ

පිං දෙන්නම් නිවනට යන්නට සංසාරේ

මටත් තාත්තෙක් හිටියානම් ඔබ වාගේ

අනේ සුවඳ මලකට ඇහේ කඳුළු වැටුණම

හිතේ තියන තනියට ඇසෙයි ඔබගෙ කටහඬ

කොහේද පෙම් කළ ඔබ සොයා විසිත හඬ හඬ

අපේ තාත්තා තණතිල්ලේ රෝල අදිනවා

කඩුලු දෙක අතර කහවණු දෝර ගලනවා

නැති බැරිකම හොඳින් ඔතා

(ඈත වන පෙතින්

දුර සීත කඳු මතින්)..//

ඉරබටු තරුවේ සිනාසී

අතීතයේ එක සොදුරැ සැදෑවක

සුපිපුන මල් ඇති උයන් තලාවක

නෙතට නෙතක් මුනගැසුන වෙලාවක

ඇතුල් හිතේ හිත පතුලෙම පරිස්සමින් හංගා

තුරුළු සුවේ සියුමැල්ලෙන් පිරිමැද නිදිකරවා

පතුල් පවා සිඹ සිඹ නිදුකින් මා කර පින්නා

අවජාතක වී ඉපදුණාට මං මහ පොළොවට

මා ජාතක කළ මව්පියන්ට බනින්නෙ නෑ මම

නැති බැරි හින්දම කහල ගොඩක මාව දැම්ම පව

අවසරයි කියලා කියන්නට ඉද්ද මල් කැකුළී

ගමට ඇවිදින් යන්න එනවද සෙයිලමෙන් පිටවී

කාසි වස්සන වැස්සකින් පිටාරය ඇවිදින්

බහිරව කන්දේ සමාධි බුදු රැස

සෙංකඩගලපුර බැලුවා

කොළඹ වීදියේ සුරා සැල් අසල

බුදු බව අත්වෙයි මගේ පුතාට

මං වැඳලා කියන්නම් පව් නෑ නුඹට

කවදාවත් එපා පුතේ බුදු දහමට පිටුපා යන්න

දැකුම්කලු දර්ශණී ....

ඇසින් දුටුවට මොකෝ

හිතින් දුටුවේ නැතෝ

දස මසක් පුරා මා නුඹගේ කුස දරා

ලේ කිරෙන් පොවා මා හදෙහී පණ පොවා

ගං දියට මෙමා දෑතින් නුඹ විසි කළා

දයාබරම කදුළු වුනත් ඔබේ ඇස් දෙක

පරාජිතව සමුගන්නම් දෙන්න අත් දෙක

මලානිකව සෙලවෙන ගස් වැල් මල් අතර

දේදුන්න වගේ පාට පාට සිතුවිලි ඔබේ අහංකාර

කියාදුන්නේ ආදරයේ වෛරය විතරයි

ඉතින් ඔබට වෙන්ව යන්න මගෙන් අවසරයි //

දීපාවලී දාට දීපාවලී සඳ අරන්

මාතර ගෙදර එන්න යාපා පටුන පහු කරන්

සිංහල හාලෙ බතට ආසම මාළු පිණි උයන්

දුක දන්න නිසයි මුළු හදින්ම ඔබට පෙම් කළේ

දුක දන්න ඔබම ඇයි මෙච්චර දුකම ළං කරේ

දුක කියාගන්න මට උන්නේ ඔබයි වස්තුවේ

ගැලූ දිය කඳ හැපී බිඳුනා

තිසා වැව් බැම්මේ

ඉතින් නුඹ නෑ මමත් හෙට නෑ

ගීතයක් සේ මතු වෙයන් නොසිතූ වෙලාවක

හීනයක් සේ පෑදියන් තනි වූ විරාමෙක //

මා හැර දමා ගිය මියුලැසී

ගොළු දරුවෙක් වුණා කියල අනේ අම්මෙ මාව

දාල ගියේ ඇයි මේ ලෙස ළමා නිවාසයක

දෙමව්පියන් නිතර ඇවිත් දන් දෙනවා මෙහෙට

හිමි නැති සෙනෙහේ

හදවත රන්දා

මට දුක දැනුනා

හිමි නැති සෙනෙහේ හදවත රන්දා

මට දුක දැනුනා ඔබ සිහිවීලා

මසිතේ පුරා සතපා ඔයා

හිරු හැපී හඩන සයුරේ

තරු කඩා වැටෙන මොහොතේ

ඔබ සොයා ගනිමි දගකරන තාරකා

(හිරු විකසිත වී මිය යන පොළවේ

එළිය අඳුර සම සමව බෙදයි

ගත පණ නළ වන් රුධිරය මවුගේ

හිටි හැටියේ ඔබෙන් ලැබුණු

ආලවන්ත ඇස් බැල්මට අසු වන විට මං

සක්විති රජ කමට වඩා