Results for “Jayalath Manorathne”

[අ ආ ඇ ඈ ඉ ඊ උ ඌ

අනාදිමත් කලක් ලියූ]...//

අ… අප රට අර බල

[ පුතා හදාගන්න බැරිඋන එකේ මම හිතුවෙ

මුණුපුරා හැමදාමත් මා ලඟ ඉඳීවි කියල

හේතුට මා ලඟ ආදරේ තිබුණ,ආරක්ෂාව තිබුණ,

ඇ‍හැ‍ල‍ ග‍ස‍ ය‍ට‍ මි‍දු‍ලේ‍

සි‍හි‍ල‍ ද‍න‍ව‍න‍ ව‍දු‍ලේ‍

පා‍ස‍ලේ‍ අ‍ප‍ ප‍න්ති‍ය‍යි‍ මේ‍

ආ… ආ…//

අප කොහේද මේ යන්නේ

රට කොහේද මේ යන්නේ

අපි ගොවියෝ වෙමූ...////

නම්බුකාර පොරනේ සිට පැවතෙන

අතීතයේ රජ ගොවිවරුඑයින් මතුව ගොවි රජවරු

අපි සේරම එක අවන්හලක නැවතී//

අපේ සිතුම් මල් සිහින පැතුම් මල්...//

මිරිකාගෙන මධු බඳුනේ

'අ' යනු අකුරෙන් කුමක් කියමුව//

'අ' යනු අකුරෙන්… අම්මා…

ලොවම ණයගැති සෙනෙහෙබර අම්මා..

බෙරපදේ තාල මත්තට නෑසේද

සීපදේ හවස් ජාමෙට ගොලුවේද

සකිසඳේ නුඹත් ගම අතහැර යාද

බෝ දොස් කියා මාගේ බෝ දොස් කියා

සිරි දේසේ වැසියෝ කිපී//

පන්නා මා ලූය මෙවන//

බුද්ධයාය සන්සුන්ගම කිරිමැටියේ

පන්සල් ගොඩැල්ල ද කවුඩුල්ලේ

පලුගස්දමන පුලතිසිගම බෝදන්ඩේ

දැ‍න් බාරී තේ‍රී‍ ම‍ගෙ‍ කා‍රී‍ බෝ‍සේ‍

ගෙ‍න‍ පැ‍න් කලේ එ‍යි‍ දැ‍න්‍ ‍කලේ‍

පෙ‍ම් පා ලො‍ලේ‍ බ‍ත්‍ කා මු‍ලේ‍...//

(දන්න වං හුං අප කන්නසාමි රාජ ධූරයේ..//)

රාජ ධූර, රාජ ධූර, රාජ ධූරයේ

රාජ ධූර, රාජ ධූර, රාජ ධූරයේ...

ගම්වල සැමතැන ඇවිද ගොසීන්නේ

වෙල්ලාවට රෙදි අසුරා ගාන්නේ//

සොඳ සොඳ පිරුවට වීයන් බඳීන්නේ

ගිරිකුල මුදුනේ හිඳ පාමුල වැඳ

වැටී සිටින වැසි දන දෙස බලමින්

දසරජ දම්මා කෙලෙස රකින්නද

හා!පටන් ගනිමු!!

සොකරි කතාවේ පරයට දුම් පෙවීම.

තෙයියත් තෙයියත් තෙයියත් තා///

කිසි අදහසක් නොදිටිමි දෙන පහන සිළු

සෙවනැලි වැටී ඇත ගෙයි හැමතැනම ගොලූ

දොර හැර ගියෙමි රැහි පළඟැටි හඬය රළු

මදුරා පුර රජ ගෙයක උපන්නේ

නොකැරා සැප සම්පත් වළඳින්නේ

පවරා අග මෙහෙසිය වී එන්නේ

නැත හරියන්නෙ ඔය කාරී//

මගේ දේහෙ රුව දොසක් ඇතෑ කිසි//

රූපෙ දොසේ නැත කාරි වෙන්නෙ නැත//

පෙ‍ර‍හැ‍ර‍ එ‍න‍වෝ‍ ක‍ස‍ පු‍පු‍ර‍න‍වෝ‍

පෙ‍ර‍හැ‍ර‍ එ‍න‍වෝ‍ ල‍ස්‍ස‍න‍යි‍

පෙ‍ර‍හැ‍ර‍ එ‍න‍වෝ‍ ක‍ස‍ පු‍පු‍ර‍න‍වෝ‍

[පුංචි රුවන් පුංචි රුවන් පුංචිකලේ

වතුර අරන් ලිඳ උඩ තැබුවාය කලේ]//

[හැඟිල ඉඳන් හංගල ඒ පුංචි කලේ

පුර සඳ ලෙස බැබලේ විදුහල අප සුදිලේ...//

විදු නැණ එළියෙන් පිරි මග හෙලිකොට

සවිබල දිරියෙන් අප පණ ගන්වන

රි‍දී‍ ර‍ත්‍තරන්‍ ඇ‍ඳ‍ගෙ‍න

හැට්ට රෙද්ද උජාරුවට

අස්සය පිට නැග යනකොට

උපුටාගැනිම: ගංගා රෝහණ වර්ණනාව

සපිරිවර මැතින් මන් බුන් රිපුන් යෝ බ‍ලන්සෙව්

යසසිරි සැපතින් යුත් සේ දනන්ගේ නිවෙස් යුත්

සි‍ඹි‍නෙ‍මි‍ ප්‍රේ‍මි‍ මාගේ//

දෙ‍ව්‍ ලෝ‍කෙ‍න්‍ ආ‍ දෙ‍වි‍යෙ‍ක්‍ ව‍ත්දෝ

නෑ‍ නෑ‍ ම‍ම‍මයි ප්‍රේමති මම් මේ‍

සිඹිනෙමි ප්‍රේමි මගේ…//

පෙම් ලෝකෙන් ආ දෙවියෙක් වත්දෝ

නෑ නෑ මමයි ප්‍රේම සිවම්මේ…//

ආරණ්‍යයේ ඉන්නා මේ රම්‍යා කතේ...//

ශ්‍රියා කාන්තාව සේ මා පෙනේ...//

සාදමිනා ශෝක මාලා වෘක්ෂේ මේ ඉන්නා

වා‍ස‍නා‍ දි‍නේ‍කි‍ මේ‍ක‍ පා‍මු‍ තුටින් සි‍තේ‍

වා‍ස‍නා‍ දි‍නේ‍කි‍ මේ‍ක‍ පා‍මු‍ තුටින්

පා‍මූ‍ තු‍ටි‍න්‍ න‍ටමූ‍ මේ‍ ලී‍ ද‍රා‍ අ‍තේ‍//