Results for “Deepika Priyadarshani”

කවිය ඔබ තුන්තිස් පැයක් නිදි වරා වෙහෙසී

දෙගෙඩියාවෙන් තවම නොලියූ

කවිය ඔබ... කවිය ඔබ...

කොබෙයියනේ - කළු කොබෙයියනේ

තෝර කෙතේ කර වැට ළඟ නිදන්නේ

මන්ද මපුතු මගෙ දෝතට නොදෙන්නේ

කොහේ හෝ දැන් හිදිනවා ඇති ඔබත්

මගේ විජිතේ අහිමි වී මට මං

ලැබූ දිනුමක් අත්ද ඔබ මා

මා සිතට අහම්බෙන්

ඔබ එබිකම් කල අරුමය රහසින්

මුලු ලොවට මුවාවෙන්

මා තොටින් එන උතුරු සුළඟේ ගිනි සිඹින මඩු පල්ලියේ

දෑස් අග මුතු කඳුළු හංගන සරෝජා මගෙ දෝණියේ

වෙඩි හඬට පොඩි අකුරු ඇදවෙයි මක්කරන්නද පැංචියේ

මධු සාද සිනා ගලනා

අනුරාගි සුසුම් බිදෙනා

පිපෙන හැගුම් රහසේ ඇවිලී

මගේ කඳුළු වැල් ඔබට සිනා රැල්

මගේ සුසුම් වැල් ඔබට පවන් වැල් //

ප්‍රේමය මල් සුවඳක් සේ

මහ හිමයේ නදී තෙරක

හිම පතනය රැඳුණු තැනක

උණුසුම් වූ පොරෝනයක

මල් මාවතේ - තරු සැඳෑය මිලින වෙලා

ඔබ මා සොයා - ඇයි ආවේ පාළු මේ රාත්‍රියේ

සිත නිවූ සුව දැහැනේ

මල කොතැන පිපුණම මොකද

පිපුණ වග මල දන්නවා

ගඟ කොතැන ගැලුවම මොකද

මම ආදරයේ පලමු පහන පත්තු කරන්නම්

අළු කොබෙයියන්ට කිරිබත් බෙදලා

මල් පහන් පැලේ පහනක් තියලා

මම කඳුළු බිංදුවක්

සිතලට දැනෙන සිත රිදවන කඳුළු බිංදුවක්

මම කඳුළු බිංදුවක්

මට කඳුළු එන්න කලියෙන් මං දමා යන්න

නෑ හයියක් මට නුඹ දැක පලා යන්න

මට කඳුළු එන්න කලියෙන් මං දමා යන්න

මේ මිහි මඬලේ - සාමයේ මල් දම් ගොතනා

එකමුතු මිනිසුන් වෙසෙනා

ඒ මල් යයාට අප හා එනු මැන - පාද යාත්‍රාවේ

මේ වහින්නේ එදා මල් වරුසාවමයි

මහළු නොවනා පෙම්වතුන්ගේ

සොඳුරු මල් වරුසාවමයි

මුදු මුහුණේ සුව දැණුනේ, පිය ළඳුනේ මට විතරද

ඔබේ සුසුමේ සුව දැණුනේ, හිමි සඳුනේ මට විතරද..//

පුළුලුකුලේ සුව යහනේ, නිදි වැරුවේ මං විතරද//

මුරදේවතා නුඹයි හිමියනේ

දිය ගොඩ අහස - ලත් බිම පියස

සුරකින දෙ ඇස - නුඹමයි රහස

නමක් නොදන්නා මලක්

පිපී

තනිවී

නංගියේ මොකද ගොම්මනේ මිදුල මැද - සිනා වෙවී තනියෙන්

වැඩ ඇරී ගෙදර ආ වෙලේ ඉඳන් උඹ - කියන්න බැරි සතුටෙන්

මල් කුමාරයෙක් ඉස්සර මා ගාවට ආවයි

නෙලන්න බැරි දුරින් පිපී

කියන්න දුක රැඳී එමී .... පවන් රොදේ

අසන්න දුක බලා ඉමී

නිල් මහනෙල් අතින් ගත්

රන්වතිය නුඹ දිටී නම්

හැබැහින් නුඹ පෙම් බඳින්නේ - ඇයටද - මටද

ඔබ දුරක ගිහින්

ඔබ දුරක ගිහින් පුංචි මතකයක්

පරිස්සමට හද තුල රඳම්

(ඔබ හීනයක් වගේ

හාදු වැස්සක් අරන්

සිරියහන අද්දරට වී

ඔබ කවුද - හඳුනන්නට හැකි වේද

ඔබ කවුද - හැඳිනූවත් ඔබමයි ද

කැටපතට එබී - හිනැහී වැළපී

ඔබ නැති රැය දිගු වේ

හිමියනි - ඔබ නැති රැය නොගෙවේ

ඔබ නැති රැය දිගු වේ

ඔබ සඳත් වසා සිටියා

මා තනිවුනු ඝණ අඳුරේ

සැඩ හිරුත් මවා තිබුනා

පහන තියා බුදු සාදුට හිමිදිරියේ

හැමදා දෙන්නා ගෙදරින් එනවා

ඇස් නොපෙනෙන අම්මා ගෙයි තනිකරලා

පරසතු කුසුමක් මා තුරුලට ආවා

ලෝකය මොහොතක් නතර වුනා

දියණි දෙනෙත් සැලුනා

පෙම්බර කුමරාන නුඹ නැති හඳපාන

මා රිදවයි සිත තනිවෙයි වත මැලවේවී

කල්පය ගතවේවී පෙම් සිල වියැකේවී

පිතු සෙනෙහේ පිදු

පියෙකු නොමැති ලොව

දු දරුවන් හිනැහී ඇතිදෝ