Kobeyiyane

කොබෙයියනේ - කළු කොබෙයියනේ තෝර කෙතේ කර වැට ළඟ නිදන්නේ මන්ද මපුතු මගෙ දෝතට නොදෙන්නේ බිනර කළුවරට ගමි දොර බියේ නිදිවරා කැලේ මිණි පහන රැක්කයි යහන් මත තියා සුළං දොර අරන් ඇවිදින් අඳුර දී ගියා කොහිද පුතු කොහිද නාවේ ඇයි ද පෙම්බරා යාය දෙගොඩ පාළුව ඇහැරිලා රෑ පුරා තනා කුලුළු ගුණ සී පද පුතුට කියනවා වහන් වී ගියත් නෙත සිත ඉන්න තැන කියා එන්න පුතු මගේ දෝතට එන්න පිංසරා