Results for “Amarasiri Peiris”

හන්තානට පායන හඳ

ලස්සනයිද කියන්න

මා නොදකින ඒ පුර හඳ

හීන ගේන හැම රෑකම ලඟ හිටියානම්

නෑර කටුව ආවානම් සසර පුරා මං

ආලවන්තකම කියන්නෙ බෝසත්කම නම්

මේ ඉරයි හඳයි තනි අහසක පායන දවසක

එක මොහොතක් මගේ වෙලා උයනක වෙරළක

එදා වගේ හමුවන්නට සුන්දර හවසක

හිම දියවී හිමාලයේ

යමුනා ගඟ නගයි තරංගා

සුදු පෙණ කැටි බලන්න රාධා...

හිත පුරා මල් පිපෙන වසන්තය ඇවිදින්

හිස පුරා මල් හලන වසන්තය ඇවිදින්

(ගං ඔවිල්ලක පාවේ....//)

හිතවතුනි අද සුදු ඇඳන් එන්න

මේ සුසානේ පහන් දල්වන්න

ප්‍රථම ප්‍රේමය වල දමන්නට

ඉකි ගසා හඬන අතීතයක

කඳුළු එක්ක ගනුදෙනු කරනා

මට මගේ නොවන

ඉකිගසා හඬන අතීතයක

කඳුලු එක්ක ගනුදෙනු කරනා

මට මගේ නොවන මගේම ආදරයක් තිබුනා

ඉර හඳ යට ඔබයි මමයි අපේ ලෝකයේ

අපේ පාඬුවේ අපට ඉන්න හිටින කියන තැනක්

කොහෙදෝ තියෙන්නේ අපි කොහේදෝ යන්නේ

ඉරි තැලුනු වලා උඩු වියන් යටින්

මුදු තාර ඇතිරිල්ලේ

යමු යමු යමු අපි ඇවිද යමු ප්‍රේමියේ

කලා වැව හිඳෙනවා

ආයෙමත් පිරෙනවා

මගේ හිත බිඳෙනවා

කඳුලින්ම බර ආකාශ දෑසේ

සංධ්වනී ගුගුරවයි වරුසා සේ

සංගීතාත්මය ඒ තමයි නුඹගේ....

කාත් කවුරුවත් නැති බව දැන දැන

මාත් මගේ හිතත් රාත්‍රියක තියලා

නුඹත් ගියා නම් හෙටක් තියෙවිද

කවුරුවත් නැහැ - කවුරුවත් නැහැ

එගොඩට යන්නට - එ‍ගොඩට යන්නට

ඉරගල වැටිලා - ඉවුර දෙපැත්තේ

කින්නරාවියේ මලක් නෙලාගෙන

ඔබ දුර ඈතට යයි

ඒ මල නෙළුවේ ඔබ ඇයි //

(කොයිද කියා මන්ද කියා නොදැන ආවෙමි

දිවි ගමනේ මගේ යෙහෙළි සොඳුර ඔබ විනි...//)

(පෙමෙහි රසත් එහි පලයත් ඔබෙන් උගතිමි

ළඳුනේ - ළඳුනේ

ඔබේ දෑස දැකගත්තෙමි

සැඳෑ කලෙක ළඳුනේ - ළඳුනේ

ළඟක හො දුරක

ඒ මල් සුවඳ හඳුනමි

නිසල දිය වගේ නුඹ

මා හද සනසාලන ඔබේ ආදරේ

ඇයි ද පමා වූයේ

මා ඉක්මන් වී ඔබද පමා වී

මග හැරියා නොවේ

මග හැරුණේ ඇයිදැයි නොදැනේ

නිම නොවෙනා ඔබේ ආදරේ

මගේ පුංචි රෝස මලේ

මමයි නුඹේ වියපත් බඹරා

(නුඹ හීනෙන් වත්

මගේම චිතකය ඇවිලී අළුවෙයි

මගේම දෙනුවන් අභිමුවෙහී

හඬනා තැවෙනා කිසිවකු නෑ

(මල් සුවඳට බඹරු එනවා බඹර නදට නෙත් වැහෙනවා

බලාගෙනයි සුවඳ රේණු බිමට හැලේවි

දවල මසුගේ පිට නැගිලා තරු යායේ මල් නෙලන්න

මලක් උනේ ඇයි ඔබ මට

ජීවිතයට සුවඳ සලන

එනමුදු සිප ගන්නට තහනම්...

මට ගමට එන්න ගමට එන්න

කුරුළු පිහාටුවක් එවන්න

පොඩි මල්ලි අතේ අනේ අම්මෙ

මතක මං පෙත සුවඳවත් කළ

ඒ සොදුරු සිහිනේ

පරවිපත් ලැබ ඉගිලෙනා සඳ

මේ අන්ධකාර රාත්‍රියේ

ඔබේ නීල දෑස පායලා

අවදිකරයි නිදා සිටින අතීතයක්

මේ එකම සඳක් යට දෙහදක් හමුවී

වියැකි යන්නට වරම් පතන රුදු කාලයයි

සැනසුම් වදනින් හද පිරි මැද යයි

මේ හිතට දුක දැනෙනා වෙලාවයි

මේ හිතට දුක හිතෙනා වෙලාවයි

මේ හිතට දුක දැනෙනා වෙලාවයි

මේ කිරුළ බර වැඩියි දේවී

ගිණි ගැනි ලය රිදුම් දේවි..

ඔබම පැලදු සිරස..