Results for “Indrachapa Liyanage”

ආදර මල් වල පාට කියන්නද

ඒ වගෙ ලස්සන තව නෑ

ඒ වගෙ ලස්සන තව නෑ

ආදර මල් වල පාට කියන්නද

ඒ වගෙ ලස්සන තව නෑ

ඒ වගෙ ලස්සන තව නෑ

තාරුකා ලියන්නට ඉහළ අහසේ

ඈත ඉඳන් හරි හදිස්සියෙන්

ඔබ හා මා ආදරයේ අංශුමාත්‍රයක්......

තාරුකා උයනට ඉහල අහසින්

ඈත ඉදන් හරි හදිස්සියෙන්

ඔබ ආවා

අහන් ඉන්න, අහගෙන ඉන්න

මගෙ හිත මොනවද මුමුණනවා

යාය පුරා නෙක නෙක පාටින්

අනන්තයට යන පාර දිගේ...//

ඇය එනවා ප්‍රාර්ථනාවේ

ඇය එනවා

අවකාශයේ අනන්තයටත් එහා

ඉමක් නිමක් නැති කොනක් සොයා

හිත ඉගිල්ලෙන්න හදයි

මේ හීනයේ යාවි බොඳ වී

දෑසින් ගිලිහි පාවී මා විසිරී//

මා මේ ගියේ මතකයන් නොමියේ

එක වසන්තයක, එක රාත්රියක

දැනුනා මතකයි, මට ඉබේම වාගේ

ඔබෙ සුවඳ

ආදරේ කුරුටු ගෑ

නෙතු පුරා කඳුළු අතුරලා

හසඟනාවියේ නුඹ ගියා

ඉරිමා උදයේ

සීතල මුතු පිණි මතින්

මද්දහනේ වැටෙනා

අහස හිරු ගිනි දැවෙනා

සඳ ගිලී වත නොබලා

බිඳුණු තුරු පත් විසිරී රුදු සුලඟේ

ජයටැම් කරා අභිමන් හුවා

විරුවන් ලෙසින් ඇදෙනා

රුපු තෙද විදා සුරකුම් දරා

හමන සුළඟේ ගිනි දැල් නිවේ//

ජීවිතයේ සිහිනයන් නැළවේ

මායාවේ අඳුරයි දැනුනේ

කුරුල්ලන්ගෙ තටු සින්දොත් අහස් තලේ දුර මනින්න

වළාකුලක හැඩ බලන්න සුළං රොදක සුව විඳින්න

ඉතින් තවත් හැකිද උන්ට

මේ මේකුළු ගොමුවේ

මා ඇයමය හෙව්වේ

ඈ එලුපුල් මල සේ හිනැහී

රිදී රිදී හැඩත්ති හැඟුමන් මිදි නිසොල්මනෙහි

ඈගේ නෙතේ ඇදෙන එක කඳුළක් මා කෙරේ

මාගේ හදෙහි වදන් ගොතමී

මල් මිටක් තියන්න ඔබ අතේ

මට කියා කොයින්ද මල් වනේ

ජීවිතේ විසල් නදී තෙරේ

මල් මිටක් තියන්න ඔබ අතේ

මට කියා කොයින්ද මල් වනේ

ජීවිතේ විසල් නදී තෙරේ

මල් මිටක් තියන්න ඔබ අතේ

මට කියා කොයින්ද මල් වනේ

ජීවිතේ විසල් නදී තෙරේ

මල් මිටක් තියන්න ඔබ අතේ

මට කියා කොයින්ද මල් වනේ

ජීවිතේ විසල් නදී තෙරේ

මල් වසන්තේ ඈ කොහේදෝ මං මුලාවී...

මේ දසන්තේ ඈ කොහේදෝ මං සොයාවී

මල් වසන්තේ මං ගී ගයාවී මුලාවේ...

නතාෂා ඇවිදින් ගියා

පියාඹා වෙරලින් එහා

නයිල් ගඟේ ඉවුරේ

පියවුණා දෙනෙත් නිදි මතින්

ඇවිළුණා ගිණි පුපුරු සිතිවිලි පතුළේ

ළං වුණා අඳුර සෙවණැලි මකා දමා

පිණි දිය ගලනා සොඳුරු මානයේ

පිරිපුන් මිනිසා මම වෙමි සාදයේ

සිතුවිළි පුපුරා මීවිත මානයේ

රැඟුම් අවසන් දෙනෙත් පිනවූ

බිඳී අත් ස්වර මැවූ

වැතිරී වේදිකාවේ නිදා වැටෙනා

රෝස පෙත්තෙ ලියු පෙම් පතක්

නුරා උයන කැළඹු ඇරයුමක්

නොසිතු නොපැතූ මේ තරම් මත්පසක්

මේ රාත්රි යාමේ

සුසුමන් මිදෙන සීතේ

තනිවී අන්ධකාරේ

සිල්ගත්තු හඳ වාගේ

හුස්මකට ඉඩ නෑනේ

තනි හිත හති අරින හැන්දෑවේ

ජයටැඹ කරා අභිමන් හොවා

විරුවන් ලෙසින් ඇදෙනා

රුපු තෙද විඳා සුරුකුම් දරා