Irunu Aththatu

අහස හිරු ගිනි දැවෙනා සඳ ගිලී වත නොබලා බිඳුණු තුරු පත් විසිරී රුදු සුලඟේ කෑ ගසා හඬා රස රිසි ලෙසේ බිඟු රද නැති ලොවේ පිදු මල රහසිනේ රහසිනේ පෙති හකුලලා ගියේ ඇයි ගියේ රුහිරු මා උර ගලනා හද පෙඟී ඉකි බිඳිනා ඉරුණු අත් තටු පැටලී මල් නටුවේ වේදනා ගෙනේ බොල් පිනි පිසු නුඹේ නෙතගේ අතැඟිලි තුඩු පවා වැලපෙතේ සුපිපුන මල් දහස් අතරේ නෙළු කුසුමිය ගියේ හැර ගියේ