Results for “Malani Bulathsinhala”

ආදරය පමණක් ද ජීවිතය නැගණියේ

ජීවිතේ කොතෙක් දුර ඇති ද තව ඉදිරියේ

ප්‍රේමයේ අරුත මට කියා දුන්නේ ඔහුය

ආදරයක හැඟුමක් සිතෙහි

නොතිබුණු කාලෙක පෙර දිනෙහි

මා හට ඔබ හමුවුණු විටදී

අහසින් තරුවක් කඩා හැලෙනවා

තරුව කතා නෑ අහසයි වැලනේනේ

නටුවෙන් නැහැඹුල් මලක් වැටෙනවා

අකීකරු හිමියනේ..

මවක් සේ රකිමි ඔබ...

අකීකරු හිමියනේ...

ආන් නගේ සල් අත්තේ පාන් කිරිත්තා

මේන් බලාපන් හනිකට අඬා පනින්නා

හිතම අමුතු වුණා නගේ ඌ තනි හින්දා

අපි යන්ට යමු අපි යන්ට යමූ

දෙව්ලෝකෙ දිහා විගසින්

බොල බූරු පුතේ බොල බූරු පුතේ

බාලේ අප බැඳි ආලේ

මව්පිය අවසර ලැබ ගන්නයි

මව්පිය අවසර ලැබ ගන්නයි

බිංදු ඉහෙන පින්නේ අරුණු උදේ

මන්ද ඔතැන කවුදෝ රහස් කතාවේ

මන්ද ඔතැන කවුදෝ රහස් කතා

බුදු බණ කිව්වා නිරන්තරේ

බුදු බණ ඇසුවා නිරන්තරේ

ගති ගුණ අතින් අපි තවමත් වනන්තරේ.....

දකින විට පන්සලක් පිළිමයක් බෝධියක්

හුනස්නෙන් නැගිටිමින් වදිනවා

හදේ නැති භක්තියක් වත පුරා තවරගෙන

දම් පාටින් ලා සඳ බැස යනවා

ආකාසේ රන්වන් පාටයි

සමුගෙන යන්න මගෙන් තව මොහොතයි

දෑසේ මල් විලේ ආශා රොන් සැළේ

වෑහී ආදරේ චේතනා නෙත් දැලේ

ආශා විල් තෙරේ පායා රන් සඳේ

(හරිමි රජ සැපා මම ලක්දිව තී නිසා...//)

(සොඳුරු ළඳේ මියුරු කතේ

තොප හැර සැප නැතේ...//)

හිමි නැති පෙමකට ඉකි බිඳ හැඬුමට

සිත මගේ බොලඳ වෙලා

අන්සතු හඳකට පෙම් කල වරදට

හිමි සණරාමර ලෝක සිවංකර

ලොව්තුරු බුදු සමිඳේ

මා හද මැලවෙන මල් දෝතට ගෙන

ඉර හඳ යට ඔබයි මමයි අපේ ලෝකයේ

අපේ පාඬුවේ අපට ඉන්න හිටින කියන තැනක්

කොහෙදෝ තියෙන්නේ අපි කොහේදෝ යන්නේ

කන්ද කෙන්ද කරනු පිණිස කන්දට ගරහාලා

කෙන්ද කන්ද පාමුල ළඟ සිටියලු තනි වීලා

අන්ද මන්ද ගණ අදුරේ කෙන්ද පටලැවීලා

කිරිල්ලියක් විය තටු නැත ලැබිලා

ඉඟිලී යන්නට අහස වටා

ලොව හිනැහෙද්දී දෑස වසාගෙන

කොහේ යන්නෙද කොහේ ඉන්නෙද

ඔබත් ඇසුවා මගෙන්..

මමත් ඇසුවා ඔබෙන්..//

ළා හිරු පායලා -පිපී මල් යායක් නෑවිලා

සෝ තැවුල් නිවනා හදවතේ ආදරේ උතුරා

උදා වෙලා උදා ඉරේ රිදී සිනා

ළමාවියේ කිරි සුවද ගියේ නැති

ළමාවියේ දී...

කසාවතක් හැද පොඩි හාමුදුරුවො

මා එක්කලා අමනාප වී දබර

දූගේ තාත්තා එන්නෙ නැහැ ගෙදර

වැලි පොල් කටුවෙ හැදි රෑනයි පෙරලාලා

මා හද සැලෙනා ගී හඬ මුමුණා

ඔබට ගයන්නට මට සිතුනා

නීල දෑසින් ඉඟිකල රහසක්

ම‍ගෙ ආදර පවසට ඔබ

නියං කලට හඩන අහස

ම‍ගෙ ආදර වරුසාවට

මල පොතේ අකුරු බෑ කී මිනිසා

ඉංගිරීසි පත්තරයක් මුල ඉඳලා අගට බලනවා

අග ඉඳලා මුලට බලනවා

මං හින්දා ඔබෙ නෙතඟින් කඳුලක් හෙලන්නෙපා..

මං හින්දා ඔබෙ හද තුල සුසුමක් නැගෙන්නෙපා..

ගිවිසා ගනිමු අපි පෙම් යුවලක් සේ

(මේ රට මගේ රට

මා ඉපදුන රට

හැදෙන වැඩෙන රට

මොනාලිසා .......////

සඳ එළියට ඝන අඳුරට තියුණු දෙනෙත් දල්වා //

කවුරුන් හෝ එනතුරු නුඹ රහසින් පෙම් පුරනවාද //

නාග සළඹ වැයෙන පදට

සොඳුරු ලියක රඟ මැවේ

පාද බැඳුණු කිකිණි සළඹ

ඔබම මාද විය මාද ඔබම විය

සාගර වෙරලක පිය සටහන් මත

ඔබ මා සමගින් ගෙවු දිනක් ඇත