Results for “Sunil Edirisinghe”

සිදුවී නම් වරදක් කොතැනක කොයි කවර කලෙක හෝ

එය නිවැරදි කර ගනිමු යාළුවේ //

පින් ඇති මහත්වරුන් ගෙනියන්ඩ කරපිටින්

සිනහ වෙනු මැන වේදනා පිස දා

වේදනා පිස දා

වෙරළ රළ හා තරහ වී නැත

සියල්ල ඉදිරි ගරා වැටුණු දා

ඇයතින් නොමැරුණු මගේ මිනිස්කම

දැන හඳුනාගත් තනිකම නුඹටත්

සොර දෙටුවෙක් කස තැළුම් කකා - දං ගෙඩියට ගෙන යන ගමනේ

වධක බෙරේ දැක සොරා ගන්න එය කදිමයි ලොබ සිතුවාලූ

අනේ මෙහෙම තණ්හාවක් - අනේ මෙහෙම ආශාවක්

සොයා පිළිසරණක් ලොවෙන් මා

නොලැබ හව්හරණක්

භවෙන් භවයේ පතා ආයෙමි

සුවදෙන නැලැවිලි ගී රස පිරි අමයුරු වී

අසා හිඳී නිසොල්මනේ මව් කුසයේ බිලිඳා //

මුනිඳු දෙවිඳු පිලිරූ ඇස රසඳුන් අයුරූ //

සුවිසි වරණින් දෙවි රැක වරණින්

අරුණ උදා වේවා

සම්බුදු සුවඳින් මිහි මඬල වැසී

තාරකා මල් පිපී හිනැහෙන

ප්‍රේමයේ මල් මාවතේ

පා නඟා යමු ඈත ලොවකට

තිදස පුරේ පියගැට පාමුල

ශෛල තලාවක සඳ ලේඛාවක

කල්ප විනාසය දිවැසින් දුටුවෝ

තිරය අැරෙනවා තිරය වැහෙනවා -ඔල්වරසන් හඬ පැතිරෙනවා

සඳළු තලෙන් බැස මානවිකාවන් - තාලෙට ඉඟ සුඟ නටවනවා

කළගෙඩි නැටුමට කළගෙඩි සොලවති - නල වතුරෙන් සැනහෙන දරුවෝ

උඩ මලුවේ මගෙ ස්වාමිනේ අවසර කරුණා කරන්ඩ

හතර පේරුවේ අපටම මේ දොරඟුළු ඇයි කියන්ඩ //

හේන් කුඹුරු පාළු වුණා වැහි කඳුලක් නෑ දකින්ඩ

උගත මනා ශිල්ප සතර මතු රැකෙනා බව හිතන්න

කෝප වුවත් රජ මැතිඳුට ගත නොහනා බව කියන්න

පැන්ෂන් ගියදා ඉදලම විදි දුක් ගින්දර නිවෙන්න

වාදකයාණෙනි ඔබේ සිතාරය

සත්වර නංවන සුමිහිරි රාවය - සුමිහිරි රාවය

කෙතක ගොයම් නෙළනා ළඳුන්ගේ

වළි කුකුල්ලු ඇවිදින් මැණිකේ හේනට ඇවිදින්

අර බලන්න අර කඩුල්ල ලඟ අල්ලන සවුදං //

වී කරල් පුරා දාඩිය ඇත වැගිරෙන අන්දම්

වන මැද තනිවූ රජ දහනේ

පියබඳ සෙනෙහස සුව දැහැනේ

කාශ්‍යප රජු දුටු ඒ සිහිනේ

වන්නි වනපෙතේ ගම් දනව් පුරා නිවහන

වංක ගිරි වනේ වෙසතුරු සදිසි පියවරුන්

අත් මුදුන් තබා බැතියෙන් වන්දනා කරම් //

වසන්තය ඇවිදින් මටත් හොරැහින්

සිත් මල් පිපිලා හද විල් තෙමිලා

වසන්තය ඔබ ගෙනැවිත්

වෙරළු ගෙඩිය හරි අටකට කපා ගෙන

කොටහක් නොකා දෙගුරුන්ටත් තබාගෙන

උන් අපි එදා සත් කුළු පව් විලාසෙන

විඩා ගෙන දෙන මගේ හදවත //

දවන පාළුව තනිකමයි //

දුරින් සිටි අය ලඟින් සිටි අය

(වියෝ වූ පසුවයි දැනෙන්නේ

ප්‍රේමයේ අභිමන්..

හැඩූදා කඳුලයි දකින්නේ

යහනේ ඔබ නිදි වරමින්

හිදිනවද

විමනේ සිවු පවුරක් දුක්