Results for “Sunil Edirisinghe”

මල් පිපිලා එදා වගෙම

බලන්න මැණිකේ

බඹරු ඇදෙනවා සුවඳට

මල් වට්ටියක් වෙන්දේසියක්

පන්සලේ ලොකු පිංකමක් බුදු හිමියනේ

ඔබ පුදන්නට ගමේ දෙපිලක තරඟයක්

මලක් සේ හිනැහිලා දුව වැඩෙන හැටි බලා

බයත් හිතෙනව මැණිකේ ගණ අඳුර බෝවෙලා

ගොදුරු සොයනා රුදුරු නොමිනිසුන්ගෙන් මුදා

මලක් වෙලා ඔබ පිපෙන්න

ආදරේ සුවඳ දෙන්න

ගඟක් වගේ ඔබ ගලන්න

(මලට සුවඳ සේ යොවුන් ජීවිතේ

පිළිගමූ අපි නැවුම් ආදරේ)..//

හද සිනාවේ නෙතු දයාවේ

මලින් මලට ඉගිළුනාට සමනලයින් නොවේ

අපි මලින් මලේ පැණි පෙරුවට වන බඹරුන් නොවේ //

හිතේ ගින්න අවුලාගෙන හුරතල් පොඩි එවුන්නේ

මල්ලියේ නරක මිතුරන් පිලිගන්ට එපා

නංගියේ නොහොබිනා කම් හුරු වෙන්ට එපා

බෝගම්බර සිපිරි ගෙදරට එන්ට එපා

මට මා හමුවුණා මාද මට හමුවුණා

ඝන නිල් වනන්තරේ

කාත් කවුරුවත් නැති එක නිමේෂයේ

මට මා හමුවුණා මාද මට හමුවුනා

ඝණ නිල් වනන්තරේ

කාත් කවුරුවත්

මේ තරම් සියුමැලිද කළු ගල්

හිතන්නටවත් බැරි නිසා

මම ගියා අවුකන බුදුන්ටත්

මේ තරම් සියුමැලිද කළු ගල්

හිතන්නටවත් බැරි නිසා

මම ගියා අවුකන බුදුන්ටත්

මේ අඩ සඳම නොවෙද නුඹෙ ගෙපැලේ පිල මතටත් වැටෙන්නේ

මුදු සීත සුලඟ නිදි නැති නුඹ ගැන කොඳුරා කියන්නේ //

මේ සෙනෙහෙ කන්ද නුඹේ හිතට බර වැඩි වුණු හින්දා //

මේ කඳුලු බින්දුව මගේ නොවේ

එය ඔබේමයි

ඇඳ වියල ලඟ අඬ සඳින් දිදුලන

මෙතෙක් ආ මග වැරදි බැව් දැන් පසක් වී ඇති නිසා මා හට

හැරී ආපසු මගේ දේශය මගේ මිනිසුන් වැළඳ ගන්නෙමි

ඉංග්‍රීසි කඳවුරෙන් ගෙන ආ සියලු අවි ආපසු එවන්නෙමි

මිහිදුම් සළු තිර පැළඳි නමුණුකුල

සෙවනැල්ලේ මුළු ලොවින් සැඟව ගමු

නිකෙලෙස් හද බැඳි විකසිත ආදර

මිනිසා සුවඳයි මල සේ

නුවණින් එළියයි හිරු සේ

පරවී වැටිලා

(මිනිසෙකු පිට නැගි අසරුවෙකි

ඒ බර ගෙයි වහලට බරකි

පාන්දරින් පැරදුණු ඒ මිනිහා

නෙතේ කඳුළු පිස දමන්න - ඇඟිළි තුඩු අගින්

සරා සඳට සිනාසෙන්න සතුට පිරි හදින්

වසන්තයට අඬගසන්න ඔබේ කටහඬින්

නිදුකාණනේ… නිදුකාණනේ

යොමා බුදු නෙත කුළුණිනේ

වඩිනු මැන නිදුකාණනේ //

නිල් කටරොළු මල් ගොමුවේ පැණී උරණා සමනලයෙක්

මිදුලේ දුවපැන නටනා පුතුගේ අතේ ගල් අහුරක්

කුරුමානම වැරදුනාට කමක් නෑ පුතේ

නිම් තෙරක් නොදුටු මේ ලෝකයේ

රුදු සපුන් නිබඳ සරනා බිමේ //

ඔබේ සිනා වත මගේ නවාතැන

නුඹේ සිතට පුන්සඳ පායලා වගේ

සිනා කිකිණි මල් පිපුණා දෙතොල දිගේ

එදා නැගුණු ආදර කැක්කුමට මගේ

නුඹේ ඇස් මහ රැයේ පොත් දිගේ දුවනවා

ඇඟිලි තුඩු රැය පුරා පින්තූර අදිනවා

බොහෝ වීරියවන්ත හිතක් මං දකිනවා

පාරු පාලමෙන් කොළඹට ගැල් පේලිය සැපත් වුණා

ගෑස් පහට ලං වෙනකොට අපි හොඳටම හවස් වුණා

සෙක්කු වීදියේ කම්බා දැක උඹ මට මතක් වුණා

පලංචියේ ලී ඉරුවේ අපි එකට

මල් පැන් පොදක් රහ බැලුවේ අපි ‍එකට

එක වාඩියේ කල් ඇරියත් හිත හොඳට

පැන මඩ කඩිති වැව් තාවලු වැහි කාලේ

පෙන්නා මග නොමග නොවැටී යන තාලේ

සිප් කිරි පෙවූ මූසිලයින් උඩු මාලේ

පාට දේදුනු සේදිලා

ඈත කඳු යායේ

සීත ‍රෑ සඳ පීදිලා

පටු අදහස් නම් පවුරින් ලෝකය

කැබලි වලට නොබෙදි ඤාණය නිවහල් වී

බියෙන් තොරව හිස කෙලින් තබාගෙන

පවින් මා මුදා ගත් පින නුඹට අත්වේවී

ලඳුනි කරුණා ගුණය ප්‍රේමය නොවන බව වැටහේ

පවින් මා මුදාගත් පින නුඹට අත්වේ

පවුරක් සේ මහා ධීර

සයුරක්වන් තේජමාන

අප දුටු ඒ මහා වීර