Results for “Edward Jayakody”

නව වසරේ අපේ ගමට ඉර පායනවා

ඉර පායනවා

ගලනා හිරු රැස් එළියෙන් ගම පිබිදෙනවා

නෙත් කුලුනින් සිතුවිලි අස්වද්දා

සාම සමගි මල් කැකුළු පුබුදුවා

දෙදහස් හයසිය සම්බුදු මඟුලට

නෙතු දැහැන් බිඳී හද විමන් වදී

සුරඟනක් වගෙයි කුමරී

සෙනහසින් බැඳී සිත ගිමන් නිවී

නිහඬ කල්පනා පොවක තනි වෙලා ඔබ හඩයි...

කරන චෝදනා මොනවදෝ කියා නොම හැගෙයි...

නැගෙන වේදනා තුරුණු මා සිතේ අපමණයි...

නිල් මල් හෙවනයි

ඉඳුවර පොකුණයි

කලල් දියේ ගිලුනා

නිල් නුවන් පෙඟෙන අඳුර ගලා නුරාවෙන් වෙලී

මල් පිපෙන සුළඟ නීල වලා තුළට ගුලි වෙවී

සඳ හොරෙන් සිනා වී නිල් දිය මතට පාවෙමින්

නිල් නුවන් පෙඟෙන අඳුර ගලා නුරාවෙන් වෙළී

මල් පිපෙන සුළඟ නීල වලා තුළට ගුලි වෙවී

සඳ හොරෙන් සිනා වී නිල් දිය මතට පාවෙමින්

නොකී රහසක් මතකයේ හිඳ දැවෙනවා

ඔබෙ සුවඳ මට දැනෙනවා දැනෙනවා

රැයේ ඝනදුර නැගෙන තනියට

නුඹට හිතැති නුඹ හිත නැති හිතක් හඬනවා

මට හිත නැති උනත් නුඹෙන් හෙටක් පතනවා

හිතැති හිතක් හඬනවා //

ඔබ හඬන්න ඇති රෑ පුරාම

හිත ආල හැඟුම් බොද වුණාම

කාටත් නොකියා ඒ කඳුළු බිංදු ගලා ගිහින්

ඔබ ළංවී මා අමතන මොහොතේ

හද අවිවේකයි නෙතට විවෙිකයි

ප්‍රේම නිම්නයේ දෝංකාර දෙන

ඔබ රෑ සිරියෙන් මන්මත් වී මම

නොකෙලෙමි අනුවන කම්

මුලා වුනේ ඔබ මුලා නොවෙමි මම

ඔබ තෙමෙයි කියා බයයි

වැසි වසි සුලං තදයි

කුඩයට ඔරොත්තු නොදෙයි

ඔබ තෙමෙයි කියා බයයි

වැසි වසියි සුළං තදයි

කුඩයට ඔරොත්තු නොදෙයි

පලංචියේ ලී ඉරුවේ අපි එකට

මල් පැන් පොදක් රහ බැලුවේ අපි ‍එකට

එක වාඩියේ කල් ඇරියත් හිත හොඳට

ප‍ලු‍ ප‍ල‍ ම‍ල්‍ ස‍පි‍රි‍

නෙ‍තු‍රු‍ ඇ‍සු‍රු‍ බ‍ම‍රු‍ රැ‍සා‍ එයි‍//

මී‍රි‍ මී‍රි‍ නා‍ද‍ තො‍සා‍ වෙයි‍

පන්සලේ පල්ලියේ දහදියෙන් අපි තැනූ

පිළිම දාගැබ් පෙනේ ලෝකයක් දණ නැමූ

ඒ අපේ ශක්තියයි ඒ අපේ ජීවයයි

(පින්න මලේ සුද ඇන්න ගිහින් වද

මුහුණ පුරා පෙම් පිරිලා

ඉන්න එපා උඹ හැන්දෑකරේ දොර

පින්න මලේ සුද ඇන්න ගිහින්වද

මූණ පුරා පෙම් පිරිලා

ඉන්න එපා උඹ හැන්දෑකරේ

පිපිලා පරවෙන සුවඳ කැකුළු මල්

මන්දිර වල නොව පාර දිගේ පිපුණේ

මල් නෙළුමට යන පැස බිම තියලා

පුර සඳ හැඩයි… මසකට වරයි

තරු කැට පොඩියි… සැම දින දිළෙයි

පුර සඳ නොවේ

රන් හිරු මඩලින් සිහිලස අයදිනවා

පුන් සඳ පහනෙන් උණුසුම අයදිනවා

ලෝකය බිහිවූ දා සිට අරුමෙකි මිනිසා

(රෝස මලෙක කටු ඇණුනා

හද පතුලෙන් ලේ ගැලුවා

මල් පෙති මත ලේ හැලුනා

සාගරේ පරදා හඹා කඳුළැල් සලා

ආදරේ වෙනුවෙන් ප්‍රේමයෙන් දිනුවෝ

ප්‍රේමයෙන් දිනුවෝ පෙම්වතුන් මේ ලෝකයේ ....

සමනළයා මල හා ළමයා සේ - බාල ළමා වයසේ

පෙර තිදෙනා සිටියේ එක යායේ - ජීවිතයේ අරුණේ

මලට වඩා පැණි බී රිසි සේ මා

සඳ එළිය ගඟක් වී //

ගලන මිටියාවතේ

කඳුළු ඔරුවක නැගී

සඳවත හැඩයි මසකට වරයි

තරු කැට පොඩියි සැම දීන දිලෙයි

පූරසඳ නොවෙි සඳ කුමරියේ මම

සසරේ මහ සයුරේ තනි වූ විට

ඔබ පහුරක් වූවා

කතරේ ජීවන ගැල පදවනදා

සීතල පිණි මත මල් පෙති විසිරෙන

දවස උදාවක සතුට උදා වේ

ලවන් සිනා මල් හද ගැබ රන්දා

සිහිනයේ මල් පිපී

සඳ තරු පිරි අහසේ හි

වියනක් ලෙසින්