Results for “Kalu”

දයාවන්ත රන්වන් සමනලායේ

කළුදුල් පෙම සදකි

සදවත මම සිඹිමි

වැල්ලෙ බන් cricket නෑ පොලු ගැලවුනේ

අව්වෙ බං රිලව් මේ කලු හම මාගෙ

Whats your beauty secret කොහොමද කලු වුනේ

මගෙ හීන ගෙත්තම් කළා

වැසි වැටෙන කළුවර මකා

නිල් අහසේ සිත්තම් කළා

සුවහස් දන මන සනහන නලවන

විදුලිය ලෙස නෙතු කැලුම් විදාලන

හැඟුම් පොකුරු නිති යුහුසුළු කරවන

තනි වුනා

නෙත් කැළුම් දුන්නාට ලැව් ගින්නසේ ඇවිලුනා

පෙම් හීන බැන්දාට සිතිජේ ඉමේ තනිවුනා

තනි වුනා

නෙත් කැළුම් දුන්නාට ලැව් ගින්නසේ ඇවිලුනා

පෙම් හීන බැන්දාට සිතිජේ ඉමේ තනිවුනා

නුඹ නොදැක පිට පාරෙ මම යන්න හැදුවාම

ඇස කොනින් රැස් කැළුම් හෙලනවා

ඇස් කඳුළු සඟවාම හිනහෙන්න හැඳුවාම

අසරණ නැවියෙකු වැලපී ඇසෙන නදේ

ඔබ නැති ලොව මට කඳුලක ඉන්න කියා

මැදියම් කළුවර සඳු අර යන්න ගියා

නීල දෑස පුරා - සිහින ලො‍වෙන් පෙරා

වෑහෙ කැලුම් නුරා - මා ඹබෙ පෙම්බරා

සසරෙ එකට සරා - පැමිණ පෙරුම් පුරා

වගේ අන්ධයට සිතුවමක්

තේරුමක් නෑ කලුවරයි

තිබුනත් වටේට පාට ගොඩක්

සල්ලි ගොඩක් නැති ජීවීතයක් වගේ අන්ධයට සිතුවමක්

තේරුමක් නෑ කලුවරයි

තිබුනත් වටේට පාට ගොඩක්

(නොනිම් ගිම් දෙවයි

කළු දුම් රැලකි ජීවිතේ...//)

නෙලන්න බැරි....

ඔබ හිනැහෙනවා නම් ඉන්නම් ළඟ

කළු වළා ඇවිද සඳ වසා දැමූ විට

හඩනු එපා තව මමයි ඔබේ සඳ

නෙළුම් විළේ කැළුමි පෙරා - පායන දේදුණු ප්‍රපාතයේ

මබේ සිනා සිසිල ගලා - එළියයි ලොව සොඳුරේ

උදාවෙන්න යළි උදෑසනින් - හිරු ලෙස කැළුම් දිදී

මගෙ හද ඔබෙ සුව යහන තමයි

ඔබ සොයනා කළු කෙල්ල මමයි

ඔබ සොයනා කළු කෙල්ල මමයි

නෙතින් රශ්මි විදහා

සඳ කැළුම් නෙතඟ දවටා

සුර ලොවින් පැමිණි නුඹ සදවතියේ

කළඹවයි විලේ වැතිරී

සඳ කැලුම් රිදී තොල් අගින් මිදී

නෙක දසුන් මවයි කිඳුරී

සඳ කොහේ බැස ගියා

ලෝකයම කළු වෙලා

සුදු වතින් සැරසිලා

අරුතේවිසුළ වළා අතරේ මුව දොර පෙනුනාවේ

දහසක් අවුරා කළුවර ආ දා ඔබේ නෙත් හිරු මඩලේ

එළිය ගලා ආවා

නුබෙ සෙනෙහස මහ පොළොවම වාගේ

රෑ කළුවර ළග නපුරුයි නොබිදේ

නිහඩයි ගැඹුරැයි.../

හැමදාම තුරුලේ නැලවු ඔබ සෙමින් සීරුවේ

ඒ විමනම කළුවර කරගෙන සැඟවිලා ගියේ

නිල් අහස් ගැබෙන් ....

නුඹ දැලේ දාගන්න පස්සෙන් පන්නං

ළඟින්ම එන කළු යකාද මං

ඕනෙ නෑ කෙල්ලෙ සක්කර වට්ටම

නුඹ දැලේ දාගන්න පස්සෙන් පන්නන්

ලඟින්ම එන කළු යකාද මං

ඕනේ නෑ කෙල්ලේ සක්කරවට්ටම

නිලම්බරේ කැලුම් පිරි සරා සඳ වගේ

මගේ හදේ සදා රැඳී ඉන්න ප්‍රිය ළදේ

නිලම්බරේ කැලුම් පිරි සරා සඳ වගේ

එන මන්දාකිණියක දුරක් සේ

නුඹ කළු සුදු හීනෙක වර්ණ ඡායාවක්

දුටු සැනින්ම කැපී පේන

නින්ද නේන රාත්‍රීයේ.../

අරුණෝදයේ ඔබේ නෙතු සඟලේ කැළුම් සලා

සූරිය පෙරම්බරේ දිනු අයුරින් සිනාසිලා

එවන් අසිරිමත් ජාතිය ජයෙන් උදාරයි

යශෝ කැලුම් වර ජෝතිය පිනෙන් උදාරයි...//

නිදා නොහිඳ යලි පිබිදී අහස බලන්නෙ

විෂ සගවාගෙන ඉන්නා බවනම් නෑ සිතුවේ

ඔබ ගිනි අවුලා කලු කරලා මගේ ආදරේ

හැර ගියදා සිත සැනසීමක් නෑ මගේ සිතේ .....

ලිස්සා වැටුනා මෙ මං කරුවලේ

හැපුණා මගෙ ඔලුව කළු ගලේ

උස්සා ගොසින් මාව එවේලේ

හිස මුදුනේ හිරු ගිනිගෙන..

කළු යකඩ පවා වැගිරෙන..

උණුසුමෙන් උණු නොවී..