Results for “Ranidu Lankage”

අහංකාර නගරේ

පුරඟනක්ද නුඹ ළඳුනේ

තරමට ඉඟත් බෝම පොඩි

අම්මේ මතකයි නම් මං පොඩි කාලේදී

ඔබ මට ගී කිව්වා

අම්මේ මතකයි නම් මං පොඩි කාලේදී

උණුසුම් වූ මේ කුරිරු ලොවේ

ඇයිද මා මෙසේ තනිකෙරුවේ

මා ළය උණුවී හඬා වැටෙන විට

හර්දේ කෙනිත්තුවෙි හාදුවෙන්

උනුලුකුලේ මා සතපමින්

මුවට මුව තබා කොදුරමින්

හිනැහෙන්නේ මං මේ විල් තීරේ පිය මැන්නේ

ඔබ එක්ක මං මේ ගංගාවේ පැද යන්නේ

ඔබ හින්දා මං මේ සංසාරේ සැනසෙන්නේ

කෙහෙරැල් වගේ කඳුළැල් තලා නෙතින්

සුළඟක් වෙලා සුසුමන් බිදේ සෙමෙන් //

ආදරේ සෙමෙන් මෙසේ ලියයි හදේ

මධුවිතකින් රෑ කල් ගෙවනා

ඉඟසුඟ බඳ මායම් කරනා

දෙව්ලොව සුවඳින් සිත් පුරවා

මාගේ නංගි පහනයි මා ලෝකේ

අරුතයි ජීවිතේ ඔබටයි මේ ගීතේ

මගේ ආදරේ සිහිවෙයි පොඩි කාලේ

නින්ද නොයන හැන්දෑවේ සොඳුරුයිද මොන තරම්

දුක නැතුවමත් නොවේ ඔබ යන්න යනවානම්

සිපගන්නට පමණක් නම් ඔය දෙතොල් ළං කළේ

උණුසුම් වු මේ කුරිරු ලොවේ

ඇයි ද මා මෙසේ තනි කෙරුවෙ....

මා ළය උණු වී හඩා වැටෙන විට

පා සළඹ සලා නුඹ නටන රටා

දිගු වරළ සැලේ සුව පවන් සලා

රන් ළැමද සැලේ පා රිද්ම සලා

පලා යන්නේ නෑ මා ඔබ දමා...මෙලසින් මා

හාමා එනා සේනා දකිමි මා...//

හඩනා සැනහී ඔබේ නෙතු වෙමි...

රෑ ආකාසෙට අයිතිකාර නුඹ

ඇයි මගේ අහසට තනියම ආවේ

කඩා වැටෙන මගේ සීතල දෙනෙතට

රජෙකුට වගේ බයයි අපි

මුහුණ බලන්න පොඩි කාලේ

තාත්තා රජෙක් තමයි අපි

රන් හිරුයි ඔබ යෞවනේ

හදවතයි ඔබ ජිවිතේ.

මල්මිටයි මගේ ආදරේ

මතකයි ඔබේ එදා දෑතේ වෙලීලා

කියමින් ඔබේ ආදරේ සදා නොමැකෙයි කියා

සඳ රැස් නිවී ගියා යන මාවත් පාදලා

මගෙ ළඟ ඉන්න කියා කඳුලක මුවා වෙලා

සුසුමක පා කරලා තරු මල් කැකුළු නෙලා

තුරුලට ගන්න සිතා නිදි නැති කදුළු සලා

රූප සොබාවට මානෙන් උදම් වන

ආලෙත් සරී මගෙ ප්‍ණෙත්රා සරී

ප්රේමී සුපෙම්බර කෝලෙන් සිනාසෙන

විසේකාර අරුමැත්තී

නෙතින් කතා පවසන්නී

සුමුදු වදන් තෙපලන්නී