Gala Helena Nil Nadiya Obai

උණුසුම් වූ මේ කුරිරු ලොවේ ඇයිද මා මෙසේ තනිකෙරුවේ මා ළය උණුවී හඬා වැටෙන විට ඔබ වෙනතක දැන් බලා හිඳිවී දෝ දිවිය පුර මම ඔබ රකිමි මනුදම් ගුණදම් කියා දෙමී ඔබ මගෙමයි මා ඔබෙමයි සසර පුරා අප සිටින තුරා ගලා හැලෙන නිල් නදිය ඔබයි දෝරෙ ගලායන සෙනෙහෙ ඔබයි හිමිදිරි උදයේ සුවය ඔබයි මගේ දිවියේ හිමිකාරී ඔබයි අඳුරු වූ මේ සැහැසි ලොවේ ඔබයි මමයි ආලෝකය වේ ආදරයට ලෝකය හඬනා විට ඔබයි මමයි වෙනතක යාදෝ ගහකොළ ඇලදොළ අපේ තමයි පුංචි පැටව් රැල අපේ තමයි මා මෙන් නුඹ මෙන් අපේ ලෝකයත් රැකෙන්නේ අප රැකුනොත් පමණයි ගලා හැලෙන නිල් නදිය ඔබයි...//