Results for “Lakshman Wijesekara”

ඇති දේ ඇති සැටියෙන් ලොව දකින මිනිස්සූ

ලද දේ සිත සතුටින් විඳ වෙසෙන මිනිස්සූ..//

පොළවේ මිහි සයනේ ගොඩ නැගූ මිනිස්සූ

(ඇයි තරහෙන් මාන්නකාරී

පලා දුවන්නේ දමලා මා මෙහි

පලා දුවන්නේ දමලා මා)..//

දැල්වූ පහන් දැල්වී තිබේවා

සුන්වූ පැතුම් දළුලා වැඩේවා

ලංවූ ලවන් හමුවී පිපේපා

(දෑත දෙපා ළන ගිගිරි සරින්

මා කැඳවා නොතැවෙන්

සිවුසිය ගව් දුර ඇදෙන ලෙසින්

එක මග යන සොහොයුරන් වෙමු අපි ජීවිතේ

පැතිරුනු අඳුරේ දෙපයින් යන්නෝ

සසලවු සුලඟේ රැය දිවයන යාමයේ

මංගල දිනේ පතිනිය ලෙසේ

අභිසෙස් ලබා මගේ දූ හිඳි පෝරුවේ

බිය ගේනේලු මේ මාවතේ

මේ ප්‍රේමා සීමා මාලකේ හමුවී

නෙතුකැන් සලා ලතැවුල් නිවා

කඳුලින් සිනාසෙමු

ඔබ මට තරුවකි ඝනදුරු රැයකදි

දිදුලන සඳ ලෙස ගුවන අරා

ළා හිරු මඩලයි මා අබියස ඔබ

සමාව ඉල්ලා හඬා වැටෙන්නද

ඔබ ආදරය කලේ..

පරාද කර මා හද රිදවන්නද

(සඳ කිනිති නැමී විල් දියට එබී

සොයයි සේයාව සඳේ

ඔබෙ නෙතට එබී මගෙ නෙතද සදා

සිනා පිපෙනා මේ වසන්තය

නෙලා දෝතින් මලක් සේ

මගේ ලොව වෙත ඔබයී ගෙන ආවේ

සුමුදු නිදි කුමරී... උපන් කළු සිහිනයේ...

නිසොල්මන් රෑ ගලා එන්නී දුරු රටින්

ලතැවුලින් දැවෙනා නුවරුන්

සුපෙම් හැඟුම් ඔබෙන් එපා

මිතුරුදම් විනා

නෞකාවකි ඔබ ඈත සමුදුරේ