Results for “Ajith Muthukumarana”

ආ... ආ... ආදර තාරූ

මා හා... හා... හද පෑරූ

ඇයි සැංඟුවේ නුඹේ ලස්සන සිරි රූ

ආදරය කියාදුන් ඇස දෙකට

වාවන්න බැරිලු උනු කදුළු කැට

ඈ කවුරු වුණත් ඇවැස්ස කමට

අහිංසක ආදරයක්

පැතුවෙ මා ඔබේ හදින්

ලැබුනෙ මට නොසිතු දෙයක්

අපි අපේ නම් ලියා එක්කරපූ

දාහක් දෙනා රහසේ කියවාපූ

හිනැහිච්ච තරමටම අපි හඬපූ

අතේ මල් මිටක් නෑ විහාරේ වඳින්නේ

හිතේ පින් ගඟක් සේ පිටාරේ ගලන්නේ

සිතින් පව් කළත් මා සමා වී බලන්නේ

බත් කට කට මගේ පුතේ ඔබට කැව්ව ලස්සන

මතක් වෙනවා අකුර අකුර කියලා දුන්න ලස්සන

මහපාරට වැටෙන්න මට ගැහුවත් ඔබේ අත්සන

බුලත් හුරුල්ලට මැද්දෙන් අප්පච්චිගේ රුව මැවුනා

ඔබේ ලස්සන පින්තූරෙට උදේ හවා අපි වැන්දා

මේ පුතාගේ දිව්‍ය ලෝකේ වෙන කව්රුත් නැති හන්දා

(හරි ලස්සන කවි ලියන්න කොහොමද දන්නේ

කවුරුන්දෝ ලමිස්සියේ කියලා දුන්නේ...//)

(නුඹේ කවිය හිත අස්සේ සියුම් තැන් සොයා

(හවස පන්තියට සුවඳ අරන් එන

පුංචි කිරිල්ලියෙ ඔයාට

ආදරෙයිනෙ මම...//)

ජිවිතයේ ආපස්සට යන්නට අසයි හිමිහිට

ඔයත් එක්ක තනිවුණ ඒ සුන්දර තැන හමුවන හින්දා

අද මං මෙච්චර හැඩුවට හීනාවුනා ඇති තරමට

මගෙ කුමාරියේ ඔබ හඬන්නෙපා

සමු අරන් ගියත් යළි එනවාමයි

ලස්සනම මලක් නුඹ පර නොවෙනා

මගේ නංගිගේ කදුළු වලින් මුතු පොට අමුණා

ඔබේ කුමරිගේ ගෙල පැළඳුවේ පෝරුවේ රන්ඳා

ඒ කදුළු යාළුවේ මුතු පොටකි අද ඔබේ

මට චෝදනා කලා ලෝකයම එරෙහි වෙලා

මේ වේදනා නිසා මා හැර යන්නේ නැ ඔයා

දැන් මගේ ජිවිතේ හුස්මත් ඔයා

මට පේන හීන පියවි ඇසට ලං වෙන්නේ කවදාදෝ

සඳ ගාව ආදරේ කරන දවසක් එවිදෝ

මේ දෑස දිහා බලලා තේරුම් ගන්නකෝ

ඔයා කොහේද ඉන්නේ හිතාගන්න බෑනේ

(මහ රෑ තිස්සේ ඔයා සිහිවෙන්නේ......//)

ඔයා කොහේද ඉන්නේ හිතාගන්න බෑනේ......

ඔයාගේ ඇස් දෙකෙන් ගලන කඳුළු ගංගා

මට සමාවෙන්න ආදර මගේ නංගා

සුදු අතිරිලි මත රතු මල් සඟවා

පාසැල් බිමේ හමුවූ සුර කුමරියේ

සිප් සතර සේ ඉඩදෙන් මට ඔබ ළයේ

සරසවි බිමේ මතුදා හමුවන දිනේ

පත්තර පිටුවක ඔතලා තිබුණා

මා ඔබට දුන්නු මුල්ම තිලිණය‍

සත් මසකට පසු ලියලා තිබුණා

පෙම්පත ඉරන්නෙපා ගුරුතුමනී

අකුරට ආදා ඇගේ සිත බැඳුනී

ඈ අතහරින්න මට දුක හිතුනී

(පෙණ බුබුලක් වගේ උඩට ඇවිත් බිඳිලා යන්නෙපා

මගෙ ලඟට ඇවිත් ආපසු ඔබ හැරිලා යන්නෙපා...//)

තාරුකා පෙළක සඳ රැස් වාගෙමයි රෑකට

පෙති ගිලිහී ගිය මල නුඹදෝ

සයුරෙහි සැගවූ රළ නුඹදෝ

වලාවකින් වැසි සඳ නුඹදෝ

රහසක් කියයි ඈ නිමල සිතින් මට

දෙනුවන් කියයි ඒ රහසේ සැබෑ වග

එනමුදු මුවින් ඈ නොකියයි වදන් ලෙස

රතු පාට හැන්දෑවේ

වෙනද හමුවන පාරේ

අද මං විතරයි ඉන්නේ

(සඳට හැකිනම් සඳ කෑගසා කියාවි

මගෙ වරදක් නැති බව හිරුට දැනේවි

ඔබගෙ සුවඳින් මා හද සැනසුම් දේවි

සුදු අරලියා මල

පිපුනේ ඇයි තනිව

ලෙන්ගතු ඇසුරකට

සුවඳ මගේ තවම දැනෙනවද

ප්‍රියේ ඔබට දුකක් හිතෙනවද

තාමත් මට වෛර කරනවද

තිස්ස මහාරාම පෙරහැරේ

ඉස්සරහාම කස පුපුරන්නේ

මගේ බිඳුණු හිතත් කසයක් වාගේ