Results for “Deepika Priyadarshani”

(මහා මෙරක් ලෙසට හිතේ උපන් බරට

හඬා දොඩා පල නොලබන හින්දා

උදා ලහිරු විලස එබී හිඳිමු ලොවට

ඇගේය ඔබ දැන් ඇගේය සිරුරින් ඇගේය

මගේය එනමුත් මගේය හදවත මගේය

අගේය ඔබ මට අගේය කඳුලැලි නැගේය

අහස නුඹ මෙතරම් සැඩ යැයි

දැනුනේ මහා වැසි වැටුනාමයි

පොලොව නුඹ මෙතරම් රළු යැයි

අහස නුඹ මෙතරම් සැඩ යැයි

දැනුනෙ මහ වැසි වැටුනාමයි

පොළොව නුඹ මෙතරම් රළු යැයි

අහසයි ඔබ මට නිම් හිම් නොපෙනෙන

ඉණිමං බඳිනු බැරී

පොළොවයි ඔබ මට

අහසයි ඔබ මට නිම් හිම් නොපෙනෙන ඉණිමං බඳිනු බැරී

පොළොවයි ඔබ මට තරුවක් විලසට රෑකල පතිත වෙමි

අහසයි ඔබ මට නිම් හිම් නොපෙනෙන ඉණිමං බඳිනු බැරී

අහසයි ඔබ මට නිම් හිම් නොපෙනෙන

හිනිමන් බදිනු බැරි

පොළොවයි ඔබ මට තරුවක් විලසට

මහා මෙරක් ලෙසට

හිතේ උපන් බරට

හඬා දොඩා පල නොලබන හින්දා

අන්න බලන් ඉදිකඩ ළඟ

කොක්කු රෑන වගේ ඇවිත්

පුංචි එවුන් නුඹ එනකන් පාර බලන්නේ

අතරමං වූ කිරිල්ලී - ඈත අහසේ ඉගිල්ලී

වළාකුළු මැද - ගියා නොපෙනී - ඈ අනාතයි - අනාතයි

නොදැක නිකලැල් චේතනා - ලබා අපමණ වේදනා

ඈතින් ඇසෙන ඝණ්ඨා නාදයක් ලෙස

රෑකින් මිදෙන අවපස සඳවතක් ලෙස

දෝතින් පුදා දුන් හද මඬල යස

අවදි වී සිටියේ සඳු පමණකි

ඒ උමතූසං රාත්‍රියේ

සඳුට හැකි නම් ඔහුව හඳුනා ගනීවි

ආයුබෝවන් පෙම්බරානනි ඔබට සුභ දවසක්

දුකක් නොලැබෙන හෙටක් වෙනුවෙන්

සුසුම් සුභ පැතුමක්

බොරළු ඇනෙන පය රිදවන වෙහෙස මදක් නිවාගන්න

ඔබේ සතුට මුහුණ අපට ටිකක් හොදින් බලාගන්න

මහත්වරුණි බදුලු ඔයෙන් කිරි කඳුලක් අපිත් ගන්න

බුදු නෙතින් දකින්නට මෙත් සිතින් සිතන්නට

ලෝ දනන් පුබුදු වන සංඝායනාවකට කාලයයි

සංඝායනාවකට කාලයයි

දන මන බන්දා රාහුල හිමියන්

සැළලිහිණිය පද බැන්දා //

තොටගමු වෙහෙරේ දෙසබස පුබුදා

(දූවිල්ලේ පිපුණයි දූවිලි රොන් සුවඳයි

වීදි පුරා පොකුරු ගැහෙන නම නොදන්න මල්

අපට කොහෙද පූජාසන වසන්ත සල්පිල්....//)

ගඟක් සේ ඔබ ගලා ඒ නම්

මුව දොරක් වී ඔබව හමුවන්නම්

මලක් ඔබ පෙති සලයි නම්

ගාට ගාට ඇවිදින් ඇස් දෙක වහලා හිනා වෙන්න

ආදරේට කොනිත්තලා පෑල දොරින් පැන දුවන්න

රෑට රෑට ඉහ ඉද්දර කොඳුර කොඳුර කවි කියන්න

ගිමන නිවනා සිසිල සදනා සෙවණකි සරණ ඔබේ

අඳුර දවනා සතුට සදනා රුවනකි දසුන ඔබේ

ජීවිතේ රළු කතරේ මංමුලා වූ ළඳුනේ

හද සැලෙනා නා දල්ලයි

ඔබ සීතල සුළගයි

හද ගලනා දිය ඇල්ලයි

හාද වෙන්න ආ තමයි ඉළංදාරි නම්

දීග යන්න තාම ඉතිං හිතුවෙත් නෑ මං //

ඉච්චාවෙන් හිත රවටන ගැටව් නටයි බඹරු සේම //

හීන් ඇඳිරියේ ඔය මංකඩේ

මං ඉන්නව දැක්කෙ නැද්ද කළු කුමාරයෝ

මගෙ තනිකම නැති කරන්න මට ලෙන්ගතු කම් පාන්න

හිතේ දුක් ගිනි නිවන බණ ඇති

හුදී ජන හද දිනුව පින් ඇති

අපේ බුදු හාමුදුරුවෝ //

හුදකලා වූ පෙම්වතානෙණී කියන්න

තාරුන්‍යයේ කඩ ඉමත් පසු වී යතත් ඔබ ඔතැනමද

මම මෙතැනමද හැමදාම

ජයසිරි මා හාමුදුරුවනේ..

(ජයසිරි මා හාමුදුරුවනේ)

දර මිටි ඇද්දා රෑ නිදි වැරුවා..

ජීවිතය අළුතින් - ලබන්නට ඇත්නම්

ළමා විය යළි ලබා

දිවි මඟ පුරන්නට ඇත්නම්

කෑ ගසා පවසාවි හිරුට හැකි වේ නම්

සිය ඇසින් දුටු දේ

ඉකි ගසා මුමුණාවි මිතුරු වන සියතොන්

(කාලෙකට පස්සේ ඇවිදින් හීනයක් ඔස්සේ

ඔබේ රූ මනසේ අඳිමින් අතීතය අස්සේ)..//

දඟකාර දවටිලි අතරේ තෙමි තෙමී හිරිපොද වැස්සේ

කඳුළු හෙලා නෑබිලියට සහල් ගරන අම්මා

සුසුම් හෙලා ගිනි දළු ගෙන ලිප මොලවන අම්මා

වෙල්දෙනි වල ඇවිද ගොසින් වෙරළු ගෙනැත් අම්මා