Results for “Roshan Shantha Bulegoda”

එක් පෙති මලක් විය නුඹ මගේ අත් දෙකට

නෙලා නොගත්තේ මගෙ වූ සත් කමට

හැර ගිය දිනේ නාවත් මා ගම් දොරට

ලෙන්ගතු පෙම මැසිවිලි නැගුවා ඇති

අපමණ සිතුවිලි දයාබරයි

ඉටු නොවනා බව දැන සිටිනාමුත්

මලට මුව තියා මල් මත බඹරුන් ගියා

විලට මුව පොවා දියබිවූ සාවුනුත් ගියා

සුමුදු බස් කියා තොල් මත හාදුවක් තියා

නිහඩ අරණ දළු මල් පුබුදයි

ආදරයේ සුන්දර සක්මන්

හඩන ඇසට හසරැල් පළඳයි

සඳක් නම් බැස යන්න තිබුණා

හඩන අහසට අඳුර දී

මලක් නම් ගිලිහෙන්න තිබුණා