Eda Wage Adath

එදා වාගේ අදත් පොද වැස්ස වැටෙනවා.. මල් පිපුණු ගහ ගාව තවම ඉඩ තියනවා.. නුඹ මගේ ලඟින් නැති අඩුව මට දැනෙනවා.. මම තවම මට අහිමි මගෙ කවිය ලියනවා.. දුක පිරුණු මගේ හිත නුඹ හොදට දන්නවා.. හිත හදපු නුඹේ හඬ මගෙ සවන් සොයනවා.. නුඹ නිසා පැමිණි දුක් පැණි රසයි සිතෙනවා.. මම තවම මට අහිමි මගෙ කවිය ලියනවා... අනාගත වාලුකා කතර මැද තනිවෙලා.. කෙසේ පා ඔසවමිද සා පවස විද දරා.. පුර පසෙක නොවී නුඹ අව පසෙක සඳ වුනා.. මම තවම මට අහිමි මගෙ කවිය ලියනවා.. එදා වාගේ අදත්.../